پرش به محتوا

حقوق جزا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''حقوق جزا،''' يا حقوق كيفري مجموعه قواعد الزام آوري است كه دولت حاكمه در مقابل اعمال ضد اجتماعي افراد جامعه به كار مي‌برد و از طريق تهديد به مجازات، يا اجراي مجازات، يا اقدمات تأميني و يا تربيتي از اعمال مخل نظم جامعه پيشگيري و عدالت نسبي و نظم...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''حقوق جزا،''' يا حقوق كيفري مجموعه قواعد الزام آوري است كه دولت حاكمه در مقابل اعمال ضد اجتماعي افراد جامعه به كار مي‌برد و از طريق تهديد به مجازات، يا اجراي مجازات، يا اقدمات تأميني و يا تربيتي از اعمال مخل نظم جامعه پيشگيري و عدالت نسبي و نظم و امنيت را برقرار مي‌كند.<sup>1</sup> حقوق جزا بخشي از حقوق داخلي و داراي ويژگي‌هاي زير مي‌باشد: 1- وجود ضمانت اجراهاي خاص در قواعد حقوق جزا 2- الزامي بودن قواعد حقوق جزا 3- كلي و عام بودن قوانين كيفري 4- سرزميني و شخصي بودن قواعد حقوق جزا.<sup>2</sup> حقوق جزاي داخلي را مي‌توان به حقوق جزاي عموي، حقوق جزاي اختصاصي و آئين دادرسي كيفري، و با توجه به روابط بين‌المللي، به حقوق جزاي بين‌الملل نيز تقسيم كرد.<sup>3</sup> حقوق جزاي عمومي به قواعد كلي و مشترك جرايم و مجازات‌ها و به طور كلي، شروط تحقق بزه و عناصر جرم مي‌پردازد.<sup>4</sup> حقوق جزاي اختصاصي به تعريف و بررسي هر جرم و شرايط و اركان متشكلة آن، خصوصيات و جزئيات بزه و واكنش مشخص و مقرر در برابر هر جرم، مي‌پردازد.<sup>5</sup> آئين دادرسي كيفري به قواعد راجع به كشف، تحقيق بزه و تعيين مسئوليت بزهكاران مي‌پردازد.<sup>6</sup> حقوق جزاي بين‌الملل نحوة مبارزه عليه جرائم بين‌الملل را تنظيم مي‌كند و قواعد آن از حقوق قواعدي است كه از ارادة دولت‌ها ناشي مي‌شود.<sup>7</sup>
'''حقوق جزا،''' یا حقوق کیفری مجموعه قواعد الزام آوری است که دولت حاکمه در مقابل اعمال ضد اجتماعی افراد جامعه به کار می‌برد و از طریق تهدید به مجازات، یا اجرای مجازات، یا اقدمات تأمینی و یا تربیتی از اعمال مخل نظم جامعه پیشگیری و عدالت نسبی و نظم و امنیت را برقرار می‌کند<ref>گلدوزیان، ایرج. '''''حقوق جزای عمومی'''''. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص35.</ref>. حقوق جزا بخشی از حقوق داخلی و دارای ویژگی‌های زیر می‌باشد:


# وجود ضمانت اجراهای خاص در قواعد حقوق جزا؛
# الزامی بودن قواعد حقوق جزا؛
# کلی و عام بودن قوانین کیفری؛
# سرزمینی و شخصی بودن قواعد حقوق جزا.<ref>گلدوزیان، ایرج. '''''حقوق جزای عمومی'''''. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص39 به بعد.</ref>.


'''مآخذ:'''
حقوق جزای داخلی را می‌توان به حقوق جزای عموی، حقوق جزای اختصاصی و [[آیین دادرسی|آئین دادرسی]] کیفری، و با توجه به روابط بین‌المللی، به حقوق جزای بین‌الملل نیز تقسیم کرد.<ref>گلدوزیان، ایرج. '''''حقوق جزای عمومی'''''. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص158.</ref> حقوق جزای عمومی به قواعد کلی و مشترک جرایم و مجازات‌ها و به طور کلی، شروط تحقق بزه و عناصر [[جرم]] می‌پردازد.<ref>اردبیلی، محمدعلی. '''''حقوق جزای عمومی'''''. نشر میزان، جلد اول، ص48.</ref> حقوق جزای اختصاصی به تعریف و بررسی هر [[جرم]] و شرایط و ارکان متشکله آن، خصوصیات و جزئیات بزه و واکنش مشخص و مقرر در برابر هر [[جرم]]، می‌پردازد.<ref>صادقی، هادی. '''''حقوق جزای اختصاصی'''''. جرایم علیه اشخاص، ص12.</ref> [[آیین دادرسی|آئین دادرسی]] کیفری به قواعد راجع به کشف، تحقیق بزه و تعیین مسئولیت بزهکاران می‌پردازد.<ref>صادقی، هادی. '''''حقوق جزای اختصاصی'''''. جرایم علیه اشخاص، ص5.</ref> حقوق جزای بین‌الملل نحوه مبارزه علیه جرائم بین‌الملل را تنظیم می‌کند و قواعد آن از حقوق قواعدی است که از اراده دولت‌ها ناشی می‌شود<ref>گلدوزیان، ایرج. '''''حقوق جزای عمومی'''''. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص172.</ref>.


                                 1.      گلدوزيان، ايرج. '''''حقوق جزاي عمومي'''''. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص35.
== نیز نگاه کنید به ==


                                 2.      همان، ص39 به بعد.
* [[حقوق]]
 
* [[آیین دادرسی]]
                                 3.      همان، ص158.
* [[حقوق مدنی]]
 
* [[حقوق اداری]]
                                 4.      اردبيلي، محمدعلي. '''''حقوق جزاي عمومي'''''. نشر ميزان، جلد اول، ص48.
 
                                 5.      صادقي، هادي. '''''حقوق جزاي اختصاصي'''''. جرايم عليه اشخاص، ص12.
 
                                 6.      همان، ص5.
 
                                 7.      گلدوزيان، همان، ص172.


== مآخذ                              ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
علی اکبر اسدزاده
علی اکبر اسدزاده
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۱

حقوق جزا، یا حقوق کیفری مجموعه قواعد الزام آوری است که دولت حاکمه در مقابل اعمال ضد اجتماعی افراد جامعه به کار می‌برد و از طریق تهدید به مجازات، یا اجرای مجازات، یا اقدمات تأمینی و یا تربیتی از اعمال مخل نظم جامعه پیشگیری و عدالت نسبی و نظم و امنیت را برقرار می‌کند[۱]. حقوق جزا بخشی از حقوق داخلی و دارای ویژگی‌های زیر می‌باشد:

  1. وجود ضمانت اجراهای خاص در قواعد حقوق جزا؛
  2. الزامی بودن قواعد حقوق جزا؛
  3. کلی و عام بودن قوانین کیفری؛
  4. سرزمینی و شخصی بودن قواعد حقوق جزا.[۲].

حقوق جزای داخلی را می‌توان به حقوق جزای عموی، حقوق جزای اختصاصی و آئین دادرسی کیفری، و با توجه به روابط بین‌المللی، به حقوق جزای بین‌الملل نیز تقسیم کرد.[۳] حقوق جزای عمومی به قواعد کلی و مشترک جرایم و مجازات‌ها و به طور کلی، شروط تحقق بزه و عناصر جرم می‌پردازد.[۴] حقوق جزای اختصاصی به تعریف و بررسی هر جرم و شرایط و ارکان متشکله آن، خصوصیات و جزئیات بزه و واکنش مشخص و مقرر در برابر هر جرم، می‌پردازد.[۵] آئین دادرسی کیفری به قواعد راجع به کشف، تحقیق بزه و تعیین مسئولیت بزهکاران می‌پردازد.[۶] حقوق جزای بین‌الملل نحوه مبارزه علیه جرائم بین‌الملل را تنظیم می‌کند و قواعد آن از حقوق قواعدی است که از اراده دولت‌ها ناشی می‌شود[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ                             

  1. ↑ گلدوزیان، ایرج. حقوق جزای عمومی. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص35.
  2. ↑ گلدوزیان، ایرج. حقوق جزای عمومی. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص39 به بعد.
  3. ↑ گلدوزیان، ایرج. حقوق جزای عمومی. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص158.
  4. ↑ اردبیلی، محمدعلی. حقوق جزای عمومی. نشر میزان، جلد اول، ص48.
  5. ↑ صادقی، هادی. حقوق جزای اختصاصی. جرایم علیه اشخاص، ص12.
  6. ↑ صادقی، هادی. حقوق جزای اختصاصی. جرایم علیه اشخاص، ص5.
  7. ↑ گلدوزیان، ایرج. حقوق جزای عمومی. انتشارات دانشگاه تهران، جلد اول، ص172.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی اکبر اسدزاده