پرش به محتوا

ابد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''ابد'''، به معنی همیشه و در اصطلاح فلسفه و كلام، در برابر ازل (= بی آغاز) قرار دارد و به معنی بی پایان است. ابد از منظر هستی‌شناسی، استمرار و بی‌پایانی هستی است در آینده،<ref>جرجانی، میر سید شریف. كتاب‌التعریفات. مصر: 1306ق، بی‌نا، مدخل «ابد»</ref><ref>تهانوی، محمدعلی. كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم. تحقیق د. علی دحروج و دیگران، بیروت: مكتبه لبنان ناشرون، 1996م، ص 1/84-85، مدخل «ابد».</ref> و بر اساس مفهوم زمان، زمانی است كه به هیچ روی پایان آن به تصور نمی‌آید<ref>ناصر خسرو. زادالمسافرین. به كوشش محمد بذل‌الرحمن، تهران: افست، كتابفروشی محمودی، 1341ق، ص 284-285</ref><ref>نگری، قاضی عبدالنبی بن عبدالرسول احمد. جامع‌العلوم فی اصطلاحات الفنون. بیروت: 1395ق / 1975م، 1/27. </ref>.
'''[[ابد]]'''، به معنی همیشه و در اصطلاح فلسفه و كلام، در برابر ازل (= بی آغاز) قرار دارد و به معنی بی پایان است. ابد از منظر هستی‌شناسی، استمرار و بی‌پایانی هستی است در آینده،<ref>جرجانی، میر سید شریف. كتاب‌التعریفات. مصر: 1306ق، بی‌نا، مدخل «ابد»</ref><ref>تهانوی، محمدعلی. كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم. تحقیق د. علی دحروج و دیگران، بیروت: مكتبه لبنان ناشرون، 1996م، ص 1/84-85، مدخل «ابد».</ref> و بر اساس مفهوم زمان، زمانی است كه به هیچ روی پایان آن به تصور نمی‌اید<ref>ناصر خسرو. زادالمسافرین. به كوشش محمد بذل‌الرحمن، تهران: افست، كتابفروشی محمودی، 1341ق، ص 284-285</ref><ref>نگری، قاضی عبدالنبی بن عبدالرسول احمد. جامع‌العلوم فی اصطلاحات الفنون. بیروت: 1395ق / 1975م، 1/27. </ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۵: خط ۵:
* ازل
* ازل


== کتابشناسی ==
== مآخذ ==
<references />اصغر دادبه
<references />
 
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 
== نویسنده مقاله ==
اصغر دادبه
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۴

ابد، به معنی همیشه و در اصطلاح فلسفه و كلام، در برابر ازل (= بی آغاز) قرار دارد و به معنی بی پایان است. ابد از منظر هستی‌شناسی، استمرار و بی‌پایانی هستی است در آینده،[۱][۲] و بر اساس مفهوم زمان، زمانی است كه به هیچ روی پایان آن به تصور نمی‌اید[۳][۴].

نیز نگاه کنید به

  • ازل

مآخذ

  1. جرجانی، میر سید شریف. كتاب‌التعریفات. مصر: 1306ق، بی‌نا، مدخل «ابد»
  2. تهانوی، محمدعلی. كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم. تحقیق د. علی دحروج و دیگران، بیروت: مكتبه لبنان ناشرون، 1996م، ص 1/84-85، مدخل «ابد».
  3. ناصر خسرو. زادالمسافرین. به كوشش محمد بذل‌الرحمن، تهران: افست، كتابفروشی محمودی، 1341ق، ص 284-285
  4. نگری، قاضی عبدالنبی بن عبدالرسول احمد. جامع‌العلوم فی اصطلاحات الفنون. بیروت: 1395ق / 1975م، 1/27.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اصغر دادبه