ودیعه: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۵

ودیعه، عقدی که به موجب آن کسی مال خود را به دیگری بسپارد تا آن را مجاناً نگاه دارد^[۱]. ودیعه‌گذار را مودع و ودیعه‌گیر را مستودع می‌گویند. ودیعه، در زمره امانات مالکانه یا قراردادی است در عقد ودیعه، دادن نیابت در حفظ مال مقصود اصلی است. اثر اصلی عقد ودیعه «اذن» است و اختیار امین نیز از همین اذن ناشی می‌شود. ودیعه از عقود جایز محسوب می‌شود و هیچ الزامی برای حفظ این رابطه حقوقی وجود ندارد. ودیعه از عقود رایگان است و همین امر تفاوت بین اجاره و ودیعه آشکار می‌سازد. ودیعه از عقود رضایی است و قبض در وقوع آن نقشی ندارد. برای انعقاد ودیعه، باید مودع و مستودع (امین) اراده خود را به گونه‌ای اعلام کنند و اعلام اراده‌ها به هم ارتباط پیدا کنند و همین‌‌طور این که برای انعقاد عقد ودیعه، دو طرف عقد باید اهلیت داشته باشند. عقد ودیعه علاوه بر این‌که به اراده هر یک از طرفین فسخ می‌شود، به موت و جنون هر یک از آن دو و، همچنین به سَفَه، در مواردی که رشد معتبر است، مُنفسخ می‌شود^[۲]. آثار ودیعه عبارتند از:

تعهدهای مستودع شامل

تعهد بر حفاظت؛
تعهد بر رد مال به مالک.

تعهدهای مودع شامل

لزوم جبران خسارت؛
پرداخت هزینه حفظ و رد مال^[۳].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ماده 607 ق م. (قانون مدنی).
↑ کاتوزیان، ناصر. درسهایی از عقود. معین، تهران: کتابخانه گنج دانش، جلد دوم، ص3 به بعد.
↑ کاتوزیان، ناصر. درسهایی از عقود. معین، تهران: کتابخانه گنج دانش، جلد دوم، ص21 به بعد.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی اکبر اسدزاده

[1] ماده 607 ق م. (قانون مدنی).

[2] کاتوزیان، ناصر. درسهایی از عقود. معین، تهران: کتابخانه گنج دانش، جلد دوم، ص3 به بعد.

[3] کاتوزیان، ناصر. درسهایی از عقود. معین، تهران: کتابخانه گنج دانش، جلد دوم، ص21 به بعد.

[۱]

[۲]

[۳]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''وديعه،''' عقدي كه به موجب آن كسي مال خود را به ديگري بسپارد تا آن را مجاناً نگاه دارد.<sup>1</sup> وديعه‌گذار را مودع و وديعه‌گير را مستودع مي‌گويند. وديعه، در زمرة امانات مالكانه يا قراردادي است در عقد وديعه، دادن نيابت در حفظ مال مقصود اصلي است. اثر اصلي عقد وديعه «اذن» است و اختيار امين نيز از همين اذن ناشي مي‌شود. وديعه از عقود جايز محسوب مي‌شود و هيچ الزامي براي حفظ اين رابطة حقوقي وجود ندارد. وديعه از عقود رايگان است و همين امر تفاوت بين اجاره و وديعه آشكار مي‌سازد. وديعه از عقود رضايي است و قبض در وقوع آن نقشي ندارد. براي انعقاد وديعه، بايد مودع و مستودع (امين) ارادة خود را به گونه‌اي اعلام كنند و اعلام اراده‌ها به هم ارتباط پيدا كنند و همين‌‌طور اين كه براي انعقاد عقد وديعه، دو طرف عقد بايد اهليت داشته باشند. عقد وديعه علاوه بر اين‌كه به ارادة هر يك از طرفين فسخ مي‌شود، به موت و جنون هر يك از آن دو و، همچنين به سَفَه، در مواردي كه رشد معتبر است، مُنفسخ مي‌شود.<sup>2</sup> آثار وديعه عبارتند از: الف: تعهدهاي مستودع؛ 1- تعهد بر حفاظت 2- تعهد بر رد مال به مالك. 2- تعهدهاي مودع؛ 1- لزوم جبران خسارت 2- پرداخت هزينة حفظ و رد مال.<sup>3</sup>
+'''ودیعه،''' عقدی که به موجب آن کسی مال خود را به دیگری بسپارد تا آن را مجاناً نگاه دارد<ref>ماده 607 ق م. (قانون مدنی).</ref>. ودیعه‌گذار را مودع و ودیعه‌گیر را مستودع می‌گویند. ودیعه، در زمره امانات مالکانه یا قراردادی است در عقد ودیعه، دادن نیابت در حفظ مال مقصود اصلی است. اثر اصلی عقد ودیعه «اذن» است و اختیار امین نیز از همین اذن ناشی می‌شود. ودیعه از عقود جایز محسوب می‌شود و هیچ الزامی برای حفظ این رابطه حقوقی وجود ندارد. ودیعه از عقود رایگان است و همین امر تفاوت بین اجاره و ودیعه آشکار می‌سازد. ودیعه از عقود رضایی است و قبض در وقوع آن نقشی ندارد. برای انعقاد ودیعه، باید مودع و مستودع (امین) اراده خود را به گونه‌ای اعلام کنند و اعلام اراده‌ها به هم ارتباط پیدا کنند و همین‌‌طور این که برای انعقاد عقد ودیعه، دو طرف عقد باید اهلیت داشته باشند. عقد ودیعه علاوه بر این‌که به اراده هر یک از طرفین فسخ می‌شود، به موت و جنون هر یک از آن دو و، همچنین به سَفَه، در مواردی که رشد معتبر است، مُنفسخ می‌شود<ref>کاتوزیان، ناصر. '''''درسهایی از عقود'''''. معین، تهران: کتابخانه گنج دانش، جلد دوم، ص3 به بعد.</ref>. آثار ودیعه عبارتند از:
-'''مآخذ:'''
+* تعهدهای مستودع شامل
-.      مادة 607 ق م. (قانون مدني)
+# تعهد بر حفاظت؛
+# تعهد بر رد مال به مالک.
-.      كاتوزيان، ناصر. '''''درسهايي از عقود'''''. معين، تهران: كتابخانة گنج دانش، جلد دوم، ص3 به بعد.
+* تعهدهای مودع شامل
-.      همان، ص21 به بعد.
+# لزوم جبران خسارت؛
+# پرداخت هزینه حفظ و رد مال<ref>کاتوزیان، ناصر. '''''درسهایی از عقود'''''. معین، تهران: کتابخانه گنج دانش، جلد دوم، ص21 به بعد.</ref>.
+== نیز نگاه کنید به ==
+* [[حقوق]]
+* [[منابع حقوق]]
+== مآخذ ==
+<references />
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 علی اکبر اسدزاده