درویش محمد بازماندگان: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۹

درویش محمد بازماندگان، (1304-1373ش)، بابای نوبان وزار، خواننده و نوازنده تمبیره نوبان^* و دهل^* معروف به «بابا درویش». او در جزیره قشم در استان هرمزگان به دنیا آمد و در همانجا درگذشت. او بابای بزرگ زار و نوبان قشم بود و به او «گپ بابا» نیز می‌گفتند. روزگاری زندگی روانی مردم قشم قائم به حضور او بود. او را می‌توان آخرین بابای نوبان در كل هرمزگان و آخرین بابای اصیل زار در قشم به حساب آورد. با درگذشت او مراسم نوبان وزار در این جزیره به تاریخ پیوست. بابا درویش دارای صدایی بم و حزین بود و آوازهای نوبان وزار را به شیوه‌ای خاص اجرا می‌كرد. تمبیره او متعلق به بابا حمدون بود و سه نسل پیش از آفریقا به قشم آورده شده بود. بابا درویش هیچ جانشینی از خود بر جای نگذاشته است^[۱].

نیز نگاه کنید به

پاورقی

بیوگرافی این استاد در یكی از ویژه‌نامه‌های جشنواره آیینه و آواز در سال 1373 منعكس است.

مآخذ

↑ پژوهش‌های میدانی مؤلف

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا درویشی

[1] پژوهش‌های میدانی مؤلف

[۱]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-درویش محمد بازماندگان، (1304-1373ش)، بابای نوبان وزار، خواننده و نوازنده تمبیره نوبان<sup>*</sup> و دهل<sup>*</sup> معروف به «بابا درویش». او در جزیره قشم در استان هرمزگان به دنیا آمد و در همانجا درگذشت. او بابای بزرگ زار و نوبان قشم بود و به او «گپ بابا» نیز می‌گفتند. روزگاری زندگی روانی مردم قشم قائم به حضور او بود. او را می‌توان آخرین بابای نوبان در كل هرمزگان و آخرین بابای اصیل زار در قشم به حساب آورد. با درگذشت او مراسم نوبان وزار در این جزیره به تاریخ پیوست. بابا درویش دارای صدایی بم و حزین بود و آوازهای نوبان وزار را به شیوه‌ای خاص اجرا می‌كرد. تمبیره او متعلق به بابا حمدون بود و سه نسل پیش از آفریقا به قشم آورده شده بود. بابا درویش هیچ جانشینی از خود بر جای نگذاشته است<ref>پژوهش‌های میدانی مؤلف</ref>.
+درویش محمد بازماندگان، (1304-1373ش)، بابای نوبان وزار، خواننده و نوازنده تمبیره نوبان<sup>*</sup> و [[دهل]]<sup>*</sup> معروف به «بابا درویش». او در جزیره قشم در [[استان هرمزگان]] به دنیا آمد و در همانجا درگذشت. او بابای بزرگ زار و نوبان قشم بود و به او «گپ بابا» نیز می‌گفتند. روزگاری زندگی روانی مردم قشم قائم به حضور او بود. او را می‌توان آخرین بابای نوبان در كل [[استان هرمزگان|هرمزگان]] و آخرین بابای اصیل زار در قشم به حساب آورد. با درگذشت او مراسم نوبان وزار در این جزیره به تاریخ پیوست. بابا درویش دارای صدایی بم و حزین بود و آوازهای نوبان وزار را به شیوه‌ای خاص اجرا می‌كرد. تمبیره او متعلق به بابا حمدون بود و سه نسل پیش از آفریقا به قشم آورده شده بود. بابا درویش هیچ جانشینی از خود بر جای نگذاشته است<ref>پژوهش‌های میدانی مؤلف</ref>.
+== نیز نگاه کنید به ==
+* [[استان هرمزگان]]
+* [[دهل]]
 == پاورقی ==
 بیوگرافی این استاد در یكی از ویژه‌نامه‌های جشنواره آیینه و آواز در سال 1373 منعكس است.
+== مآخذ     ==
+<references />
-== نیز نگاه کنید به ==
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
-== مآخذ     ==
+== نویسنده مقاله ==
+محمدرضا درویشی
+[[رده:هنر]]
+[[رده:موسیقی]]