سید امرالله شاه ابراهیمی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
سید امرالله شاه ابراهیمی، (صحنه 1382ش ـ صحنه 1302ش)، نوازنده تنبور<sup>*</sup> و تار<sup>*</sup>، خواننده و معلم معنوی در شهرستان صحنه در كرمانشاهان. | [[پرونده:5f18f0e6facfc28ddf54bcd4.jpg|بندانگشتی|تنبور سید امرالله شاه ابراهیمی، برگرفته از سایت نواک، قابل بازیابی از https://navaak.com/playlist/5f18f0e6facfc28ddf54bcd4]] | ||
سید امرالله شاه ابراهیمی، (صحنه 1382ش ـ صحنه 1302ش)، نوازنده [[تنبور]]<sup>*</sup> و [[تار]]<sup>*</sup>، خواننده و معلم معنوی در شهرستان صحنه در كرمانشاهان. | |||
او فرزند سید لطفالله نوازنده برجسته تنبور بود. سید امرالله علاوه بر پدرش نزد | او فرزند سید لطفالله نوازنده برجسته [[تنبور]] بود. سید امرالله علاوه بر پدرش نزد [[تنبور]]<nowiki/>نوازانی چون درویش سعدی، سید هادی اجاق، سید آقا عزیز ذوالنوری و سید روحتافی تلمّذ نموده است. | ||
نوپردازی و آفرینش جلوههای جدید در مقامها و اجرای [[تنبور]] از جمله خصوصیات مكتب او به شمار میرود. او از معدود استادان [[تنبور]] بود كه سالها به تربیت شاگردان همت گماشت و بسیاری از [[تنبور]]<nowiki/>نوازان معاصر از شاگردان او محسوب میشوند. | |||
سید امرالله در 1353ش گروه [[تنبور]]<nowiki/>نوازان را متشكل از شاگردانش تشكیل داد و گروههای شمس و باباطاهر از فرزندان گروه [[تنبور]]<nowiki/>نوازان هستند كه هنوز فعالیت میكنند.<ref>اطلاعات این مدخل از طریق گفتوگو با مرحوم سید امرالله شاه ابراهیمی و شاگردانش و نیز توجه به شیوه اجرایی وی به دست آمده است.</ref> | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[تنبور]] | |||
* [[تار]] | |||
== پاورقی == | == پاورقی == | ||
| خط ۷: | خط ۱۷: | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمدرضا درویشی | |||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:موسیقی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۵
سید امرالله شاه ابراهیمی، (صحنه 1382ش ـ صحنه 1302ش)، نوازنده تنبور* و تار*، خواننده و معلم معنوی در شهرستان صحنه در كرمانشاهان.
او فرزند سید لطفالله نوازنده برجسته تنبور بود. سید امرالله علاوه بر پدرش نزد تنبورنوازانی چون درویش سعدی، سید هادی اجاق، سید آقا عزیز ذوالنوری و سید روحتافی تلمّذ نموده است.
نوپردازی و آفرینش جلوههای جدید در مقامها و اجرای تنبور از جمله خصوصیات مكتب او به شمار میرود. او از معدود استادان تنبور بود كه سالها به تربیت شاگردان همت گماشت و بسیاری از تنبورنوازان معاصر از شاگردان او محسوب میشوند.
سید امرالله در 1353ش گروه تنبورنوازان را متشكل از شاگردانش تشكیل داد و گروههای شمس و باباطاهر از فرزندان گروه تنبورنوازان هستند كه هنوز فعالیت میكنند.[۱]
نیز نگاه کنید به
پاورقی
بیوگرافی این موسیقیدان قبلاً در كتاب هفت اورنگ، محمدرضا درویشی، بهمن بوستان، واحد موسیقی حوزه هنری 1370 به چاپ رسیده است.
مآخذ
- ↑ اطلاعات این مدخل از طریق گفتوگو با مرحوم سید امرالله شاه ابراهیمی و شاگردانش و نیز توجه به شیوه اجرایی وی به دست آمده است.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی