محمد حسین یگانه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
محمدحسین یگانه، '''('''قوچان 1371ش ـ 1297ش قوچان). | [[پرونده:4382228.gif|بندانگشتی|تصویر محمدحسین یگانه، برگرفته از همشهری آنلاین، قابل بازیابی از [https://www.hamshahrionline.ir/news/475764/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%DB%80-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%B1%DB%B2%DB%B9%DB%B7-%DB%B1%DB%B3%DB%B7%DB%B1 https://www.hamshahrionline.ir/news/475764/]]] | ||
محمدحسین یگانه، '''('''قوچان 1371ش ـ 1297ش قوچان)، بخشی، نوازنده و سازنده [[دوتار]]، خواننده، داستانگو و تعزیهخوان. | |||
ابتدا نزد محمد جوزانی كه سرآمد همه دوتارنوازان شمال خراسان بود به مدت دو سال به تمرین پرداخت. در این مدت او توانست از میراث گرانبهایی كه در دست محمد جوزانی از گذشتههای دور باقی مانده بود بهرهمند گردد. بعدها یگانه با بخشیهای دیگری از جمله عباسعلی زیدانلو و خان محمد قیتاغی محشور شد. شیوه نوازندگی و خوانندگی او و رعایت ملایمت و ظرافت در اجرای مقامها سبكی منحصر به فرد را از او به یادگار گذاشته است<ref>اطلاعات این مدخل از طریق گفتوگو با مرحوم یگانه و بررسی اجراهای او به دست آمده است.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[دوتار]] | |||
== پاورقی == | == پاورقی == | ||
بیوگرافی این استاد در كتاب '''''هفت اورنگ'''''. محمدرضا درویشی، بهمن بوستان، واحد موسیقی حوزه هنری 1370 منعكس است. | بیوگرافی این استاد در كتاب '''''هفت اورنگ'''''. محمدرضا درویشی، بهمن بوستان، واحد موسیقی حوزه هنری 1370 منعكس است. | ||
== | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمدرضا درویشی | |||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:موسیقی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۸
محمدحسین یگانه، (قوچان 1371ش ـ 1297ش قوچان)، بخشی، نوازنده و سازنده دوتار، خواننده، داستانگو و تعزیهخوان.
ابتدا نزد محمد جوزانی كه سرآمد همه دوتارنوازان شمال خراسان بود به مدت دو سال به تمرین پرداخت. در این مدت او توانست از میراث گرانبهایی كه در دست محمد جوزانی از گذشتههای دور باقی مانده بود بهرهمند گردد. بعدها یگانه با بخشیهای دیگری از جمله عباسعلی زیدانلو و خان محمد قیتاغی محشور شد. شیوه نوازندگی و خوانندگی او و رعایت ملایمت و ظرافت در اجرای مقامها سبكی منحصر به فرد را از او به یادگار گذاشته است[۱].
نیز نگاه کنید به
پاورقی
بیوگرافی این استاد در كتاب هفت اورنگ. محمدرضا درویشی، بهمن بوستان، واحد موسیقی حوزه هنری 1370 منعكس است.
مآخذ
- ↑ اطلاعات این مدخل از طریق گفتوگو با مرحوم یگانه و بررسی اجراهای او به دست آمده است.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی