حبس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''حبس،''' مالکیت مالی برای مدت معلوم؛ سلب آزادی از کسی و نگهداشتن او در زندان. | '''حبس،''' مالکیت مالی برای مدت معلوم؛ سلب آزادی از کسی و نگهداشتن او در زندان. | ||
حبس، در لغت، بازداشتن، بند کردن، توقیف کردن، زندان و بند<ref>دهخدا، علیاکبر. '''''لغتنامة دهخدا'''''. جلد 6، ذیل لغت حبس.</ref> است. در حقوق مدنی، حبس از عقود احسان است<ref name=":0">جعفریلنگرودی، محمدجعفر. '''''ترمینولوژی حقوق'''''. تهران: گنج دانش، 208.</ref> و نوعی وقف که کسی، دیگری را بر مال خود مسلط گرداند، در صورتیکه مالکیت خود را نیز حفظ کند؛<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 28/153 به بعد.</ref> حبس بر سه گونه است: «سُکنی» که مال حبس شده مسکن و خانه است؛ «عُمریٰ» که مال حبس شده را برای تمام مدت عمر، در اختیار دیگری گذارد؛ «رُتبی» که مال حبس شده را برای مدت معیّنی، در اختیار دیگری قرار میدهد؛<ref>'''''قانون''''' '''''مدنی'''''. فصل دوم، حق انتقاع، مادة 40 به بعد.</ref> آنکس که مال خود را حبس کند، «حابس» است، مال مورد حبس، «محبوس» و | حبس، در لغت، بازداشتن، بند کردن، توقیف کردن، زندان و بند<ref>دهخدا، علیاکبر. '''''لغتنامة دهخدا'''''. جلد 6، ذیل لغت حبس.</ref> است. در حقوق مدنی، حبس از عقود احسان است<ref name=":0">جعفریلنگرودی، محمدجعفر. '''''ترمینولوژی حقوق'''''. تهران: گنج دانش، 208.</ref> و نوعی وقف که کسی، دیگری را بر مال خود مسلط گرداند، در صورتیکه مالکیت خود را نیز حفظ کند؛<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 28/153 به بعد.</ref> حبس بر سه گونه است: «سُکنی» که مال حبس شده مسکن و خانه است؛ «عُمریٰ» که مال حبس شده را برای تمام مدت عمر، در اختیار دیگری گذارد؛ «رُتبی» که مال حبس شده را برای مدت معیّنی، در اختیار دیگری قرار میدهد؛<ref>'''''قانون''''' '''''مدنی'''''. فصل دوم، حق انتقاع، مادة 40 به بعد.</ref> آنکس که مال خود را حبس کند، «حابس» است، مال مورد حبس، «محبوس» و کسی که حبس، به نفع او شده «محبوسٌ علیه». حبس، از جهاتی، متفاوت از وقف است: | ||
# ملک محبوس از مالکیت حبس کننده، خارج نمیشود، هر چند برای حبس، مدت معین نشود؛ | |||
# میتوان برای حبس، مدت معین کرد؛ | |||
# اگر حبس مالی کنند و مدت معین نکنند، به محض فوت حابس، ملک جزء ترکه محسوب شده، حبس از بین میرود<ref name=":0" />. | |||
در [[حقوق جزا]]، حبس، سلب آزادی و اختیار نفس است در مدت معین یا نامحدود، نیز بازداشت مجرمین، پس از محکومیت<ref>انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. '''''دانشنامة حقوق خصوصی'''''. تهران: محراب فکر، جلد 2، ص. 809.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[حقوق]] | |||
* [[حقوق جزا]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
اسدالله معظمی گودرزی | اسدالله معظمی گودرزی | ||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۱
حبس، مالکیت مالی برای مدت معلوم؛ سلب آزادی از کسی و نگهداشتن او در زندان.
حبس، در لغت، بازداشتن، بند کردن، توقیف کردن، زندان و بند[۱] است. در حقوق مدنی، حبس از عقود احسان است[۲] و نوعی وقف که کسی، دیگری را بر مال خود مسلط گرداند، در صورتیکه مالکیت خود را نیز حفظ کند؛[۳] حبس بر سه گونه است: «سُکنی» که مال حبس شده مسکن و خانه است؛ «عُمریٰ» که مال حبس شده را برای تمام مدت عمر، در اختیار دیگری گذارد؛ «رُتبی» که مال حبس شده را برای مدت معیّنی، در اختیار دیگری قرار میدهد؛[۴] آنکس که مال خود را حبس کند، «حابس» است، مال مورد حبس، «محبوس» و کسی که حبس، به نفع او شده «محبوسٌ علیه». حبس، از جهاتی، متفاوت از وقف است:
- ملک محبوس از مالکیت حبس کننده، خارج نمیشود، هر چند برای حبس، مدت معین نشود؛
- میتوان برای حبس، مدت معین کرد؛
- اگر حبس مالی کنند و مدت معین نکنند، به محض فوت حابس، ملک جزء ترکه محسوب شده، حبس از بین میرود[۲].
در حقوق جزا، حبس، سلب آزادی و اختیار نفس است در مدت معین یا نامحدود، نیز بازداشت مجرمین، پس از محکومیت[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دهخدا، علیاکبر. لغتنامة دهخدا. جلد 6، ذیل لغت حبس.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ جعفریلنگرودی، محمدجعفر. ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش، 208.
- ↑ نجفی، محمدحسن. جواهرالکلام. دارالاحیاء التراث العربی، 28/153 به بعد.
- ↑ قانون مدنی. فصل دوم، حق انتقاع، مادة 40 به بعد.
- ↑ انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. دانشنامة حقوق خصوصی. تهران: محراب فکر، جلد 2، ص. 809.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اسدالله معظمی گودرزی