ابن فارض: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[ابن فارض|ابنفارض]]،''' ابوحفص شرفالدین عمر، نامدارترین شاعر عارف مشرب عرب. (576- 632ق). پدرش از سرزمین شام به دیار مصر کوچ کرد و او درآنجا چشم به جهان گشود و بالید. نام ابن فارض در حوزه عرفان و تصوف قرن 7ق در کنار نام کسانی چون ابن عربی و صدرالدین قونوی جای میگیرد و قصاید او مخصوصاً تائید کبری، همراه با فصوصالحکمه ابن عربی و فکوک صدرالدین قونوی، در خانقاهها تدریس میشده است. تائید | '''[[ابن فارض|ابنفارض]]،''' ابوحفص شرفالدین عمر، نامدارترین شاعر عارف مشرب عرب. (576- 632ق). پدرش از سرزمین شام به دیار [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B5%D8%B1 مصر] کوچ کرد و او درآنجا چشم به جهان گشود و بالید. نام ابن فارض در حوزه عرفان و [[تصوف]] قرن 7ق در کنار نام کسانی چون ابن عربی و صدرالدین قونوی جای میگیرد و قصاید او مخصوصاً تائید کبری، همراه با فصوصالحکمه ابن عربی و فکوک صدرالدین قونوی، در خانقاهها تدریس میشده است. | ||
تائید ابنفارض آکنده از مفاهیم و اصطلاحات عرفان نظری است. بر خلاف ابن عربی که نظریه عرفانی خود را به شیوه فلسفی و استدلالی و به طور جامع و فراگیر ارائه میدهد، ابنفارض در پی تبیین فلسفی نظام هستی نیست. ابنفارض وجود واجب را با وجود خود و وجود عالم یکی نمیداند، بلکه معتقد است که سالک در سیر و سلوک خویش به مرحلهای میرسد که از انانیت خود و از جمیع خواهشهای نفسانی تهی میشود و در نتیجه به نوعی هوشیاری دست مییابد که درآن خود را با حق یگانه میبیند و محب و محبوب و شاهد و مشهود یکی میشوند<ref>ابنفارض، عمر بن علی. '''''دیوان'''''. بیروت: 1404ق/ 1983م، ص67.</ref>. روشن است که چنین بلند پروازیهایی، متشرعان ظاهرپرست و صاحب قدرت را خوشایند نیست. به همین سبب ابنفارض، سرانجام از سوی بسیاری از علما و نیز بسیاری از مشایخ روزگار خود تکفیر شد<ref>بقاعی، برهانالدین. '''''مصرعالتصوف'''''. به کوشش عبدالرحمن وکیل، بیروت: 1400ق/ 1980م، ص213- 217.</ref>؛ اما جان به سلامت برد و در قاهره درگذشت. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۲: | خط ۱۴: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
امیر حسین ساکت اف | امیر حسین ساکت اف | ||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۰
ابنفارض، ابوحفص شرفالدین عمر، نامدارترین شاعر عارف مشرب عرب. (576- 632ق). پدرش از سرزمین شام به دیار مصر کوچ کرد و او درآنجا چشم به جهان گشود و بالید. نام ابن فارض در حوزه عرفان و تصوف قرن 7ق در کنار نام کسانی چون ابن عربی و صدرالدین قونوی جای میگیرد و قصاید او مخصوصاً تائید کبری، همراه با فصوصالحکمه ابن عربی و فکوک صدرالدین قونوی، در خانقاهها تدریس میشده است.
تائید ابنفارض آکنده از مفاهیم و اصطلاحات عرفان نظری است. بر خلاف ابن عربی که نظریه عرفانی خود را به شیوه فلسفی و استدلالی و به طور جامع و فراگیر ارائه میدهد، ابنفارض در پی تبیین فلسفی نظام هستی نیست. ابنفارض وجود واجب را با وجود خود و وجود عالم یکی نمیداند، بلکه معتقد است که سالک در سیر و سلوک خویش به مرحلهای میرسد که از انانیت خود و از جمیع خواهشهای نفسانی تهی میشود و در نتیجه به نوعی هوشیاری دست مییابد که درآن خود را با حق یگانه میبیند و محب و محبوب و شاهد و مشهود یکی میشوند[۱]. روشن است که چنین بلند پروازیهایی، متشرعان ظاهرپرست و صاحب قدرت را خوشایند نیست. به همین سبب ابنفارض، سرانجام از سوی بسیاری از علما و نیز بسیاری از مشایخ روزگار خود تکفیر شد[۲]؛ اما جان به سلامت برد و در قاهره درگذشت.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
امیر حسین ساکت اف