سرمد

سرمد، به معنای همیشه و دائم و سرمدی یعنی همیشگی و دائمی به امری گفته می‌شود كه اول واخر نداشته باشد. در فلسفه به وجودی سرمدی اطلاق می‌شود كه از دو سو دوام داشته باشد، یكی دوام وجود در گذشته كه از آن تعبیر به ازل می‌كنند و دیگری دوام وجود دراینده كه از آن به ابد تعبیر می‌شود. همچنین از نسبت امر ثابت به امر ثابت دیگر، تعبیر به سرمد شده است. مانند نسبت ذات خداوند به صفات او. این اصطلاح كه ریشه‌ای قرآنی دارد در مقابل دو اصطلاح دهر (نسبت امر ثابت به امر متغیّر) و زمان^* (نسبت امر متغیّر به امر متغیّر دیگر) قرار دارد.

نیز نگاه کنید به

• ابد
• ازل
  

مبنع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اصغر دادبه