پرش به محتوا

حزب مشارکت ایران اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''مشاركت ايران اسلامي حزب'''، حزبي سياسي كه در 27 دي 1377ش از سوي چند تن از فعالان سياسي همچون سيد محمدرضا خاتمي و نخستين دبير كل حزب سعيد حجاريان، حسين نصيري، محسن ميردامادي، محسن صفايي فراهاني، علي شكوري‌راد، محمد نعيمي‌پور، مير شمس‌الدين وهابي و... بنيان نهاده شد. بر اساس اساسنامه، حزب جبهة مشاركت ايران اسلامي، كه به حزب يا جبهة مشاركت اشتهار دارد، داراي اركان دوازده‌گانه از جمله كنگره، شوراي مركزي، دبيركل، هيئت داوري، دفتر سياسي و هيئت اجرايي است. كنگره عالي‌ترين ركن آن و دبير كل، بالاترين مقام اجرايي آن است. مهم‌ترين عرصة حضور و فعاليت اين حزب، شركت و پيروزي در انتخابات دورة ششم مجلس شوراي اسلامي بود كه به دنبال آن اكثريت مجلس را به دست آورد و به عنوان حامي اصلي رئيس جمهور در قوة مقننه، با همراهي و حمايت از دولت به فعاليت قانون‌گذاري پرداخت. علاوه بر اين چند تن از اعضاي حزب مشاركت نيز در قالب وزير، هدايت چند وزارتخانه را در كابينه‌هاي سيد محمد خاتمي عهده‌دار شدند. روزنامه‌هاي ''صبح امروز''، ''مشاركت''، ''ياس‌نو'' و ''نوروز'' هم ارگان‌هاي اين حزب بودند.
[[پرونده:6bf69c52-8a32-432c-bc6b-b7a7c45ca5ec.jpg|بندانگشتی|حزب مشارکت ایران اسلامی برگرفته از وبسایت راسخون قابل بازیابی از<nowiki/>https://rasekhoon.net/article/show/201990]]
'''[[حزب مشارکت ایران اسلامی|مشاركت ایران اسلامی حزب]]'''، حزبی سیاسی كه در 27 دی 1377ش از سوی چند تن از فعالان سیاسی همچون سید محمدرضا خاتمی و نخستین دبیر كل حزب سعید حجاریان، حسین نصیری، محسن میردامادی، محسن صفایی فراهانی، علی شكوری‌راد، محمد نعیمی‌پور، میر شمس‌الدین وهابی و... بنیان نهاده شد.


نیز نگاه کنید به  
بر اساس اساسنامه، حزب جبهه مشاركت ایران اسلامی، كه به حزب یا جبهه مشاركت اشتهار دارد، دارای اركان دوازده‌گانه از جمله كنگره، شورای مركزی، دبیركل، هیئت داوری، دفتر سیاسی و هیئت اجرایی است. كنگره عالی‌ترین ركن آن و دبیر كل، بالاترین مقام اجرایی آن است. 


مهم‌ترین عرصه حضور و فعالیت این حزب، شركت و پیروزی در انتخابات دوره ششم مجلس شورای اسلامی بود كه به دنبال آن اكثریت مجلس را به دست آورد و به عنوان حامی اصلی رئیس جمهور در [[قوه مقننه]]، با همراهی و حمایت از دولت به فعالیت قانون‌گذاری پرداخت. علاوه بر این چند تن از اعضای حزب مشاركت نیز در قالب وزیر، هدایت چند وزارتخانه را در كابینه‌های سید محمد خاتمی عهده‌دار شدند. روزنامه‌های ''صبح امروز''، ''مشاركت''، ''یاس‌نو'' و ''نوروز'' هم ارگان‌های این حزب بودند<ref>  نوذری، عزت‌الله. '''''تاریخ احزاب سیاسی در ایران'''''. شیراز: نوید شیراز، 1380، ص 319-400.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[قوه مقننه]]<br />


1-    نوذري، عزت‌الله. '''''تاريخ احزاب سياسي در ايران'''''. شيراز: نويد شيراز، 1380، ص 319-400.
== ماخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
جعفر گلشن
جعفر گلشن
 
[[رده:علوم سیاسی]]
منبع اصلی
 
 
نویسنده مقاله

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۰

حزب مشارکت ایران اسلامی برگرفته از وبسایت راسخون قابل بازیابی ازhttps://rasekhoon.net/article/show/201990

مشاركت ایران اسلامی حزب، حزبی سیاسی كه در 27 دی 1377ش از سوی چند تن از فعالان سیاسی همچون سید محمدرضا خاتمی و نخستین دبیر كل حزب سعید حجاریان، حسین نصیری، محسن میردامادی، محسن صفایی فراهانی، علی شكوری‌راد، محمد نعیمی‌پور، میر شمس‌الدین وهابی و... بنیان نهاده شد.

بر اساس اساسنامه، حزب جبهه مشاركت ایران اسلامی، كه به حزب یا جبهه مشاركت اشتهار دارد، دارای اركان دوازده‌گانه از جمله كنگره، شورای مركزی، دبیركل، هیئت داوری، دفتر سیاسی و هیئت اجرایی است. كنگره عالی‌ترین ركن آن و دبیر كل، بالاترین مقام اجرایی آن است.

مهم‌ترین عرصه حضور و فعالیت این حزب، شركت و پیروزی در انتخابات دوره ششم مجلس شورای اسلامی بود كه به دنبال آن اكثریت مجلس را به دست آورد و به عنوان حامی اصلی رئیس جمهور در قوه مقننه، با همراهی و حمایت از دولت به فعالیت قانون‌گذاری پرداخت. علاوه بر این چند تن از اعضای حزب مشاركت نیز در قالب وزیر، هدایت چند وزارتخانه را در كابینه‌های سید محمد خاتمی عهده‌دار شدند. روزنامه‌های صبح امروز، مشاركت، یاس‌نو و نوروز هم ارگان‌های این حزب بودند[۱].

نیز نگاه کنید به

ماخذ

  1.   نوذری، عزت‌الله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید شیراز، 1380، ص 319-400.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

جعفر گلشن