باقلانی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''باقلاني،''' ابوبكر محمد بن طيب، متكلم پر آوازة اشعري (قرن 4 ه). وي در بصره، كلام اشعري را نزد ابوالحسن باهلي، شاگرد ابوالحسن اشعري، آموخت.<sup>1</sup> در فقه نيز مذهب مالكي داشت و پس از شاگردي در محضر ابوبكر ابهري<sup>2</sup> آنچنان شهره گشت كه به رياست م...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | [[پرونده:12041938 240 (1).jpg|بندانگشتی|باقلانی برگرفته از وبگاه خبرنگاران جوان قابل بازیابی از<nowiki/>[https://www.yjc.ir/fa/news/7384520/%D8%A8%D8%A7%D9%82%D9%90%D9%84%D9%91%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B8%D8%B1%D9%87 https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1399/3/21/12041938_240.jpg]]] | ||
'''[[باقلانی]]،''' ابوبکر محمد بن طیب، متکلم پر آوازه اشعری (قرن 4 ه). وی در بصره، کلام اشعری را نزد ابوالحسن باهلی، شاگرد ابوالحسن اشعری، آموخت<ref> ابنعساکر، علی. '''''تبیین''''' '''''کذب''''' '''''المفتری'''''. بیروت: 1404هـ،، ص178.</ref>. در فقه نیز مذهب مالکی داشت و پس از شاگردی در محضر ابوبکر ابهری<ref> ابنفرحون، ابراهیم. '''''الدیباج''''' '''''المذهب'''''. به کوشش محمد احمدیابوالنور، قاهره: 1394هـ، 2/206.</ref> انچنان شهره گشت که به ریاست مالکیان عصر خود رسید<ref> قاضی عیاض. '''''ترتیبالمدارک'''''. به کوشش احمدبکیر محمود، بیروت: 1378، 4/586.</ref>. وی متکلمی استاد و چیرهدست بود و در فن جدل و مناظره سرآمد اقران. با بسیاری از متکلمان و اندیشمندان هم روزگارش، به ویژه معتزلیان، مناظره کرد<ref>قاضی عیاض. '''''ترتیبالمدارک'''''. به کوشش احمدبکیر محمود، بیروت: 1378، 4/591- 601.</ref>. | |||
باقلانی دفاع از اعتقادات اهل سنت را وجهه همت خود قرار داده بود و در تبیین مباحث کلامی از زبانی روشن و فهمیدنی بهره میگرفت و در مخالفت فکری با معتزله، امامیه و خوارج و نقد آراء آنها بسیار میکوشید<ref>ابنعساکر، علی. '''''تبیین''''' '''''کذب''''' '''''المفتری'''''. بیروت: 1404هـ.،ص410.</ref> در واقع میتوان گفت که با کوشش وی و شاگردانش به تدریج اعتزال در بغداد و دیگر نقاط، از رونق افتاد<ref> خطیببغدادی، احمد. '''''تاریخ''''' '''''بغداد'''''. قاهره: 1349هـ، 5/379.</ref>. از اعتقادات کلامی اوست، یکی اثبات [[جوهر فرد]] و خلاء و دیگر طرح نظریه «انعکاس» بدان معنا که «هرگاه دلیل باطل گردد، مدلول آن نیز، باطل میشود»<ref>ابنخلدون، '''''المقدمه'''''. به کوشش علی عبدالواحد وافی، قاهره: 1401، 3/1080- 1081.</ref>. باقلانی در بغداد درگذشت و در کنار گور احمد بن حنبل به خاک سپرده شد<ref>خطیببغدادی، احمد. '''''تاریخ''''' '''''بغداد'''''. قاهره: 1349هـ،، 5/382.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[جوهر فرد]]<br /> | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
امیر حسین ساکت اف | |||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۰
.jpg)
باقلانی، ابوبکر محمد بن طیب، متکلم پر آوازه اشعری (قرن 4 ه). وی در بصره، کلام اشعری را نزد ابوالحسن باهلی، شاگرد ابوالحسن اشعری، آموخت[۱]. در فقه نیز مذهب مالکی داشت و پس از شاگردی در محضر ابوبکر ابهری[۲] انچنان شهره گشت که به ریاست مالکیان عصر خود رسید[۳]. وی متکلمی استاد و چیرهدست بود و در فن جدل و مناظره سرآمد اقران. با بسیاری از متکلمان و اندیشمندان هم روزگارش، به ویژه معتزلیان، مناظره کرد[۴].
باقلانی دفاع از اعتقادات اهل سنت را وجهه همت خود قرار داده بود و در تبیین مباحث کلامی از زبانی روشن و فهمیدنی بهره میگرفت و در مخالفت فکری با معتزله، امامیه و خوارج و نقد آراء آنها بسیار میکوشید[۵] در واقع میتوان گفت که با کوشش وی و شاگردانش به تدریج اعتزال در بغداد و دیگر نقاط، از رونق افتاد[۶]. از اعتقادات کلامی اوست، یکی اثبات جوهر فرد و خلاء و دیگر طرح نظریه «انعکاس» بدان معنا که «هرگاه دلیل باطل گردد، مدلول آن نیز، باطل میشود»[۷]. باقلانی در بغداد درگذشت و در کنار گور احمد بن حنبل به خاک سپرده شد[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ابنعساکر، علی. تبیین کذب المفتری. بیروت: 1404هـ،، ص178.
- ↑ ابنفرحون، ابراهیم. الدیباج المذهب. به کوشش محمد احمدیابوالنور، قاهره: 1394هـ، 2/206.
- ↑ قاضی عیاض. ترتیبالمدارک. به کوشش احمدبکیر محمود، بیروت: 1378، 4/586.
- ↑ قاضی عیاض. ترتیبالمدارک. به کوشش احمدبکیر محمود، بیروت: 1378، 4/591- 601.
- ↑ ابنعساکر، علی. تبیین کذب المفتری. بیروت: 1404هـ.،ص410.
- ↑ خطیببغدادی، احمد. تاریخ بغداد. قاهره: 1349هـ، 5/379.
- ↑ ابنخلدون، المقدمه. به کوشش علی عبدالواحد وافی، قاهره: 1401، 3/1080- 1081.
- ↑ خطیببغدادی، احمد. تاریخ بغداد. قاهره: 1349هـ،، 5/382.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
امیر حسین ساکت اف