جنید بغدادی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۵

جنید بغدادی بر گرفته از وبسایت ایمز قابل بازیابی ازhttps://aimsinternational.co.uk/story/2491

جنید بغدادی، ابوالقاسم جنید بن محمد بغدادی (حدود 210- 297 تا 299ق) از مشایخ بزرگ و دانشمندان تصوف ایرانی. وی در نهاوند یا احتمالاً بغداد تولد یافت. درکودکی به مکتب رفت و علوم متداول زمان را آموخت. کودکی با قریحه و پاک بود و از همان آغاز همه واجباتش را به جا می‌آورد، در بغداد آبگینه می‌فروخت و از این راه روزگار می‌گذرانید^[۱].

در هفت سالگی به تحصیل علوم دینی پرداخت. فقه را نزد «ابوعلی ثور» از بزرگان شافعی، آموخت و در اندک زمانی آوازه‌اش بدانجا رسید که فقها به شاگردیش مباهات می‌کردند^[۲]. در عرفان و طریقت نیز مرید بسیاری کسان شد که از آن میان می‌توان «حادث محاسبی» و «سَرَی سقَطَی» را نام برد.

سقطی دایی جنید بود و جنید را در هفت سالگی با خود به مکه برد^[۳] همنشینی و ارادت این دو نزدیک به 40 سال پایید^[۱]. جنید نیز همچون بسیاری دیگر از عارفان، از حسد و تنگ نظری ظاهرپرستان و متعصبان در امان نبوده است. وی بر خلاف رسم معمول برخی عرفا، عالمی آبرومند و پایبند به شریعت بود، و روش خود را منطبق با کتاب و سنّت می‌دانست، از سخنان اوست که هر کس، قرآن حفظ نداشته باشد و حدیث ننویسد قابل پیروی نیست.

نام وی در شمار راویان حدیث نیز آمده است، با این همه چندین بار به کفرش متهم کردند^[۴] نیز او را مجبور کردند که در صحنه دلخراش به شهادت رساندن حسین منصور حلاج شرکت جوید. جنید در بغداد درگذشت^[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ ^۱٫۲ عطار، فریدالدین. تذکرةالاولیاء. به کوشش نیکلسون، افست، دنیای کتاب، چاپ دوم، 7-6.
↑ بغدادی، خطیب. تاریخ بغداد. دارالکتاب العربی. بیروت: 7/242.
↑ هجویری، کشف‌المحجوب. ژوکوفسکی، تهران: طهوری، 1362ش، 161.
↑ روزبهان بقلی شیرازی. شرح شطحیات. به کوشش هانری کربن، تهران: 1966م، 32.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

امیرحسین ساکت اف

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ ^۱٫۲ عطار، فریدالدین. تذکرةالاولیاء. به کوشش نیکلسون، افست، دنیای کتاب، چاپ دوم، 7-6.

[2] بغدادی، خطیب. تاریخ بغداد. دارالکتاب العربی. بیروت: 7/242.

[3] هجویری، کشف‌المحجوب. ژوکوفسکی، تهران: طهوری، 1362ش، 161.

[4] روزبهان بقلی شیرازی. شرح شطحیات. به کوشش هانری کربن، تهران: 1966م، 32.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''جنيد بغدادي،''' ابوالقاسم جنيد بن محمد بغدادي (حدود 210- 297 تا 299ق) از مشايخ بزرگ و دانشمندان تصوف ايراني. وي در نهاوند يا احتمالاً بغداد تولد يافت. دركودكي به مكتب رفت و علوم متداول زمان را آموخت. كودكي با قريحه و پاك بود و از همان آغاز همة واجباتش را به جا مي‌آورد، در بغداد آبگينه مي‌فروخت و از اين راه روزگار مي‌گذرانيد.<sup>1</sup> در هفت سالگي به تحصيل علوم ديني پرداخت. فقه را نزد «ابوعلي ثور» از بزرگان شافعي، آموخت و در اندك زماني آوازه‌اش بدانجا رسيد كه فقها به شاگرديش مباهات مي‌كردند<sup>2</sup> در عرفان و طريقت نيز مريد بسياري كسان شد كه از آن ميان مي‌توان «حادث محاسبي» و «سَرَي سقَطَي» را نام برد. سقطي دايي جنيد بود و جنيد را در هفت سالگي با خود به مكه برد<sup>3</sup> همنشيني و ارادت اين دو نزديك به 40 سال پاييد.<sup>4</sup> جنيد نيز همچون بسياري ديگر از عارفان، از حسد و تنگ نظري ظاهرپرستان و متعصبان در امان نبوده است. وي بر خلاف رسم معمول برخي عرفا، عالمي آبرومند و پايبند به شريعت بود، و روش خود را منطبق با كتاب و سنّت مي‌دانست، از سخنان اوست كه هر كس، قرآن حفظ نداشته باشد و حديث ننويسد قابل پيروي نيست. نام وي در شمار راويان حديث نيز آمده است، با اين همه چندين بار به كفرش متهم كردند<sup>5</sup> نيز او را مجبور كردند كه در صحنة دلخراش به شهادت رساندن حسين منصور حلاج شركت جويد.<sup>6</sup> جنيد در بغداد درگذشت.
+[[پرونده:12-13.jpg|بندانگشتی|جنید بغدادی بر گرفته از وبسایت ایمز قابل بازیابی از<nowiki/>https://aimsinternational.co.uk/story/2491]]
+'''[[جنید بغدادی]]،''' ابوالقاسم جنید بن محمد بغدادی (حدود 210- 297 تا 299ق) از مشایخ بزرگ و دانشمندان [[تصوف]] ایرانی. وی در نهاوند یا احتمالاً بغداد تولد یافت. درکودکی به مکتب رفت و علوم متداول زمان را آموخت. کودکی با قریحه و پاک بود و از همان آغاز همه واجباتش را به جا می‌آورد، در بغداد آبگینه می‌فروخت و از این راه روزگار می‌گذرانید<ref name=":0">عطار، فریدالدین. '''''تذکرةالاولیاء'''''. به کوشش نیکلسون، افست، دنیای کتاب، چاپ دوم، 7-6.</ref>.
+در هفت سالگی به تحصیل علوم دینی پرداخت. فقه را نزد «ابوعلی ثور» از بزرگان [[شافعی]]، آموخت و در اندک زمانی آوازه‌اش بدانجا رسید که فقها به شاگردیش مباهات می‌کردند<ref>  بغدادی، خطیب. '''''تاریخ''''' '''''بغداد'''''. دارالکتاب العربی. بیروت: 7/242.</ref>. در عرفان و طریقت نیز مرید بسیاری کسان شد که از آن میان می‌توان «حادث محاسبی» و «سَرَی سقَطَی» را نام برد.
-'''مآخذ:'''
+سقطی دایی جنید بود و جنید را در هفت سالگی با خود به مکه برد<ref>هجویری، '''''کشف‌المحجوب'''''. ژوکوفسکی، تهران: طهوری، 1362ش، 161.</ref> همنشینی و ارادت این دو نزدیک به 40 سال پایید<ref name=":0" />. جنید نیز همچون بسیاری دیگر از عارفان، از حسد و تنگ نظری ظاهرپرستان و متعصبان در امان نبوده است. وی بر خلاف رسم معمول برخی عرفا، عالمی آبرومند و پایبند به شریعت بود، و روش خود را منطبق با کتاب و سنّت می‌دانست، از سخنان اوست که هر کس، [[قرآن]] حفظ نداشته باشد و حدیث ننویسد قابل پیروی نیست.
-.    عطار، فريدالدين. '''''تذكرةالاولياء'''''. به كوشش نيكلسون، افست، دنياي كتاب، چاپ دوم، 7-6.
+نام وی در شمار راویان حدیث نیز آمده است، با این همه چندین بار به کفرش متهم کردند<ref>روزبهان بقلی شیرازی. '''''شرح''''' '''''شطحیات'''''. به کوشش هانری کربن، تهران: 1966م، 32.</ref> نیز او را مجبور کردند که در صحنه دلخراش به شهادت رساندن حسین [[حلاج|منصور حلاج]] شرکت جوید. جنید در بغداد درگذشت<ref name=":0" />.
-.    بغدادي، خطيب. '''''تاريخ''''' '''''بغداد'''''. دارالكتاب العربي. بيروت: 7/242.
+== نیز نگاه کنید به ==
-.    هجويري، '''''كشف‌المحجوب'''''. ژوكوفسكي، تهران: طهوري، 1362ش، 161.
+* [[تصوف]]
+* [[شافعی]]<br />
-.    عطار. '''''همانجا'''''.
+== مآخذ ==
+<references />
-.    روزبهان بقلي شيرازي. '''''شرح''''' '''''شطحيات'''''. به كوشش هانري كربن، تهران: 1966م، 32.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
-.    عطار. '''''تذكرةالاولياء'''''.
+== نویسنده مقاله ==
 امیرحسین ساکت اف
+[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]