پرش به محتوا

لاادریه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''لاادريه،''' Agnosticists، در فلسفه، به معني قائلين به «نمي‌دانم». گروهي از انديشمندان يونان باستان كه از آنان با نام سوفسطائيان ياد شده است، به انكار وجود اشياء و يا/ هم علم به وجود آن‌ها پرداختند. استدلال آنان چنين بود كه چون در آن‌چه از حس به دس...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
   
   
'''لاادريه،''' Agnosticists، در فلسفه، به معني قائلين به «نمي‌دانم». گروهي از انديشمندان يونان باستان كه از آنان با نام سوفسطائيان ياد شده است، به انكار وجود اشياء و يا/ هم علم به وجود آن‌ها پرداختند. استدلال آنان چنين بود كه چون در آن‌چه از حس به دست مي‌آيد شك راه دارد، و چون آراء و عقايد نيز متفاوت و گوناگون است، بنابراين اين هيچ‌گونه يقين و قطعيتي به وجود اشياء جهان و يا راهي به شناخت آن‌ها وجود ندارد.<sup>1</sup> آنان در پاسخ اين اشكال كه همين حكم به عدم قطعيت، حاوي قطعيت و يقين و بنابراين متناقض است، پاسخ مي‌دهند كه اين حكم نه به قطعيت بلكه به شك مي‌انجامد و باز در همان شك هم شك مي‌كنيم و تا بي‌نهايت؛ به اين ترتيب هرگز هيچ چيز به اثبات نخواهد رسيد.<sup>2</sup>  
'''[[لاادریه]]،''' Agnosticists، در فلسفه، به معنی قائلین به «نمیدانم». گروهی از اندیشمندان یونان باستان که از آنان با نام سوفسطائیان یاد شده است، به انکار وجود اشیاء و یا/ هم علم به وجود آن‌ها پرداختند. استدلال آنان چنین بود که چون در ان‌چه از حس به دست می آید شک راه دارد، و چون آراء و عقاید نیز متفاوت و گوناگون است، بنابراین این هیچ‌گونه یقین و قطعیتی به وجود اشیاء جهان و یا راهی به شناخت آن‌ها وجود ندارد<ref>  تفتازاتی. '''''شرح العقائد النسفیه'''''. قاهره: 1329ق، 1/35.</ref>.


در دوران‌هاي جديد نيز گروهي از انديشمندان به اين مذهب گرويدند و به انكار قدر عقل و توانائي آن بر شناخت و يا انكار مطلق هرگونه شناخت يقيني و يا انكار مابعد الطبيعه (متافيزيك) پرداختند. چون نزد اينان مسئله‌اي مابعدالطبيعي طرح شود، در نفي يا اثبات پاسخي نمي‌دهند و به لاينحل بودن آن قائل مي‌گردند. در مكتب‌هاي جديد اروپائي همچون انديشه‌هاي اگوست كنت، هربرت اسپنسر و به ويژه مذهب نقادي كانت، عقل و توانائي‌هاي آن، در هر يك به گونه‌اي به چالش كشيده شده‌اند.<sup>3</sup>
آنان در پاسخ این اشکال که همین حکم به عدم قطعیت، حاوی قطعیت و [[یقین]] و بنابراین متناقض است، پاسخ میدهند که این حکم نه به قطعیت بلکه به شک می انجامد و باز در همان شک هم شک می کنیم و تا بی نهایت؛ به این ترتیب هرگز هیچ چیز به اثبات نخواهد رسید<ref>  تهانوی. '''''کشاف''''' '''''اصطلاحات''''' '''''الفنون'''''. به کوشش جمعی از دانشمندان، کلکته: 1862م، 1/665- 666.</ref>.


در دوران‌های جدید نیز گروهی از اندیشمندان به این مذهب گرویدند و به انکار قدر عقل و توانائی آن بر شناخت و یا انکار مطلق هرگونه شناخت یقینی و یا انکار مابعد الطبیعه (متافیزیک) پرداختند. چون نزد اینان مسئله‌ای مابعدالطبیعی طرح شود، در نفی یا اثبات پاسخی نمیدهند و به لاینحل بودن آن قائل می گردند. در مکتب‌های جدید اروپائی همچون اندیشه‌های اگوست کنت، هربرت اسپنسر و به ویژه مذهب نقادی کانت، عقل و توانائی های آن، در هر یک به گونه‌ای به چالش کشیده شده‌اند<ref>صلیبا، جمیل. '''''المعجم''''' '''''الفلسفی'''''. بیروت: 1982، 2/258.</ref>.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


1.     تفتازاتي. '''''شرح العقائد النسفيه'''''. قاهره: 1329ق، 1/35.
* [[یقین]]<br />


2.     تهانوي. '''''كشاف''''' '''''اصطلاحات''''' '''''الفنون'''''. به كوشش جمعي از دانشمندان، كلكته: 1862م، 1/665- 666.
== مآخذ ==
 
<references />
3.     صليبا، جميل. '''''المعجم''''' '''''الفلسفي'''''. بيروت: 1982، 2/258.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
منوچهر پزشک
منوچهر پزشک
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۹

لاادریه، Agnosticists، در فلسفه، به معنی قائلین به «نمیدانم». گروهی از اندیشمندان یونان باستان که از آنان با نام سوفسطائیان یاد شده است، به انکار وجود اشیاء و یا/ هم علم به وجود آن‌ها پرداختند. استدلال آنان چنین بود که چون در ان‌چه از حس به دست می آید شک راه دارد، و چون آراء و عقاید نیز متفاوت و گوناگون است، بنابراین این هیچ‌گونه یقین و قطعیتی به وجود اشیاء جهان و یا راهی به شناخت آن‌ها وجود ندارد[۱].

آنان در پاسخ این اشکال که همین حکم به عدم قطعیت، حاوی قطعیت و یقین و بنابراین متناقض است، پاسخ میدهند که این حکم نه به قطعیت بلکه به شک می انجامد و باز در همان شک هم شک می کنیم و تا بی نهایت؛ به این ترتیب هرگز هیچ چیز به اثبات نخواهد رسید[۲].

در دوران‌های جدید نیز گروهی از اندیشمندان به این مذهب گرویدند و به انکار قدر عقل و توانائی آن بر شناخت و یا انکار مطلق هرگونه شناخت یقینی و یا انکار مابعد الطبیعه (متافیزیک) پرداختند. چون نزد اینان مسئله‌ای مابعدالطبیعی طرح شود، در نفی یا اثبات پاسخی نمیدهند و به لاینحل بودن آن قائل می گردند. در مکتب‌های جدید اروپائی همچون اندیشه‌های اگوست کنت، هربرت اسپنسر و به ویژه مذهب نقادی کانت، عقل و توانائی های آن، در هر یک به گونه‌ای به چالش کشیده شده‌اند[۳].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1.   تفتازاتی. شرح العقائد النسفیه. قاهره: 1329ق، 1/35.
  2.   تهانوی. کشاف اصطلاحات الفنون. به کوشش جمعی از دانشمندان، کلکته: 1862م، 1/665- 666.
  3. صلیبا، جمیل. المعجم الفلسفی. بیروت: 1982، 2/258.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک