سروش: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۰

سروش و جشن سروشگان، برگرفته از سایت بیتوته، قابل بازیابی از https://www.beytoote.com

سروش، ایزد فرمانبرداری، اطاعت و پارسایی در دین مزدایی، سروش ایزدی بسیار بلند مقام است که مرتبه او با مهر همسان دانسته شده است^[۱].

نام سروش، با توجه به ریشه کلمه، به معنای شنیدن است و اشاره به این دارد که فرمان و پیام الهی را می‌شنود. در ادبیات فارسی نیز سروش آورنده پیام خداوند محسوب شده است. نام سروش در گاثاها آمده و با صفت ”بزرگ‌ترین“ ستوده شده است^[۲]. هات‌های 56 و 57 یسنه ویشت 11 به ستایش او اختصاص دارند.

وی تجسم فرمانبرداری از خداوند و نخستین آفریده‌ای است که اهورا مزدا را ستود، گاثاهای پنجگانه را تلاوت کرد و بَرْسَم را گسترد^[۳]. وی آموزگار دین است در حالی‌که اهورا مزدا خود دین را به او آموخته است^[۴]. سروش همواره به نگاهبانی آفرینش اهورا مزدا در برابر دیوان کمربسته، و هرگز نمی‌خوابد^[۵]. در روز بازپسین، پس از گذر از چینودپل (گذرگاه داوری)، مهر، سروش و رَشْن روان درست کرداران را از دیوانی که می‌خواهند آن‌ها را به دوزخ بکشانند، می‌رهانند. او با امشاسپند اردیبهشت همکاری می‌کند^[۶]. سروش باژ، نیایش مخصوص سروش در هر صبحگاه، و درون نان آئین پیشکشی ویژه سروش است. هفدهمین روز هر ماه در بزرگداشت این ایزد سروش نام گرفته است^[۷]^[۸]^[۹]^[۱۰]^[۱۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ بندهش. به کوشش مهرداد بهار، تهران، توس، 1380، ص 109.
↑ یسنا. 33: 5.
↑ یسنا. 57: 5-8.
↑ یسنا. 57: 23؛ یشت‌ها. 11: 14.
↑ یسنا. 57: 16-17 و 30-32؛ یشت‌ها. 11: 11-13.
↑ بندهش. به کوشش مهرداد بهار، تهران، توس، 1380، ص 112.
↑ پورداود، ابراهیم. «مقدمه سروش یشت»، یشت‌ها. ترجمه ابراهیم پورداود، تهران، اساطیر، 1377، ج 1، ص 516-524.
↑ اوشیدری، جهانگیر. دانشنامه مزدیسنا. تهران: نشر مرکز، 1378، ص 326-328.
↑ Boyce, M. Zoroastrians, Their Religious Beliefs and Practices. London: Routledge, 1979, P. 74
↑ 53-Hinnells, J. Persian Mythology. London: Hamlyn, 1975, PP. 52
↑ Zaehner, C. The Dawn and Twilight of Zoroastrianism. London: Weidenfeld & Nicolson, 1975, PP. 94-95

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

سروش ایزد، سایت پژوهشکده باقرالعلوم، قابل بازیابی از http://pajoohe.ir

نویسنده مقاله

نامعلوم

[1] بندهش. به کوشش مهرداد بهار، تهران، توس، 1380، ص 109.

[2] یسنا. 33: 5.

[3] یسنا. 57: 5-8.

[4] یسنا. 57: 23؛ یشت‌ها. 11: 14.

[5] یسنا. 57: 16-17 و 30-32؛ یشت‌ها. 11: 11-13.

[6] بندهش. به کوشش مهرداد بهار، تهران، توس، 1380، ص 112.

[7] پورداود، ابراهیم. «مقدمه سروش یشت»، یشت‌ها. ترجمه ابراهیم پورداود، تهران، اساطیر، 1377، ج 1، ص 516-524.

[8] اوشیدری، جهانگیر. دانشنامه مزدیسنا. تهران: نشر مرکز، 1378، ص 326-328.

[9] Boyce, M. Zoroastrians, Their Religious Beliefs and Practices. London: Routledge, 1979, P. 74

[10] 53-Hinnells, J. Persian Mythology. London: Hamlyn, 1975, PP. 52

[11] Zaehner, C. The Dawn and Twilight of Zoroastrianism. London: Weidenfeld & Nicolson, 1975, PP. 94-95

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''سروش'''، ایزد فرمانبرداری، اطاعت و پارسایی در دین مزدایی، سروش ایزدی بسیار بلند مقام است كه مرتبه او با مهر همسان دانسته شده است.<sup>1</sup>
+[[پرونده:سروش و جشن سروشگان.jpg|بندانگشتی|سروش و جشن سروشگان، برگرفته از سایت بیتوته، قابل بازیابی از [https://www.beytoote.com/art/negah-gozashte/srvshgan-celebration.html https://www.beytoote.com]]]
+'''سروش'''، ایزد فرمانبرداری، اطاعت و پارسایی در [[مزدکی، آئین|دین مزدایی]]، [[سروش]] ایزدی بسیار بلند مقام است که مرتبه او با [[مهر پرستی|مهر]] همسان دانسته شده است<ref>'''''بندهش'''''. به کوشش مهرداد بهار، تهران، توس، 1380، ص 109.</ref>.
-نام سروش، با توجه به ریشه كلمه، به معنای شنیدن است و اشاره به این دارد كه فرمان و پیام الهی را می‌شنود. در ادبیات فارسی نیز سروش آورنده پیام خداوند محسوب شده است. نام سروش در ''گاثاها'' آمده و با صفت ”بزرگ‌ترین“ ستوده شده است.<sup>2</sup> هات‌های 56 و 57 یسنه ویشت 11 به ستایش او اختصاص دارند.
+نام [[سروش]]، با توجه به ریشه کلمه، به معنای شنیدن است و اشاره به این دارد که فرمان و پیام الهی را می‌شنود. در ادبیات فارسی نیز سروش آورنده پیام خداوند محسوب شده است. نام [[سروش]] در ''گاثاها'' آمده و با صفت ”بزرگ‌ترین“ ستوده شده است<ref>'''''یسنا'''''. 33: 5.</ref>. هات‌های 56 و 57 یسنه ویشت 11 به ستایش او اختصاص دارند.
-وی تجسم فرمانبرداری از خداوند و نخستین آفریده‌ای است كه اهورا مزدا را ستود، ''گاثاها''ی پنجگانه را تلاوت كرد و بَرْسَم را گسترد.<sup>3</sup> وی آموزگار دین است در حالی‌كه اهورا مزدا خود دین را به او آموخته است.<sup>4</sup> سروش همواره به نگاهبانی آفرینش اهورا مزدا در برابر دیوان كمربسته، و هرگز نمی‌خوابد.<sup>5</sup> در روز بازپسین، پس از گذر از چینودپل (گذرگاه داوری)، مهر، سروش و رَشْن روان درست كرداران را از دیوانی كه می‌خواهند آن‌ها را به دوزخ بكشانند، می‌رهانند. او با [[امشاسپندان|امشاسپند]] اردیبهشت همكاری می‌كند.<sup>6</sup> سروش باژ، نیایش مخصوص سروش در هر صبحگاه، و درون نان آئین پیشكشی ویژه سروش است. هفدهمین روز هر ماه در بزرگداشت این ایزد سروش نام گرفته است.<sup>7</sup>
+وی تجسم فرمانبرداری از خداوند و نخستین آفریده‌ای است که اهورا مزدا را ستود، ''گاثاها''ی پنجگانه را تلاوت کرد و بَرْسَم را گسترد<ref>'''''یسنا'''''. 57: 5-8.</ref>. وی آموزگار دین است در حالی‌که اهورا مزدا خود دین را به او آموخته است<ref> '''''یسنا'''''. 57: 23؛ '''''یشت‌ها'''''. 11: 14.</ref>. [[سروش]] همواره به نگاهبانی آفرینش اهورا مزدا در برابر دیوان کمربسته، و هرگز نمی‌خوابد<ref>'''''یسنا'''''. 57: 16-17 و 30-32؛ '''''یشت‌ها'''''. 11: 11-13.</ref>. در روز بازپسین، پس از گذر از چینودپل (گذرگاه داوری)، مهر، سروش و رَشْن روان درست کرداران را از دیوانی که می‌خواهند آن‌ها را به دوزخ بکشانند، می‌رهانند. او با [[امشاسپندان|امشاسپند]] اردیبهشت همکاری می‌کند<ref>'''''بندهش'''''. به کوشش مهرداد بهار، تهران، توس، 1380، ص 112.</ref>. سروش باژ، نیایش مخصوص سروش در هر صبحگاه، و درون نان آئین پیشکشی ویژه [[سروش]] است. هفدهمین روز هر ماه در بزرگداشت این ایزد سروش نام گرفته است<ref>پورداود، ابراهیم. «مقدمه سروش یشت»، '''''یشت‌ها'''''. ترجمه ابراهیم پورداود، تهران، اساطیر، 1377، ج 1، ص 516-524.</ref><ref>اوشیدری، جهانگیر. '''''دانشنامه مزدیسنا'''''. تهران: نشر مرکز، 1378، ص 326-328.</ref><ref>Boyce, M. '''''Zoroastrians, Their Religious Beliefs and Practices'''''. London: Routledge, 1979, P. 74</ref><ref>53-Hinnells, J. '''''Persian''''' '''''Mythology'''''. London: Hamlyn, 1975, PP. 52</ref><ref>Zaehner, C. '''''The Dawn and Twilight of Zoroastrianism'''''. London: Weidenfeld & Nicolson, 1975, PP. 94-95</ref>.
+== نیز نگاه کنید به ==
-'''مآخذ:'''
+* [[امشاسپندان]]
+* [[مزدکی، آئین]]
--    '''''بندهش'''''. به كوشش مهرداد بهار، تهران، توس، 1380، ص 109.
+== '''مآخذ''' ==
+<references />
--    '''''یسنا'''''. 33: 5.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
--    همان. 57: 5-8.
+== پیوند به بیرون ==
+سروش ایزد، سایت [http://pajoohe.ir پژوهشکده باقرالعلوم]، قابل بازیابی از [http://pajoohe.ir/سروش__a-40526.aspx http://pajoohe.ir]
--    همان. 57: 23؛ '''''یشت‌ها'''''. 11: 14.
+== نویسنده مقاله ==
+نامعلوم
--    '''''یسنا'''''. 57: 16-17 و 30-32؛ '''''یشت‌ها'''''. 11: 11-13.
+[[رده:ادیان و مذاهب]]
+[[رده:ادیان]]
--    '''''بندهش'''''. ص 112.
--    نیزنك: پورداود، ابراهیم. «مقدمه سروش یشت»، '''''یشت‌ها'''''. ترجمه ابراهیم پورداود، تهران، اساطیر، 1377، ج 1، ص 516-524؛ اوشیدری، جهانگیر. '''''دانشنامه مزدیسنا'''''. تهران: نشر مركز، 1378، ص 326-328.
-Boyce, M. '''''Zoroastrians, Their Religious Beliefs and Practices'''''. London: Routledge, 1979, P. 74; Hinnells, J. '''''Persian''''' '''''Mythology'''''. London: Hamlyn, 1975, PP. 52-53;
-Zaehner, C. '''''The Dawn and Twilight of Zoroastrianism'''''. London: Weidenfeld & Nicolson, 1975, PP. 94-95.