پرش به محتوا

اسماعیل آشتیانی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''آشتياني، اسماعيل''' (1271/ 1349ش ـ   / 19) نقاش، شاعر، اديب. او در خانواده‌اي روحاني و در تهران به دنيا آمد. تحصيلات متوسطه را در دارالفنون گذراند و پس از آن مدرسة صنايع مستظرفه رفت. در اين مدرسه زير نظر كمال‌الملك<sup>*</sup>، به آموختن نقاشي مشغول شد. در...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''آشتياني، اسماعيل''' (1271/ 1349ش ـ   / 19) نقاش، شاعر، اديب.
[[پرونده:166247804.jpg|بندانگشتی|تصویر اسماعیل آشتیانی، برگرفته از خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران(ایرنا)، قابل بازیابی از [https://www.irna.ir/news/84313678/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84-%D8%A2%D8%B4%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C https://www.irna.ir/news/84313678/]]]
آشتیانی، اسماعیل (1271/ 1349ش ـ / 19) نقاش، شاعر، ادیب.


او در خانواده‌اي روحاني و در تهران به دنيا آمد. تحصيلات متوسطه را در دارالفنون گذراند و پس از آن مدرسة صنايع مستظرفه رفت. در اين مدرسه زير نظر كمال‌الملك<sup>*</sup>، به آموختن نقاشي مشغول شد. در 1333ق موفق به دريافت ديپلم شد. كمال‌الملك كه در آن زمان رياست مدرسة صنايع مستظرفه را بر عهده داشت ابتدا او را به معلمي مدرسه و سپس به معاونت خويش برگزيد. بعد از كناره‌گيري كمال‌الملك از سمت سرپرستي مدرسه منحل شد ولي دوباره در 1307ش بازگشايي شد و آشتياني به رياست مدرسه منصوب شد. در 1309ش عازم اروپا شد تا با سبك‌هاي نقاشي اروپايي آشنا شود. پس از بازگشت از اروپا در مدارس دارالفنون و دانشكدة ادبيات و دانش‌سراي عالي و دانشكدة فني، نقاشي تدريس كرد. در 1324ش به كمك عده‌اي از هنرمندان، انجمن هنرمندان ايران بنيان گذارد و به رياست آن برگزيده شد. در 1318ش هنرستان كمال‌الملك را تأسيس كرد. در 1325ش، از طرف وزارت فرهنگ، به دريافت نشان و مدال درجة اول هنر، نايل شد؛ و شوراي عالي فرهنگ به او درجة دكتراي افتخاري داد. در 1326ش به استادي دانشگاه فني برگزيده شد. او پس از عمري خدمت و هنر آفريني، در 10 ارديبهشت 1349ش، در تهران بدرود حيات گفت.
او در خانواده‌ای روحانی و در تهران به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در دارالفنون گذراند و پس از آن مدرسه صنایع مستظرفه رفت. در این مدرسه زیر نظر [[کمال‌الملک]]<sup>*</sup>، به آموختن نقاشی مشغول شد. در 1333ق موفق به دریافت دیپلم شد. [[کمال‌الملک]] که در آن زمان ریاست مدرسه صنایع مستظرفه را بر عهده داشت ابتدا او را به معلمی مدرسه و سپس به معاونت خویش برگزید.  


او نقاشي برجسته بود و در نويسندگي و شاعري، دستي توانا داشت. در نقاشي پيرو كمال‌الملك بود و به شيوة طبيعت‌گرايي گرايش داشت.
بعد از کناره‌گیری [[کمال‌الملک]] از سمت سرپرستی مدرسه منحل شد ولی دوباره در 1307ش بازگشایی شد و آشتیانی به ریاست مدرسه منصوب شد.  


تابلوهاي او بالغ بر صد عدد است كه در مجموعه‌هايي چون، كتابخانة مجلس ملّي، موزه‌ها، مجموعه‌هاي خصوصي و مجموعة خانوادگي نگهداري مي‌شود.
در 1309ش عازم اروپا شد تا با سبک‌های نقاشی اروپایی آشنا شود. پس از بازگشت از اروپا در مدارس دارالفنون و دانشکده ادبیات و دانش‌سرای عالی و دانشکده فنی، نقاشی تدریس کرد. در 1324ش به کمک عده‌ای از هنرمندان، انجمن هنرمندان ایران بنیان گذارد و به ریاست آن برگزیده شد.
[[پرونده:166247805.jpg|بندانگشتی|نمونه نقاشی اسماعیل آشتیانی، برگرفته از خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، قابل بازیابی از [https://www.irna.ir/news/84313678/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84-%D8%A2%D8%B4%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C https://www.irna.ir/news/84313678/]]]
در 1318ش هنرستان کمال‌الملک را تأسیس کرد. در 1325ش، از طرف وزارت فرهنگ، به دریافت نشان و مدال درجه اول هنر، نایل شد؛ و شورای عالی فرهنگ به او درجه دکترای افتخاری داد. در 1326ش به استادی دانشگاه فنی برگزیده شد. او پس از عمری خدمت و هنر آفرینی، در 10 اردیبهشت 1349ش، در تهران بدرود حیات گفت.


از جمله آثار او: بهلول در خواب؛ پرندگان تير خورده.
او نقاشی برجسته بود و در نویسندگی و شاعری، دستی توانا داشت. در نقاشی پیرو کمال‌الملک بود و به شیوه طبیعت‌گرایی گرایش داشت.


تابلوهای او بالغ بر صد عدد است که در مجموعه‌هایی چون، کتابخانه مجلس ملّی، موزه‌ها، مجموعه‌های خصوصی و مجموعه خانوادگی نگهداری می‌شود.


تلخيص از: فرهنگ ناموران معاصر ايران [جلد اول]. زير نظر شوراي عالي فرهنگ ناموران معاصر ايران، تهران: حوزة هنري، 1381، ص171، 173.
از جمله آثار او: بهلول در خواب؛ پرندگان تیر خورده<ref>'''''فرهنگ ناموران معاصر ایران''''' (1381). زیر نظر شورای عالی فرهنگ ناموران معاصر ایران، تهران: حوزه هنری، جلد اول، ص171و 173.</ref>.


تلخیص‌کننده: علی بوذری
== نیز نگاه کنید به ==
 
* [[آقا میرک]]
 
== مآخذ ==
<references />
 
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 
== نویسنده مقاله ==
تلخیص کننده علی بوذری
[[رده:هنر]]
[[رده:نقاشی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۲

تصویر اسماعیل آشتیانی، برگرفته از خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران(ایرنا)، قابل بازیابی از https://www.irna.ir/news/84313678/

آشتیانی، اسماعیل (1271/ 1349ش ـ / 19) نقاش، شاعر، ادیب.

او در خانواده‌ای روحانی و در تهران به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در دارالفنون گذراند و پس از آن مدرسه صنایع مستظرفه رفت. در این مدرسه زیر نظر کمال‌الملک*، به آموختن نقاشی مشغول شد. در 1333ق موفق به دریافت دیپلم شد. کمال‌الملک که در آن زمان ریاست مدرسه صنایع مستظرفه را بر عهده داشت ابتدا او را به معلمی مدرسه و سپس به معاونت خویش برگزید.

بعد از کناره‌گیری کمال‌الملک از سمت سرپرستی مدرسه منحل شد ولی دوباره در 1307ش بازگشایی شد و آشتیانی به ریاست مدرسه منصوب شد.

در 1309ش عازم اروپا شد تا با سبک‌های نقاشی اروپایی آشنا شود. پس از بازگشت از اروپا در مدارس دارالفنون و دانشکده ادبیات و دانش‌سرای عالی و دانشکده فنی، نقاشی تدریس کرد. در 1324ش به کمک عده‌ای از هنرمندان، انجمن هنرمندان ایران بنیان گذارد و به ریاست آن برگزیده شد.

نمونه نقاشی اسماعیل آشتیانی، برگرفته از خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، قابل بازیابی از https://www.irna.ir/news/84313678/

در 1318ش هنرستان کمال‌الملک را تأسیس کرد. در 1325ش، از طرف وزارت فرهنگ، به دریافت نشان و مدال درجه اول هنر، نایل شد؛ و شورای عالی فرهنگ به او درجه دکترای افتخاری داد. در 1326ش به استادی دانشگاه فنی برگزیده شد. او پس از عمری خدمت و هنر آفرینی، در 10 اردیبهشت 1349ش، در تهران بدرود حیات گفت.

او نقاشی برجسته بود و در نویسندگی و شاعری، دستی توانا داشت. در نقاشی پیرو کمال‌الملک بود و به شیوه طبیعت‌گرایی گرایش داشت.

تابلوهای او بالغ بر صد عدد است که در مجموعه‌هایی چون، کتابخانه مجلس ملّی، موزه‌ها، مجموعه‌های خصوصی و مجموعه خانوادگی نگهداری می‌شود.

از جمله آثار او: بهلول در خواب؛ پرندگان تیر خورده[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. فرهنگ ناموران معاصر ایران (1381). زیر نظر شورای عالی فرهنگ ناموران معاصر ایران، تهران: حوزه هنری، جلد اول، ص171و 173.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

تلخیص کننده علی بوذری