کیش: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''كيش'''، جزيرهاي در خليج فارس از توابع شهرستان بندرلنگه در استان هرمزگان. با مختصات جغرافيايي "30 '01 ْ54 طول شرقي و "15 '33 ْ26 عرض شمالي.<sup>1</sup> فاصلة تقريبي جزيره از ساحل، 25 كيلومتر و تا تهران از راه شوسه و دريا و از مسير بندرلنگه و بندر چارك، حدود...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''کیش'''، جزیرهای در خلیج فارس از توابع شهرستان بندرلنگه در [[استان هرمزگان]]. با مختصات جغرافیایی "30 '01 ْ54 طول شرقی و "15 '33 ْ26 عرض شمالی.<sup>1</sup> فاصله تقریبی جزیره از ساحل، 25 کیلومتر و تا تهران از راه شوسه و دریا و از مسیر بندرلنگه و بندر چارک، حدوداً 1600 کیلومتر است.<sup>2</sup> | ||
جزیره کیش از شمال با بندر چارک، از غرب با جزیره هندرابی، از شرق با بندرلنگه و جزیره فرور بزرگ همسایه است و از جنوب پس از پیمودن عرض خلیج فارس، با کشور امارات متحده عربی ارتباط مییابد.<sup>3</sup> | |||
کیش به دلیل موقعیت ارتباطی مهم خود و نیز امکان سکونت در آن، همواره مورد توجه بوده است. این جزیره تقریباً بیضی شکل و بسیار گرم و خشک، دارای دو دهستان به نامهای باغو و سفین (صفین)، به ارتفاع 5 متر از سطح دریا و بلندترین نقطه آن نیز 45 متر است. درازای آن از شرق به غرب 6/15 کم و عرض آن 5 کم و مساحت آن 7/89 کم 2 است.<sup>4</sup> | |||
کیش به استناد آثار تاریخی بر جای مانده در آن، همواره مسکون و آباد بوده است. در قسمت شمالی جزیره بین روستاهای سجم و سفین خرابهها و آثار قدیمی متعلق به سده پنجم میلادی به چشم میخورد، همچنین تعدادی توپ زنگ زده در قلعه کیش موجود است که متعلق به لشگریان نادر شاه بوده و برای حمله به مسقط مورد استفاده قرار میگرفته است.<sup>5</sup> | |||
جزیره کیش در سی سال اخیر با اقدامات گسترده عمرانی، به صورت یکی از قطبهای مهم اقتصادی، تجاری و گردشگری ایران درآمده و سالیانه هزاران گردشگر داخلی و خارجی به آن مسافرت میکنند. | |||
جمعیت شهر کیش در 1375ش تعداد 8047 تن<sup>6</sup> و طبق برآوردها در 1384ش به 8388 تن رسیده است.<sup>7</sup> | |||
'''مآخذ:''' | '''مآخذ:''' | ||
1- | 1- جعفری، عباس. '''''نقشهخوانی گیتاشناسی'''''. تهران: گیتاشناسی، چ 9، 1383، ص 117. | ||
2- سازمان حمل و نقل و | 2- سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جادههای ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 45 و 134. | ||
3- همانجا. | 3- همانجا. | ||
4- | 4- جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایرهالمعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1067. | ||
5- سازمان پژوهش و | 5- سازمان پژوهش و برنامهریزی درسی. '''''جغرافیای استان هرمزگان.''''' تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1382، ص 68. | ||
6- | 6- نورالهی، طه. '''''توزیع و طبقهبندی جمعیت شهرهای ایران'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 190. | ||
7- | 7- مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 232. | ||
غلامحسین تکمیل همایون | غلامحسین تکمیل همایون | ||
نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۳۷
کیش، جزیرهای در خلیج فارس از توابع شهرستان بندرلنگه در استان هرمزگان. با مختصات جغرافیایی "30 '01 ْ54 طول شرقی و "15 '33 ْ26 عرض شمالی.1 فاصله تقریبی جزیره از ساحل، 25 کیلومتر و تا تهران از راه شوسه و دریا و از مسیر بندرلنگه و بندر چارک، حدوداً 1600 کیلومتر است.2
جزیره کیش از شمال با بندر چارک، از غرب با جزیره هندرابی، از شرق با بندرلنگه و جزیره فرور بزرگ همسایه است و از جنوب پس از پیمودن عرض خلیج فارس، با کشور امارات متحده عربی ارتباط مییابد.3
کیش به دلیل موقعیت ارتباطی مهم خود و نیز امکان سکونت در آن، همواره مورد توجه بوده است. این جزیره تقریباً بیضی شکل و بسیار گرم و خشک، دارای دو دهستان به نامهای باغو و سفین (صفین)، به ارتفاع 5 متر از سطح دریا و بلندترین نقطه آن نیز 45 متر است. درازای آن از شرق به غرب 6/15 کم و عرض آن 5 کم و مساحت آن 7/89 کم 2 است.4
کیش به استناد آثار تاریخی بر جای مانده در آن، همواره مسکون و آباد بوده است. در قسمت شمالی جزیره بین روستاهای سجم و سفین خرابهها و آثار قدیمی متعلق به سده پنجم میلادی به چشم میخورد، همچنین تعدادی توپ زنگ زده در قلعه کیش موجود است که متعلق به لشگریان نادر شاه بوده و برای حمله به مسقط مورد استفاده قرار میگرفته است.5
جزیره کیش در سی سال اخیر با اقدامات گسترده عمرانی، به صورت یکی از قطبهای مهم اقتصادی، تجاری و گردشگری ایران درآمده و سالیانه هزاران گردشگر داخلی و خارجی به آن مسافرت میکنند.
جمعیت شهر کیش در 1375ش تعداد 8047 تن6 و طبق برآوردها در 1384ش به 8388 تن رسیده است.7
مآخذ:
1- جعفری، عباس. نقشهخوانی گیتاشناسی. تهران: گیتاشناسی، چ 9، 1383، ص 117.
2- سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 45 و 134.
3- همانجا.
4- جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1067.
5- سازمان پژوهش و برنامهریزی درسی. جغرافیای استان هرمزگان. تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1382، ص 68.
6- نورالهی، طه. توزیع و طبقهبندی جمعیت شهرهای ایران. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 190.
7- مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 232.
غلامحسین تکمیل همایون