پرش به محتوا

همدان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''همدان،''' مركز استان و مركز شهرستاني به همين نام در نيمة غربي كشور. '''شهرستان همدان''' از شمال و غرب با شهرستان‌هاي رزن، كبودر آهنگ و بهار، از جنوب با شهرستان‌هاي تويسركان و ملاير و از شرق و جنوب با شهرستان‌هاي ساوه، كميجان و اراك (از استان مر...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''همدان،''' مركز استان و مركز شهرستاني به همين نام در نيمة غربي كشور.  
'''همدان،''' مرکز استان و مرکز شهرستانی به همین نام در نیمه غربی کشور.  


'''شهرستان همدان''' از شمال و غرب با شهرستان‌هاي رزن، كبودر آهنگ و بهار، از جنوب با شهرستان‌هاي تويسركان و ملاير و از شرق و جنوب با شهرستان‌هاي ساوه، كميجان و اراك (از استان مركزي) همسايه است و برابر با آخرين تقسيمات كشوري، اين شهرستان 3 بخش 5 شهر و 12 دهستان دارد.<sup>1</sup>  
'''شهرستان همدان''' از شمال و غرب با شهرستان‌های رزن، کبودر آهنگ و بهار، از جنوب با شهرستان‌های تویسرکان و ملایر و از شرق و جنوب با شهرستان‌های ساوه، کمیجان و اراک (از استان مرکزی) همسایه است و برابر با آخرین تقسیمات کشوری، این شهرستان 3 بخش 5 شهر و 12 دهستان دارد.<sup>1</sup>  


'''شهر همدان''' با مختصات جغرافيايي ً00 َ31 ْ48 طول شرقي و ً00 َ48 ْ34 عرض شمالي با ميانگين بارندگي سالانه 321 ميلي‌متر و ارتفاع 1850م و با آب و هوايي معتدل مايل به سرد و نيمه خشك، در دامنة شمالي الوند به ارتفاع 3580م<sup>2</sup> و در فاصلة 342 كيلومتري تهران قرار دارد.<sup>3</sup> شهر همدان و مناطق اطراف آن از رودهايي كه از ارتفاعات الوند سرچشمه مي‌گيرند، آبياري مي‌‌شوند. اين رودخانه‌هاي فصلي همگي به قره‌چاي و در پايان به درياچة نمك در استان قم مي‌پيوندند. درياچه‌هاي سدهاي اكباتان و آبشينه بر روي رودخانة آبشينه (يلفان) از منابع ذخيره شدة  آبي همدان هستند<sup>4</sup> كه در حدود 10 كيلومتري جنوب شرقي شهر واقع شده‌اند.<sup>5</sup> همدان در دشت هموار و حاصلخيز همدان ـ بهار قرار دارد، كه به لحاظ كشاورزي و  دامداري از مناطق مساعد استان است.<sup>6</sup> همدان از شهرهاي كهن بنياد ايران است كه در منابع تاريخي با نام‌هاي گوناگوني از جمله آگباتان، آكه‌سائيا، آمادانه، آماداي، آنادانا، اكباتانا، اخمثا، هگمتانه، اگِسي‌يا، اهمتان، كاركاسي، مادبالا، مادبزرگ، هنگ‌متان، همدانا و ... شناخته مي‌شده و با لقب‌ دارالحشمت نيز شهرت داشته است.<sup>7</sup> در ''حدودالعالم'' از همدان با همين نام در قسمت «سخن اندر كوهها ...» ياد شده كه شرحي در بارة ارتفاعات غرب ايران است: «... انگه بر جنوب همدان بگذرد و ميان شمال و مغرب همي رود تا بحدود مراغه رسد از آذربادگان ...».<sup>8</sup> همچنين در ''البلدان'' يعقوبي آمده است كه: «... همدان شهري است با وسعت و جليل‌القدر... و فتح آن در سال بيست و سه (23هـ) روي داد...».<sup>9</sup> در ''عجايب المخلوقات'' هم، پانزده بار از همدان نام برده شده و در وصف آن آمده است: «خطة يست مبارك، قطب قهستان است، دارالمملكت ملوك، بسيار نعمت، آبي خوش هوايي پاك، چهار فرسنگ در چهار فرسنگ بود ... در قديم قلعةالابيض بود، كي آنرا بنا كرد دارا بن دارا بر هشت دروازه، برجها در ميان دروازها ساخته و در آن قلعه قلعة ديگر و دوازده هزار مرد بر آن حارس بود...».<sup>10</sup> ديرينگي همدان به برپايي نخستين حكومت پادشاهي ايران باز مي‌گردد.<sup>11</sup> با توجه به مدارك مختلف تاريخي بنيانگذاري اين شهر به 2700 و حتي 3100 سال پيش باز مي‌گردد. در كتيبه‌هاي آشوري متعلق به 1100 سال پيش از ميلاد، براي اولين بار، به عنوان يكي از شهرهايي كه به تصرف آشوريان در مي‌آيد، از همدان با نام «آماداي» به معناي محل زندگي مادها، ياد مي‌شود.<sup>12</sup> همدان، به عنوان نخستين پايتخت ايران، در دورة اسلامي نيز همچنان عظمت خود را حفظ مي‌كند و در دوره‌هايي از تشكيل حكومت‌ها، از جمله در عصر سلجوقيان به پايتختي انتخاب مي‌شود.<sup>13</sup> لسترنج به نقل از ابن‌حوقل، مقدسي، حمدالله مستوفي و ياقوت، از آبادي، بزرگي و اهميت همدان ياد مي‌كند كه تنها در حملة مغول به انحطاط كشيده مي‌شود.<sup>14</sup> همدان به دليل موقعيت ارتباطي و زمينه‌هاي مساعد شهرنشيني در گذشته و حال، مورد توجه حكومت‌ها بوده است. در سال‌هاي اخير با تشكيل استان همدان، و مركزيت شهر همدان، اين شهر با توجه به سابقة تاريخي و جاذبه‌هاي طبيعي خود از رشد و توسعة قابل توجهي برخوردار شده است. تأسيس مراكز صنعتي، دانشگاه‌ها و مراكز فرهنگي و خدماتي و وجود امكانات جذب جمعيت، تعداد ساكنان اين شهر را از 99909 تن در 1335ش به 401281 تن در 1375ش<sup>15</sup> و طبق برآوردها به 494378 تن در 1384 رسانده است.<sup>16</sup> غار علي‌صدر به عنوان يكي از بزرگ‌ترين غارهاي آبي قابل قايق‌راني كه در 75 كيلومتري همدان واقع شده و نيز چشمه‌سارهاي فراوان و دل‌گشا و زيبا و كوهستان زيباي الوند، از جاذبه هاي طبيعي و آثار متعدد تاريخي از جمله كتيبه‌هاي مشهور گنج‌نامه از يادگارهاي دورة هخامنشيان، تپة باستاني هگمتانه كه احتمالاً محل كاخ و خزانة سلطنتي مادها و هخامنشيان بوده است، آرامگاه بوعلي‌سينا يكي از بزرگ‌ترين مشاهير فلسفه و طب و نيز مدفن شاعر و ترانه‌سراي معاصر ايران عارف قزويني، آرامگاه باباطاهر، بقعة استرومردخاي از زيارتگاههاي يهوديان ايران، و برخي آثار ديگر، همدان را به صورت يكي از مقاصد مسافرتي گردشگران داخلي و خارجي درآورده است.<sup>17</sup>
'''شهر همدان''' با مختصات جغرافیایی ً00 َ31 ْ48 طول شرقی و ً00 َ48 ْ34 عرض شمالی با میانگین بارندگی سالانه 321 میلی‌متر و ارتفاع 1850م و با آب و هوایی معتدل مایل به سرد و نیمه خشک، در دامنه شمالی الوند به ارتفاع 3580م<sup>2</sup> و در فاصله 342 کیلومتری تهران قرار دارد.<sup>3</sup> شهر همدان و مناطق اطراف آن از رودهایی که از ارتفاعات الوند سرچشمه می‌گیرند، آبیاری می‌‌شوند. این رودخانه‌های فصلی همگی به قره‌چای و در پایان به [[دریاچه نمک]] در [[استان قم]] می‌پیوندند. دریاچه‌های سدهای اکباتان و آبشینه بر روی رودخانه آبشینه (یلفان) از منابع ذخیره شده  آبی همدان هستند<sup>4</sup> که در حدود 10 کیلومتری جنوب شرقی شهر واقع شده‌اند.<sup>5</sup> همدان در دشت هموار و حاصلخیز همدان ـ بهار قرار دارد، که به لحاظ کشاورزی و  دامداری از مناطق مساعد استان است.<sup>6</sup> همدان از شهرهای کهن بنیاد ایران است که در منابع تاریخی با نام‌های گوناگونی از جمله آگباتان، آکه‌سائیا، آمادانه، آمادای، آنادانا، اکباتانا، اخمثا، هگمتانه، اگِسی‌یا، اهمتان، کارکاسی، مادبالا، مادبزرگ، هنگ‌متان، همدانا و ... شناخته می‌شده و با لقب‌ دارالحشمت نیز شهرت داشته است.<sup>7</sup> در ''حدودالعالم'' از همدان با همین نام در قسمت «سخن اندر کوهها ...» یاد شده که شرحی در باره ارتفاعات غرب ایران است: «... انگه بر جنوب همدان بگذرد و میان شمال و مغرب همی رود تا بحدود مراغه رسد از آذربادگان ...».<sup>8</sup> همچنین در ''البلدان'' یعقوبی آمده است که: «... همدان شهری است با وسعت و جلیل‌القدر... و فتح آن در سال بیست و سه (23هـ) روی داد...».<sup>9</sup> در ''عجایب المخلوقات'' هم، پانزده بار از همدان نام برده شده و در وصف آن آمده است: «خطه یست مبارک، قطب قهستان است، دارالمملکت ملوک، بسیار نعمت، آبی خوش هوایی پاک، چهار فرسنگ در چهار فرسنگ بود ... در قدیم قلعهالابیض بود، کی آنرا بنا کرد دارا بن دارا بر هشت دروازه، برجها در میان دروازها ساخته و در آن قلعه قلعه دیگر و دوازده هزار مرد بر آن حارس بود...».<sup>10</sup> دیرینگی همدان به برپایی نخستین حکومت پادشاهی ایران باز می‌گردد.<sup>11</sup> با توجه به مدارک مختلف تاریخی بنیانگذاری این شهر به 2700 و حتی 3100 سال پیش باز می‌گردد. در کتیبه‌های آشوری متعلق به 1100 سال پیش از میلاد، برای اولین بار، به عنوان یکی از شهرهایی که به تصرف آشوریان در می‌آید، از همدان با نام «آمادای» به معنای محل زندگی مادها، یاد می‌شود.<sup>12</sup> همدان، به عنوان نخستین پایتخت ایران، در دوره اسلامی نیز همچنان عظمت خود را حفظ می‌کند و در دوره‌هایی از تشکیل حکومت‌ها، از جمله در عصر سلجوقیان به پایتختی انتخاب می‌شود.<sup>13</sup> لسترنج به نقل از ابن‌حوقل، مقدسی، حمدالله مستوفی و یاقوت، از آبادی، بزرگی و اهمیت همدان یاد می‌کند که تنها در حمله مغول به انحطاط کشیده می‌شود.<sup>14</sup> همدان به دلیل موقعیت ارتباطی و زمینه‌های مساعد شهرنشینی در گذشته و حال، مورد توجه حکومت‌ها بوده است. در سال‌های اخیر با تشکیل استان همدان، و مرکزیت شهر همدان، این شهر با توجه به سابقه تاریخی و جاذبه‌های طبیعی خود از رشد و توسعه قابل توجهی برخوردار شده است. تأسیس مراکز صنعتی، دانشگاه‌ها و مراکز فرهنگی و خدماتی و وجود امکانات جذب جمعیت، تعداد ساکنان این شهر را از 99909 تن در 1335ش به 401281 تن در 1375ش<sup>15</sup> و طبق برآوردها به 494378 تن در 1384 رسانده است.<sup>16</sup> غار علی‌صدر به عنوان یکی از بزرگ‌ترین غارهای آبی قابل قایق‌رانی که در 75 کیلومتری همدان واقع شده و نیز چشمه‌سارهای فراوان و دل‌گشا و زیبا و کوهستان زیبای الوند، از جاذبه های طبیعی و آثار متعدد تاریخی از جمله کتیبه‌های مشهور گنج‌نامه از یادگارهای دوره هخامنشیان، تپه باستانی هگمتانه که احتمالاً محل کاخ و خزانه سلطنتی مادها و هخامنشیان بوده است، آرامگاه بوعلی‌سینا یکی از بزرگ‌ترین مشاهیر فلسفه و طب و نیز مدفن شاعر و ترانه‌سرای معاصر ایران عارف قزوینی، آرامگاه باباطاهر، بقعه استرومردخای از زیارتگاههای یهودیان ایران، و برخی آثار دیگر، همدان را به صورت یکی از مقاصد مسافرتی گردشگران داخلی و خارجی درآورده است.<sup>17</sup>




'''مآخذ:'''
'''مآخذ:'''


1.     دفتر تقسيمات كشوري'''''. نشرية عناصر و واحدهاي تقسيمات كشوري'''''. تهران: دفتر تقسيمات كشوري (وزارت كشور)، 1383.
1.     دفتر تقسیمات کشوری'''''. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری'''''. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.


2.     جعفري، عباس. '''''گيتاشناسي ايران'''''. ج 3، ''دايرة‌المعارف جغرافيايي ايران''، چ 1، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 1336.
2.     جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایره‌المعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1336.


3.     سازمان حمل و نقل و پايانه‌هاي كشور (وزارت راه و ترابري). '''''اطلس جاده‌هاي ايران''''' (ويرايش دوم). تهران: همشهري، 1380، ص133 و 134.
3.     سازمان حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جاده‌های ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص133 و 134.


4.     سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ريزي آموزشي. '''''جغرافياي استان همدان'''''. چ4، تهران: شركت چاپ و نشر كتاب‌هاي درسي ايران، 1382، ص23 و 24.
4.     سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان همدان'''''. چ4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، 1382، ص23 و 24.


5.    '''''اطلس جاده‌هاي كشور'''''. همان. ص19.
5.    '''''اطلس جاده‌های کشور'''''. همان. ص19.


6.    '''''جغرافياي استان همدان'''''. همان. ص 13-15.
6.    '''''جغرافیای استان همدان'''''. همان. ص 13-15.


7.     چكنگي، عليرضا. '''''فرهنگنامة تطبيقي نام‌هاي قديم و جديد مكان‌هاي جغرافيايي ايران و نواحي مجاور'''''. چ 1، مشهد: بنياد پژوهش‌هاي اسلامي، 1378، ص 263 و 264.
7.     چکنگی، علیرضا. '''''فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور'''''. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 263 و 264.


8.     '''''حدودالعالم من المشرق الي المغرب'''''. به كوشش منوچهر ستوده. تهران: طهوري، 1362، ص 31 و 32.
8.     '''''حدودالعالم من المشرق الی المغرب'''''. به کوشش منوچهر ستوده. تهران: طهوری، 1362، ص 31 و 32.


9.     يعقوبي، ابن‌ واضح. (احمد بن ابي‌يعقوب). '''''البلدان'''''. بيروت: دار احياء التراث العربي، 1408ق / 1988م، ص 41.
9.     یعقوبی، ابن‌ واضح. (احمد بن ابی‌یعقوب). '''''البلدان'''''. بیروت: دار احیاء التراث العربی، 1408ق / 1988م، ص 41.


10.  طوسي، محمد. '''''عجايب المخلوقات و غرايب الموجودات'''''. به كوشش منوچهر ستوده، چ2، تهران: بنگاه ترجمه و نشر كتاب، 1345، ص278-279.
10.  طوسی، محمد. '''''عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات'''''. به کوشش منوچهر ستوده، چ2، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1345، ص278-279.


11.  سازمان نقشه‌برداري كشور. '''''اطلس تاريخ ايران'''''. چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداي كشور، ص 27-32.
11.  سازمان نقشه‌برداری کشور. '''''اطلس تاریخ ایران'''''. چ1، تهران: سازمان نقشه‌بردای کشور، ص 27-32.


12.  '''''جغرافياي استان همدان'''''. همان. ص10 و 15.  
12.  '''''جغرافیای استان همدان'''''. همان. ص10 و 15.  


13.  لسترنج، گاي. '''''جغرافياي تاريخي سرزمين‌هاي خلافت شرقي'''''. ترجمة محمود عرفان. چ 6، تهران: شركت انتشارات علمي و فرهنگي، 1383، ص 201؛
13.  لسترنج، گای. '''''جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی'''''. ترجمه محمود عرفان. چ 6، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص 201؛


Lestrange, G. '''''The Lands of the Eastern Caliphate'''''. Cambridge: University Press, 1905, P. 186.
Lestrange, G. '''''The Lands of the Eastern Caliphate'''''. Cambridge: University Press, 1905, P. 186.
خط ۳۸: خط ۳۸:
14.  همان. ص 209-210؛ ibid. PP. 194-195.
14.  همان. ص 209-210؛ ibid. PP. 194-195.


15.  مركز آمار ايران. '''''توزيع و طبقه‌بندي جمعيت شهرهاي ايران در سرشماري‌هاي 75- 1335.''''' تهران: مركز آمار ايران (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص112 و 195.
15.  مرکز آمار ایران. '''''توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75- 1335.''''' تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص112 و 195.


16.  مركز آمار ايران. '''''بازسازي و برآورد جمعيت شهرستان‌هاي كشور'''''. تهران: مركز آمار ايران (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 238.
16.  مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 238.


17.  '''''جغرافياي استان همدان'''''. همان. ص 58-69.
17.  '''''جغرافیای استان همدان'''''. همان. ص 58-69.






غلامحسین تکمیل همایون
غلامحسین تکمیل همایون

نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۴۷

همدان، مرکز استان و مرکز شهرستانی به همین نام در نیمه غربی کشور.

شهرستان همدان از شمال و غرب با شهرستان‌های رزن، کبودر آهنگ و بهار، از جنوب با شهرستان‌های تویسرکان و ملایر و از شرق و جنوب با شهرستان‌های ساوه، کمیجان و اراک (از استان مرکزی) همسایه است و برابر با آخرین تقسیمات کشوری، این شهرستان 3 بخش 5 شهر و 12 دهستان دارد.1

شهر همدان با مختصات جغرافیایی ً00 َ31 ْ48 طول شرقی و ً00 َ48 ْ34 عرض شمالی با میانگین بارندگی سالانه 321 میلی‌متر و ارتفاع 1850م و با آب و هوایی معتدل مایل به سرد و نیمه خشک، در دامنه شمالی الوند به ارتفاع 3580م2 و در فاصله 342 کیلومتری تهران قرار دارد.3 شهر همدان و مناطق اطراف آن از رودهایی که از ارتفاعات الوند سرچشمه می‌گیرند، آبیاری می‌‌شوند. این رودخانه‌های فصلی همگی به قره‌چای و در پایان به دریاچه نمک در استان قم می‌پیوندند. دریاچه‌های سدهای اکباتان و آبشینه بر روی رودخانه آبشینه (یلفان) از منابع ذخیره شده  آبی همدان هستند4 که در حدود 10 کیلومتری جنوب شرقی شهر واقع شده‌اند.5 همدان در دشت هموار و حاصلخیز همدان ـ بهار قرار دارد، که به لحاظ کشاورزی و  دامداری از مناطق مساعد استان است.6 همدان از شهرهای کهن بنیاد ایران است که در منابع تاریخی با نام‌های گوناگونی از جمله آگباتان، آکه‌سائیا، آمادانه، آمادای، آنادانا، اکباتانا، اخمثا، هگمتانه، اگِسی‌یا، اهمتان، کارکاسی، مادبالا، مادبزرگ، هنگ‌متان، همدانا و ... شناخته می‌شده و با لقب‌ دارالحشمت نیز شهرت داشته است.7 در حدودالعالم از همدان با همین نام در قسمت «سخن اندر کوهها ...» یاد شده که شرحی در باره ارتفاعات غرب ایران است: «... انگه بر جنوب همدان بگذرد و میان شمال و مغرب همی رود تا بحدود مراغه رسد از آذربادگان ...».8 همچنین در البلدان یعقوبی آمده است که: «... همدان شهری است با وسعت و جلیل‌القدر... و فتح آن در سال بیست و سه (23هـ) روی داد...».9 در عجایب المخلوقات هم، پانزده بار از همدان نام برده شده و در وصف آن آمده است: «خطه یست مبارک، قطب قهستان است، دارالمملکت ملوک، بسیار نعمت، آبی خوش هوایی پاک، چهار فرسنگ در چهار فرسنگ بود ... در قدیم قلعهالابیض بود، کی آنرا بنا کرد دارا بن دارا بر هشت دروازه، برجها در میان دروازها ساخته و در آن قلعه قلعه دیگر و دوازده هزار مرد بر آن حارس بود...».10 دیرینگی همدان به برپایی نخستین حکومت پادشاهی ایران باز می‌گردد.11 با توجه به مدارک مختلف تاریخی بنیانگذاری این شهر به 2700 و حتی 3100 سال پیش باز می‌گردد. در کتیبه‌های آشوری متعلق به 1100 سال پیش از میلاد، برای اولین بار، به عنوان یکی از شهرهایی که به تصرف آشوریان در می‌آید، از همدان با نام «آمادای» به معنای محل زندگی مادها، یاد می‌شود.12 همدان، به عنوان نخستین پایتخت ایران، در دوره اسلامی نیز همچنان عظمت خود را حفظ می‌کند و در دوره‌هایی از تشکیل حکومت‌ها، از جمله در عصر سلجوقیان به پایتختی انتخاب می‌شود.13 لسترنج به نقل از ابن‌حوقل، مقدسی، حمدالله مستوفی و یاقوت، از آبادی، بزرگی و اهمیت همدان یاد می‌کند که تنها در حمله مغول به انحطاط کشیده می‌شود.14 همدان به دلیل موقعیت ارتباطی و زمینه‌های مساعد شهرنشینی در گذشته و حال، مورد توجه حکومت‌ها بوده است. در سال‌های اخیر با تشکیل استان همدان، و مرکزیت شهر همدان، این شهر با توجه به سابقه تاریخی و جاذبه‌های طبیعی خود از رشد و توسعه قابل توجهی برخوردار شده است. تأسیس مراکز صنعتی، دانشگاه‌ها و مراکز فرهنگی و خدماتی و وجود امکانات جذب جمعیت، تعداد ساکنان این شهر را از 99909 تن در 1335ش به 401281 تن در 1375ش15 و طبق برآوردها به 494378 تن در 1384 رسانده است.16 غار علی‌صدر به عنوان یکی از بزرگ‌ترین غارهای آبی قابل قایق‌رانی که در 75 کیلومتری همدان واقع شده و نیز چشمه‌سارهای فراوان و دل‌گشا و زیبا و کوهستان زیبای الوند، از جاذبه های طبیعی و آثار متعدد تاریخی از جمله کتیبه‌های مشهور گنج‌نامه از یادگارهای دوره هخامنشیان، تپه باستانی هگمتانه که احتمالاً محل کاخ و خزانه سلطنتی مادها و هخامنشیان بوده است، آرامگاه بوعلی‌سینا یکی از بزرگ‌ترین مشاهیر فلسفه و طب و نیز مدفن شاعر و ترانه‌سرای معاصر ایران عارف قزوینی، آرامگاه باباطاهر، بقعه استرومردخای از زیارتگاههای یهودیان ایران، و برخی آثار دیگر، همدان را به صورت یکی از مقاصد مسافرتی گردشگران داخلی و خارجی درآورده است.17


مآخذ:

1.     دفتر تقسیمات کشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.

2.     جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1336.

3.     سازمان حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص133 و 134.

4.     سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. جغرافیای استان همدان. چ4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، 1382، ص23 و 24.

5.    اطلس جاده‌های کشور. همان. ص19.

6.    جغرافیای استان همدان. همان. ص 13-15.

7.     چکنگی، علیرضا. فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 263 و 264.

8.     حدودالعالم من المشرق الی المغرب. به کوشش منوچهر ستوده. تهران: طهوری، 1362، ص 31 و 32.

9.     یعقوبی، ابن‌ واضح. (احمد بن ابی‌یعقوب). البلدان. بیروت: دار احیاء التراث العربی، 1408ق / 1988م، ص 41.

10.  طوسی، محمد. عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات. به کوشش منوچهر ستوده، چ2، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1345، ص278-279.

11.  سازمان نقشه‌برداری کشور. اطلس تاریخ ایران. چ1، تهران: سازمان نقشه‌بردای کشور، ص 27-32.

12.  جغرافیای استان همدان. همان. ص10 و 15.

13.  لسترنج، گای. جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی. ترجمه محمود عرفان. چ 6، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص 201؛

Lestrange, G. The Lands of the Eastern Caliphate. Cambridge: University Press, 1905, P. 186.

14.  همان. ص 209-210؛ ibid. PP. 194-195.

15.  مرکز آمار ایران. توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75- 1335. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص112 و 195.

16.  مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 238.

17.  جغرافیای استان همدان. همان. ص 58-69.


غلامحسین تکمیل همایون