پرش به محتوا

حسن پیرنیا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''پيرنيا، حسن'''، ملقب به مشير الملك و مشير الدوله (1291ق-1314ش)، سياست‌مدار، مورّخ، نخست وزير و وزير. حسن پيرنيا، فرزند ميرزا نصرالله خان مشيرالدولة نائيني (نخستين رئيس‌الوزراي عصر مشروطيت)، زادة تهران و تحصيل‌كردة روسيه در رشته‌هاي نظام و حقو...» ایجاد کرد
 
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''پيرنيا، حسن'''، ملقب به مشير الملك و مشير الدوله (1291ق-1314ش)، سياست‌مدار، مورّخ، نخست وزير و وزير.  
[[پرونده:157723700.jpg|بندانگشتی|حسن پیرنیا برگرفته از وبسایت خبرگزاری جمهوری اسلامی قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.irna.ir/news/84114452/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%A7]]
'''[[حسن پیرنیا|پیرنیا، حسن]]'''، ملقب به مشیر الملک و مشیر الدوله (1291ق-1314ش)، سیاست‌مدار، مورّخ، نخست وزیر و وزیر.  


حسن پيرنيا، فرزند ميرزا نصرالله خان مشيرالدولة نائيني (نخستين رئيس‌الوزراي عصر مشروطيتزادة تهران و تحصيل‌كردة روسيه در رشته‌هاي نظام و حقوق است.<sup>1</sup> كارش را از اشتغال در وزارت امور خارجه و منشي‌گري و مترجمي صدراعظم وقت (امين‌السلطان) آغاز كرد. در 1324ق با مشروطيت همراه شد و در تهية نظام‌نامة انتخابات مجلس شوراي ملي<sup>*</sup> و قانون اساسي كوشيد، بدين ترتيب وارد عرصة فعاليت سياسي شد.<sup>2</sup> با عهده‌دار شدن وزارت عدليه در كابينة مشيرالسلطنه (1325ق) اولين بار وزير شد و تا زمان حيات در 20 كابينه وزارت خانه‌هاي معارف، خارجه، تجارت، عدليه و جنگ را به دست گرفت. نمايندگي‌هاي كوتاه مدت در دوره‌هاي 2 و 3 و 4 و 5 مجلس شوراي ملي<sup>*</sup>، از ديگر عرصه‌هاي فعاليت سياسي وي بود. اما مهم‌ترين سمت سياسي وي، 4 دوره نخست‌وزيري طي سال‌هاي 1293، 1299، 1300 و 1302ش است.<sup>3</sup>
حسن پیرنیا، فرزند میرزا نصرالله خان مشیرالدوله نائینی (نخستین رئیس‌الوزرای عصر مشروطیتزاده تهران و تحصیل‌کرده روسیه در رشته‌های نظام و حقوق است<ref>باستانی پاریزی، محمدابراهیم. '''''تلاش آزادی: محیط سیاسی و زندگانی مشیرالدوله پیرنیا'''''. تهران: 1356، ص 29-31؛ بامداد، مهدی. '''''شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14'''''. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371، ص 323. </ref>. کارش را از اشتغال در وزارت امور خارجه و منشی‌گری و مترجمی صدراعظم وقت (امین‌السلطان) آغاز کرد. در 1324ق با مشروطیت همراه شد و در تهیه نظام‌نامه انتخابات [[مجلس شورای ملی]]<sup>*</sup> و قانون اساسی کوشید، بدین ترتیب وارد عرصه فعالیت سیاسی شد<ref>باستانی‌پاریزی، محمدابراهیم.حمدابراهیم. '''''تلاش آزادی: محیط سیاسی و زندگانی مشیرالدوله پیرنیا'''''. تهران: 1356، ص 29-31؛ بامداد، مهدی. '''''شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14'''''. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371 . ص 96. </ref>. با عهده‌دار شدن وزارت عدلیه در کابینه مشیرالسلطنه (1325ق) اولین بار وزیر شد و تا زمان حیات در 20 کابینه وزارت خانه‌های معارف، خارجه، تجارت، عدلیه و جنگ را به دست گرفت. نمایندگی‌های کوتاه مدت در دوره‌های 2 و 3 و 4 و 5 [[مجلس شورای ملی]]<sup>*</sup>، از دیگر عرصه‌های فعالیت سیاسی وی بود. اما مهم‌ترین سمت سیاسی وی، 4 دوره نخست‌وزیری طی سال‌های 1293، 1299، 1300 و 1302ش است<ref> '''''دولت‌های ایران، از میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میرحسین موسوی'''''. تهیه و تنظیم: اداره کل آرشیو، اسناد و موزه ریاست جمهوری، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چ 2، 1379، ص 17-40 و 47-73 و 83-109 و 126-251. </ref>.


تأسيس مدرسة علوم سياسي جهت تربيت سياست پيشگان و مدرسة نظام و تأليف اثر 3جلدي تاريخ ايران باستان از مهم‌ترين اقدامات فرهنگي اوست.<sup>4</sup> وي در 29 آبان 1314ش در تهران درگذشت.  
تأسیس مدرسه علوم سیاسی جهت تربیت سیاست پیشگان و مدرسه نظام و تألیف اثر 3جلدی تاریخ ایران باستان از مهم‌ترین اقدامات فرهنگی اوست<ref>  مستوفی، عبدالله. '''''شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری دوره قاجاریه'''''. ج 2، تهران: زوار، 1360، ص 68؛ بامداد، مهدی. '''''همان'''''. ص 323 و 325؛ قاسمی‌پویا، اقبال. '''''مدارس جدید در دوره قاجاریه: بانیان و پیشروان'''''. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ص 498-500. </ref>. وی در 29 آبان 1314ش در تهران درگذشت.  


== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[مجلس شورای ملی]]


1-    باستاني پاريزي، محمدابراهيم. '''''تلاش آزادي: محيط سياسي و زندگاني مشيرالدوله پيرنيا'''''. تهران: 1356، ص 29-31؛ بامداد، مهدي. '''''شرح حال رجال ايران قرن‌هاي 12 و 13 و 14'''''. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371، ص 323.
== مآخذ ==


2-    باستاني‌پاريزي، محمدابراهيم. '''''همان'''''. ص 96.  
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


3-    '''''دولت‌هاي ايران، از ميرزا نصرالله خان مشيرالدوله تا ميرحسين موسوي'''''. تهيه و تنظيم: ادارة كل آرشيو، اسناد و موزة رياست جمهوري، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، چ 2، 1379، ص 17-40 و 47-73 و 83-109 و 126-251.
== نویسنده مقاله ==
 
4-    مستوفي، عبدالله. '''''شرح زندگاني من يا تاريخ اجتماعي و اداري دورة قاجاريه'''''. ج 2، تهران: زوار، 1360، ص 68؛ بامداد، مهدي. '''''همان'''''. ص 323 و 325؛ قاسمي‌پويا، اقبال. '''''مدارس جديد در دورة قاجاريه: بانيان و پيشروان'''''. تهران: مركز نشر دانشگاهي، 1377، ص 498-500.




جعفر گلشن
جعفر گلشن

نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۸

حسن پیرنیا برگرفته از وبسایت خبرگزاری جمهوری اسلامی قابل بازیابی ازhttps://www.irna.ir/news/84114452/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%86%DB%8C%D8%A7

پیرنیا، حسن، ملقب به مشیر الملک و مشیر الدوله (1291ق-1314ش)، سیاست‌مدار، مورّخ، نخست وزیر و وزیر.

حسن پیرنیا، فرزند میرزا نصرالله خان مشیرالدوله نائینی (نخستین رئیس‌الوزرای عصر مشروطیت)، زاده تهران و تحصیل‌کرده روسیه در رشته‌های نظام و حقوق است[۱]. کارش را از اشتغال در وزارت امور خارجه و منشی‌گری و مترجمی صدراعظم وقت (امین‌السلطان) آغاز کرد. در 1324ق با مشروطیت همراه شد و در تهیه نظام‌نامه انتخابات مجلس شورای ملی* و قانون اساسی کوشید، بدین ترتیب وارد عرصه فعالیت سیاسی شد[۲]. با عهده‌دار شدن وزارت عدلیه در کابینه مشیرالسلطنه (1325ق) اولین بار وزیر شد و تا زمان حیات در 20 کابینه وزارت خانه‌های معارف، خارجه، تجارت، عدلیه و جنگ را به دست گرفت. نمایندگی‌های کوتاه مدت در دوره‌های 2 و 3 و 4 و 5 مجلس شورای ملی*، از دیگر عرصه‌های فعالیت سیاسی وی بود. اما مهم‌ترین سمت سیاسی وی، 4 دوره نخست‌وزیری طی سال‌های 1293، 1299، 1300 و 1302ش است[۳].

تأسیس مدرسه علوم سیاسی جهت تربیت سیاست پیشگان و مدرسه نظام و تألیف اثر 3جلدی تاریخ ایران باستان از مهم‌ترین اقدامات فرهنگی اوست[۴]. وی در 29 آبان 1314ش در تهران درگذشت.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

جعفر گلشن

  1. باستانی پاریزی، محمدابراهیم. تلاش آزادی: محیط سیاسی و زندگانی مشیرالدوله پیرنیا. تهران: 1356، ص 29-31؛ بامداد، مهدی. شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371، ص 323.
  2. باستانی‌پاریزی، محمدابراهیم.حمدابراهیم. تلاش آزادی: محیط سیاسی و زندگانی مشیرالدوله پیرنیا. تهران: 1356، ص 29-31؛ بامداد، مهدی. شرح حال رجال ایران قرن‌های 12 و 13 و 14. ج 1، تهران: زوار، چ 4، 1371 . ص 96.
  3.  دولت‌های ایران، از میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میرحسین موسوی. تهیه و تنظیم: اداره کل آرشیو، اسناد و موزه ریاست جمهوری، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چ 2، 1379، ص 17-40 و 47-73 و 83-109 و 126-251.
  4.   مستوفی، عبدالله. شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری دوره قاجاریه. ج 2، تهران: زوار، 1360، ص 68؛ بامداد، مهدی. همان. ص 323 و 325؛ قاسمی‌پویا، اقبال. مدارس جدید در دوره قاجاریه: بانیان و پیشروان. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ص 498-500.