پرش به محتوا

رگبار: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''رگبار (بهرام بيضايي، 1351)''' نخستين فيلم بلند سينمايي بيضايي كه آميخته به نوعي نمادگرايي و ايهام است. سابقة طولاني بيضايي در تئاتر سبب شد كه نتيجة كار او در '''رگبار''' مورد توجه تماشاگران نخبة سينما قرار بگيرد. ‌همچنين جايزة‌ ويژة‌ هيئت ‌داور...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''رگبار (بهرام بيضايي، 1351)'''
رگبار (بهرام بیضایی، 1351)


نخستين فيلم بلند سينمايي بيضايي كه آميخته به نوعي نمادگرايي و ايهام است. سابقة طولاني بيضايي در تئاتر سبب شد كه نتيجة كار او در '''رگبار''' مورد توجه تماشاگران نخبة سينما قرار بگيرد. ‌همچنين جايزة‌ ويژة‌ هيئت ‌داوران‌ نخستين‌ جشنوارة‌ جهاني‌ فيلم‌ تهران (در سال1351) موجب‌ شد كه '''رگبار''' به عنوان فيلمي از سينماي موسوم به روشنفكرانه مهم و بااهميت تلقي شود. داستان فيلم ماجراي يك آموزگار (پرويز فني‌زاده) و قصاب (محسن فريد) است كه هر دو به دختري (پروانه معصوميكه با برادر محصلش (عباس دسترنج) زندگي مي‌كند، دل مي‌بندند.(1) بيضايي گفته است: «تنها ادعاي فيلم اين است كه نخواسته است دروغ بگويد(2) '''رگبار''' در سال 1351 به عنوان بهترين فيلم منتقدان مجلة «ستاره سينما» انتخاب شد، و در سال 1352 منتقدان جشنوارة جهاني سدالك جايزة خود را به آن اهدا كردند.(3) در سال 1352 جايزة بهترين فيلم به مفهوم مطلق و بهترين بازيگر نقش اول مرد از پنجمين دورة جشنوارة سپاس نيز به اين سازندگان اين فيلم تعلق گرفت.(4)
نخستین فیلم بلند سینمایی بیضایی که آمیخته به نوعی نمادگرایی و ایهام است. سابقه طولانی بیضایی در تئاتر سبب شد که نتیجه کار او در رگبار مورد توجه تماشاگران نخبه سینما قرار بگیرد. ‌همچنین جایزه‌ ویژه‌ هیئت ‌داوران‌ نخستین‌ جشنواره‌ جهانی‌ فیلم‌ تهران (در سال1351) موجب‌ شد که رگبار به عنوان فیلمی از سینمای موسوم به روشنفکرانه مهم و بااهمیت تلقی شود. داستان فیلم ماجرای یک آموزگار (پرویز فنی‌زاده) و قصاب (محسن فرید) است که هر دو به دختری (پروانه معصومیکه با برادر محصلش (عباس دسترنج) زندگی می‌کند، دل می‌بندند<ref>بهارلو، عباس (1384). فیلم‌شناخت ایران. نشر قطره، ص 372.</ref>. بیضایی گفته است: <blockquote>«تنها ادعای فیلم این است که نخواسته است دروغ بگوید<ref>قوکاسیان، زاون (1371). مجموعه مقالات در نقد و معرفی آثار بهرام بیضایی. انتشارات آگاه، ص 247.</ref></blockquote>رگبار در سال 1351 به عنوان بهترین فیلم منتقدان مجله «ستاره سینما» انتخاب شد، و در سال 1352 منتقدان جشنواره جهانی سدالک جایزه خود را به آن اهدا کردند<ref>امینی، احمد (1370). صد فیلم سینمای ایران. انتشارات فیلم، ص 142 و 145.</ref>. در سال 1352 جایزه بهترین فیلم به مفهوم مطلق و بهترین بازیگر نقش اول مرد از پنجمین دوره جشنواره سپاس نیز به این سازندگان این فیلم تعلق گرفت<ref>«ششمین جشنواره سینمایی سپاس» (1353). با همکاری اتحادیه تیهه‌کنندگان فیلم ایرانی، ص 21 و 22.</ref>.


عباس بهارلو


'''نك به: «مجموعة مقالات در نقد و معرفي آثار بهرام بيضايي»، زاون قوكاسيان، انتشارات آگاه، چاپ دوم 1371، ص 207 تا 259.'''
نک به: «مجموعه مقالات در نقد و معرفی آثار بهرام بیضایی»، زاون قوکاسیان، انتشارات آگاه، چاپ دوم 1371، ص 207 تا 259.
 
'''و: «بهرام بيضايي»، شهرام جعفري‌نژاد، نشر قصه، 1379، ص 56 تا 59.'''
 
'''مآخذ:'''


1ـ «فيلم‌شناخت ايران»، عباس بهارلو، نشر قطره، 1384، ص 372.
و: «بهرام بیضایی»، شهرام جعفری‌نژاد، نشر قصه، 1379، ص 56 تا 59.


2ـ «مجموعة مقالات در نقد و معرفي آثار بهرام بيضايي»، زاون قوكاسيان، انتشارات آگاه، چاپ دوم 1371، ص 247.
== کتابشناسی ==
 
3ـ «صد فيلم سينماي ايران»، احمد اميني، انتشارات فيلم، 1370، ص 142 و 145.
 
4ـ «ششمين جشنوارة سينمايي سپاس»، با همكاري اتحادية تيهه‌كنندگان فيلم ايراني، 1353، ص 21 و 22.
 
عباس بهارلو

نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۴

رگبار (بهرام بیضایی، 1351)

نخستین فیلم بلند سینمایی بیضایی که آمیخته به نوعی نمادگرایی و ایهام است. سابقه طولانی بیضایی در تئاتر سبب شد که نتیجه کار او در رگبار مورد توجه تماشاگران نخبه سینما قرار بگیرد. ‌همچنین جایزه‌ ویژه‌ هیئت ‌داوران‌ نخستین‌ جشنواره‌ جهانی‌ فیلم‌ تهران (در سال1351) موجب‌ شد که رگبار به عنوان فیلمی از سینمای موسوم به روشنفکرانه مهم و بااهمیت تلقی شود. داستان فیلم ماجرای یک آموزگار (پرویز فنی‌زاده) و قصاب (محسن فرید) است که هر دو به دختری (پروانه معصومی)، که با برادر محصلش (عباس دسترنج) زندگی می‌کند، دل می‌بندند[۱]. بیضایی گفته است:

«تنها ادعای فیلم این است که نخواسته است دروغ بگوید[۲]

رگبار در سال 1351 به عنوان بهترین فیلم منتقدان مجله «ستاره سینما» انتخاب شد، و در سال 1352 منتقدان جشنواره جهانی سدالک جایزه خود را به آن اهدا کردند[۳]. در سال 1352 جایزه بهترین فیلم به مفهوم مطلق و بهترین بازیگر نقش اول مرد از پنجمین دوره جشنواره سپاس نیز به این سازندگان این فیلم تعلق گرفت[۴].

عباس بهارلو

نک به: «مجموعه مقالات در نقد و معرفی آثار بهرام بیضایی»، زاون قوکاسیان، انتشارات آگاه، چاپ دوم 1371، ص 207 تا 259.

و: «بهرام بیضایی»، شهرام جعفری‌نژاد، نشر قصه، 1379، ص 56 تا 59.

کتابشناسی

  1. بهارلو، عباس (1384). فیلم‌شناخت ایران. نشر قطره، ص 372.
  2. قوکاسیان، زاون (1371). مجموعه مقالات در نقد و معرفی آثار بهرام بیضایی. انتشارات آگاه، ص 247.
  3. امینی، احمد (1370). صد فیلم سینمای ایران. انتشارات فیلم، ص 142 و 145.
  4. «ششمین جشنواره سینمایی سپاس» (1353). با همکاری اتحادیه تیهه‌کنندگان فیلم ایرانی، ص 21 و 22.