پرش به محتوا

یغمای جندقی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''يغماي جندقي''' (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به يغما شاعر، ‌خوشنويس. ميرزا رحيم / يا ابوالحسن فرزند ابراهيم قلي در خور مركز اصلي ولايت جندق و بيابانك، در خانواده‌اي تهيدست به دنيا آمد. در كودكي تحت تربيت امير اسماعيل خان عامري، ‌حاكم جندق قرار گرفت و ب...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''يغماي جندقي''' (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به يغما شاعر، ‌خوشنويس.
'''یغمای جندقی''' (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به یغما شاعر، ‌خوشنویس.


ميرزا رحيم / يا ابوالحسن فرزند ابراهيم قلي در خور مركز اصلي ولايت جندق و بيابانك، در خانواده‌اي تهيدست به دنيا آمد. در كودكي تحت تربيت امير اسماعيل خان عامري، ‌حاكم جندق قرار گرفت و با استفاده از معلمان متعدد با علوم مقدماتي زمان آشنا شد. پس از آن نامش را به ابوالحسن تغيير داد و تخلص مجنون را برگزيد. به تدريج با سمت منشي در دستگاه اسماعيل خان به خدمت پرداخت.<sup>1</sup> در 1216 ق / ؟م به خدمت سردار ذوالفقار خان حاكم سمنان و دامغان درآمد و مدت شش سال منشي او بود. سرانجام با سعايت بدخواهان مدتي به زندان افتاد. بعد از رهايي تخلصش را به يغما تغيير داد.<sup>2</sup> او در قم ‌انجمن مفاكهه (مطايبه، شوخي) را تأسيس كرد كه پس از چندي منحل شد.<sup>3</sup> سپس به تهران آمد و با پايمردي حاجي ميرزا آقاسي<sup>*</sup> صدراعظم مقتدر محمد شاه قاجار (حك 1250ـ1264 ق / ؟م) به دربار راه يافت.<sup>4</sup> او در اوايل به تصوف گرايش داشت، اما بعدها به مذهب شيخيه<sup>*</sup> گرويد.<sup>5</sup> يغما افزون بر نظم و نثر در خوشنويسي نيز دستي داشت و خط شكسته را نيكو مي‌نوشت.<sup>6</sup> سرانجام در زادگاهش درگذشت و در بقعة امامزاده داود به خاك سپرده شد.<sup>7</sup> از آثارش مي‌توان ''منشآت'' به نثر؛ ''غزليات''؛ ''هجويات''؛ ''مراثي''؛ ''ترجيعات''؛ ''قطعات'' و ''رباعيات'' را نام برد.<sup>8</sup>  
میرزا رحیم / یا ابوالحسن فرزند ابراهیم قلی در خور مركز اصلی ولایت جندق و بیابانك، در خانواده‌ای تهیدست به دنیا آمد. در كودكی تحت تربیت امیر اسماعیل خان عامری، ‌حاكم جندق قرار گرفت و با استفاده از معلمان متعدد با علوم مقدماتی زمان آشنا شد. پس از آن نامش را به ابوالحسن تغییر داد و تخلص مجنون را برگزید. به تدریج با سمت منشی در دستگاه اسماعیل خان به خدمت پرداخت.<sup>1</sup> در 1216 ق / ؟م به خدمت سردار ذوالفقار خان حاكم [[سمنان]] و دامغان درآمد و مدت شش سال منشی او بود. سرانجام با سعایت بدخواهان مدتی به زندان افتاد. بعد از رهایی تخلصش را به یغما تغییر داد.<sup>2</sup> او در قم ‌انجمن مفاكهه (مطایبه، شوخی) را تأسیس كرد كه پس از چندی منحل شد.<sup>3</sup> سپس به تهران آمد و با پایمردی حاجی میرزا آقاسی<sup>*</sup> صدراعظم مقتدر محمد شاه قاجار (حك 1250ـ1264 ق / ؟م) به دربار راه یافت.<sup>4</sup> او در اوایل به تصوف گرایش داشت، اما بعدها به مذهب شیخیه<sup>*</sup> گروید.<sup>5</sup> یغما افزون بر نظم و نثر در خوشنویسی نیز دستی داشت و خط شكسته را نیكو می‌نوشت.<sup>6</sup> سرانجام در زادگاهش درگذشت و در بقعة امامزاده داود به خاك سپرده شد.<sup>7</sup> از آثارش می‌توان ''منشآت'' به نثر؛ ''غزلیات''؛ ''هجویات''؛ ''مراثی''؛ ''ترجیعات''؛ ''قطعات'' و ''رباعیات'' را نام برد.<sup>8</sup>  


'''مآخذ:'''
'''مآخذ:'''


1ـ آل داود، سيدعلي. '''''مجموعة‌ آثار يغماي جندقي'''''. با مقدمه ابراهيم باستاني پاريزي، ‌تهران: توس، چ 1، 1375ش، ج 1، ص 3، 4.
1ـ آل داود، سیدعلی. '''''مجموعة‌ آثار یغمای جندقی'''''. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، چ 1، 1375ش، ج 1، ص 3، 4.


آرين پور، يحيي. '''''از صبا تا نيما'''''. ‌تهران: خوارزمي، چ 2، 1351ش، ج 1، ص 110.
آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. ‌تهران: خوارزمی، چ 2، 1351ش، ج 1، ص 110.


3ـ '''''اثر آفرينان'''''. زير نظر عبدالحسين نوايي، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، ‌1380ش، ج 6، ص 161.
3ـ '''''اثر آفرینان'''''. زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌1380ش، ج 6، ص 161.


نظمي، علي. '''''دويست سخنور'''''. تبريز: 2535، ‌ص 492.
نظمی، علی. '''''دویست سخنور'''''. تبریز: 2535، ‌ص 492.


5ـ آل داود، ‌سيدعلي. '''''همان'''''. ص 11.
5ـ آل داود، ‌سیدعلی. '''''همان'''''. ص 11.


نظمي، علي. همان جا.
نظمی، علی. همان جا.


7ـ آل داود، ‌سيدعلي. '''''همان'''''. ص 13.
7ـ آل داود، ‌سیدعلی. '''''همان'''''. ص 13.


8ـ '''''اثرآفرينان'''''. ص 162.
8ـ '''''اثرآفرینان'''''. ص 162.


ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر

نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۶

یغمای جندقی (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به یغما شاعر، ‌خوشنویس.

میرزا رحیم / یا ابوالحسن فرزند ابراهیم قلی در خور مركز اصلی ولایت جندق و بیابانك، در خانواده‌ای تهیدست به دنیا آمد. در كودكی تحت تربیت امیر اسماعیل خان عامری، ‌حاكم جندق قرار گرفت و با استفاده از معلمان متعدد با علوم مقدماتی زمان آشنا شد. پس از آن نامش را به ابوالحسن تغییر داد و تخلص مجنون را برگزید. به تدریج با سمت منشی در دستگاه اسماعیل خان به خدمت پرداخت.1 در 1216 ق / ؟م به خدمت سردار ذوالفقار خان حاكم سمنان و دامغان درآمد و مدت شش سال منشی او بود. سرانجام با سعایت بدخواهان مدتی به زندان افتاد. بعد از رهایی تخلصش را به یغما تغییر داد.2 او در قم ‌انجمن مفاكهه (مطایبه، شوخی) را تأسیس كرد كه پس از چندی منحل شد.3 سپس به تهران آمد و با پایمردی حاجی میرزا آقاسی* صدراعظم مقتدر محمد شاه قاجار (حك 1250ـ1264 ق / ؟م) به دربار راه یافت.4 او در اوایل به تصوف گرایش داشت، اما بعدها به مذهب شیخیه* گروید.5 یغما افزون بر نظم و نثر در خوشنویسی نیز دستی داشت و خط شكسته را نیكو می‌نوشت.6 سرانجام در زادگاهش درگذشت و در بقعة امامزاده داود به خاك سپرده شد.7 از آثارش می‌توان منشآت به نثر؛ غزلیات؛ هجویات؛ مراثی؛ ترجیعات؛ قطعات و رباعیات را نام برد.8

مآخذ:

1ـ آل داود، سیدعلی. مجموعة‌ آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، ‌تهران: توس، چ 1، 1375ش، ج 1، ص 3، 4.

2ـ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما. ‌تهران: خوارزمی، چ 2، 1351ش، ج 1، ص 110.

اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌1380ش، ج 6، ص 161.

4ـ نظمی، علی. دویست سخنور. تبریز: 2535، ‌ص 492.

5ـ آل داود، ‌سیدعلی. همان. ص 11.

6ـ نظمی، علی. همان جا.

7ـ آل داود، ‌سیدعلی. همان. ص 13.

اثرآفرینان. ص 162.

ابوالقاسم رادفر