طبیعت بی جان: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''طبيعت بيجان (سهراب شهيدثالث، 1354)''' فيلمي از كارگرداني كه به عنوان بنيانگذار رئاليسم در سينماي ايران شناخته شده است. شهيدثالث '''طبيعت بيجان''' را دربارة زندگي ساده و بدون فراز و فرود سوزنباني پير ساخت، كه با دريافت حكم بازنشستگياش مست...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
طبیعت بیجان (سهراب شهیدثالث، 1354) | |||
فیلمی از کارگردانی که به عنوان بنیانگذار رئالیسم در سینمای ایران شناخته شده است. شهیدثالث طبیعت بیجان را درباره زندگی ساده و بدون فراز و فرود سوزنبانی پیر ساخت، که با دریافت حکم بازنشستگیاش مستأصل میماند که به کجا پناه ببرد<ref>بهارلو، عباس (1384). «فیلمشناخت ایران». نشر قطره، ص 487 و 488.</ref>. شهیدثالث مثل فیلم اولش ([[یک اتفاق ساده]])* با بازیگران غیرحرفهای کار کرد، و از این لحاظ کوشید به نفس زندگی آدمها نزدیکتر شود<ref>«یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 346.</ref>. طول نماهای فیلم او، برای ترسیم رئالیستی زندگی، آنقدر بلند هستند که تا قبل از آن در سینمای ایران نمونه و سابقه نداشت. خود او گفته است طول این نماها از این بابت بلنداند تا در ذهن مخاطب رسوخ کنند<ref>«یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 304.</ref>. در این فیلم پیرمرد و پیرزنی نابازیگر (ز. بنیادی و زهرا یزدانی) نقشهای اصلی را ایفا کردهاند. دیپلم هیئت داوران پروتستان و هزار مارک جایزه نقدی، دیپلم هیئت داوران کاتولیک و چهار هزار مارک جایزه نقدی و جایزه خرس نقرهای بهترین کارگردانی در جشنواره بینالمللی فیلم برلین (1974) به این فیلم اهدا شده است<ref>عصام، مهدی (1355). راهنمای فیلمهای برگزیده ایرانی در جشنوارههای داخلی و خارجی. انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، ص 139.</ref>. | |||
عباس بهارلو | |||
نیز نک: «یک اتفاق ساده» | |||
همچنین نک: «فیلم و سینما»، شماره 8، 31 تیر 1377، ص 30 تا 47. | |||
== کتابشناسی == | |||
نسخهٔ ۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۲
طبیعت بیجان (سهراب شهیدثالث، 1354)
فیلمی از کارگردانی که به عنوان بنیانگذار رئالیسم در سینمای ایران شناخته شده است. شهیدثالث طبیعت بیجان را درباره زندگی ساده و بدون فراز و فرود سوزنبانی پیر ساخت، که با دریافت حکم بازنشستگیاش مستأصل میماند که به کجا پناه ببرد[۱]. شهیدثالث مثل فیلم اولش (یک اتفاق ساده)* با بازیگران غیرحرفهای کار کرد، و از این لحاظ کوشید به نفس زندگی آدمها نزدیکتر شود[۲]. طول نماهای فیلم او، برای ترسیم رئالیستی زندگی، آنقدر بلند هستند که تا قبل از آن در سینمای ایران نمونه و سابقه نداشت. خود او گفته است طول این نماها از این بابت بلنداند تا در ذهن مخاطب رسوخ کنند[۳]. در این فیلم پیرمرد و پیرزنی نابازیگر (ز. بنیادی و زهرا یزدانی) نقشهای اصلی را ایفا کردهاند. دیپلم هیئت داوران پروتستان و هزار مارک جایزه نقدی، دیپلم هیئت داوران کاتولیک و چهار هزار مارک جایزه نقدی و جایزه خرس نقرهای بهترین کارگردانی در جشنواره بینالمللی فیلم برلین (1974) به این فیلم اهدا شده است[۴].
عباس بهارلو
نیز نک: «یک اتفاق ساده»
همچنین نک: «فیلم و سینما»، شماره 8، 31 تیر 1377، ص 30 تا 47.
کتابشناسی
- ↑ بهارلو، عباس (1384). «فیلمشناخت ایران». نشر قطره، ص 487 و 488.
- ↑ «یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 346.
- ↑ «یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 304.
- ↑ عصام، مهدی (1355). راهنمای فیلمهای برگزیده ایرانی در جشنوارههای داخلی و خارجی. انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، ص 139.