وضعیت ازدواج: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [ | * [[شهرهای ایران]] | ||
* [ | * [[روستاهای ایران]] | ||
* [ | * [[جامعه عشایری ایران]] | ||
* [ | * [[ساختار سنی و جنسی جمعیت ایران]] | ||
* [ | * [[شهرنشینی و روستانشینی ایران]] | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
نسخهٔ ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۵
براساس یافتههای سرشماری سال ۱۳۷۵، در بین جمعیت ۱۰ ساله و بیشتر کشزر ۷۰/۵۲ درصد از مردان و ۷۳/۵۹ درصد از زنان «حداقل یک بار ازدواج کرده» بودند. این میزانهِا در نقاط شهری برای مردان و زنان به ترتیب ۱/۵۶ درصد و ۲/۶۷ درصد و در نقاط روستایی به ترتیب ۹/۵۲ و ۶/۶۰ درصد بوده است. سرشماری سال ۱۳۷۵ نشان میدهد که درصد حداقل یکبار ازدواج کردههای مردان و زنان ۱۰ ساله و بیشتر نسبت به سال ۱۳۶۵ نشان میدهد که این میزان در کل کاهش داشته است. به طوری که این میزان در بین مردان حدود ۵/۳ درصد و در بین زنان حدود ۵/۶ درصد کاهش یافته است. میانگین سن در اولین ازدواج زنان بین سالهای ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۵ حدود ۵/۲ سال بالا رفته است. این افزایش در بین زنان روستایی کشور بیشتر بوده است. این تغییرات از جمله عواملی است که در کاهش میزان باروری تأثیر زیادی دارد.
نیز نگاه کنید به
- شهرهای ایران
- روستاهای ایران
- جامعه عشایری ایران
- ساختار سنی و جنسی جمعیت ایران
- شهرنشینی و روستانشینی ایران
منبع اصلی
کیانی هفت لنگ، کیانوش (1379). کتاب ایران: گذری بر جغرافیای ایران. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.