پرش به محتوا

اصحاب کهف: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''اصحاب كهف'''، در قصص قرآني، نام گروهي از خداپرستان كه از ستم پادشاهي مشرك به غاري پناه بردند و سالياني دراز به خوابي عميق درافتادند. برپاية روايات، اين پادشاه مشرك، دقيانوس، و محل واقعه اِفِسوس دانسته شده است. برابر سورة كهف، آن خداپرستان را...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''اصحاب كهف'''، در قصص قرآني، نام گروهي از خداپرستان كه از ستم پادشاهي مشرك به غاري پناه بردند و سالياني دراز به خوابي عميق درافتادند. برپاية روايات، اين پادشاه مشرك، دقيانوس، و محل واقعه اِفِسوس دانسته شده است. برابر سورة كهف، آن خداپرستان را كه به آن غار پناه برده بودند، خوابي در ربود كه ساليان به‌طول انجاميد و در اين مدت چنان هيبتي داشتند كه كس را ياراي نزديك‌شدن به آنان نبود و نگرنده آنان را بيدار مي‌پنداشت.<sup>1</sup> اين خفتگان، 309 سال بر همان حال گذراندند و چون به خواست الهي از خواب برخاستند، چنان گمان بردند كه تنها روزي يا كمي بيش‌تر از روز در خواب بوده‌اند. اصحاب كهف، سگي همراه خود داشتند كه بر در غار خفته و با هيبتي شگفت، دو دست خود بر زمين گسترانيده بود.<sup>2</sup>
اصحاب کهف، در قصص قرآنی، نام گروهی از خداپرستان که از ستم پادشاهی مشرک به غاری پناه بردند و سالیانی دراز به خوابی عمیق درافتادند. برپایه روایات، این پادشاه مشرک، دقیانوس، و محل واقعه اِفِسوس دانسته شده است. برابر سوره کهف، آن خداپرستان را که به آن غار پناه برده بودند، خوابی در ربود که سالیان به‌طول انجامید و در این مدت چنان هیبتی داشتند که کس را یارای نزدیک‌شدن به آنان نبود و نگرنده آنان را بیدار می‌پنداشت<ref>طبری. تاریخ. لیدن: 1879 م، 1/778ـ781.</ref> این خفتگان، 309 سال بر همان حال گذراندند و چون به خواست الهی از خواب برخاستند، چنان گمان بردند که تنها روزی یا کمی بیش‌تر از روز در خواب بوده‌اند. اصحاب کهف، سگی همراه خود داشتند که بر در غار خفته و با هیبتی شگفت، دو دست خود بر زمین گسترانیده بود<ref>طبری. تفسیر. 15/133ـ135.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==


مآخذ:
== مآخذ ==


1-   طبري. تاريخ. ليدن: 1879 م، 1/778ـ781.


2-   طبري. تفسير. 15/133ـ135.


تلخيص از: '''''دايرﺓالمعارف بزرگ اسلامي''.'''
سید حسن امین


سید حسن امین
تلخیص از: '''''دایرﺓالمعارف بزرگ اسلامی''.'''

نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۶

اصحاب کهف، در قصص قرآنی، نام گروهی از خداپرستان که از ستم پادشاهی مشرک به غاری پناه بردند و سالیانی دراز به خوابی عمیق درافتادند. برپایه روایات، این پادشاه مشرک، دقیانوس، و محل واقعه اِفِسوس دانسته شده است. برابر سوره کهف، آن خداپرستان را که به آن غار پناه برده بودند، خوابی در ربود که سالیان به‌طول انجامید و در این مدت چنان هیبتی داشتند که کس را یارای نزدیک‌شدن به آنان نبود و نگرنده آنان را بیدار می‌پنداشت[۱] این خفتگان، 309 سال بر همان حال گذراندند و چون به خواست الهی از خواب برخاستند، چنان گمان بردند که تنها روزی یا کمی بیش‌تر از روز در خواب بوده‌اند. اصحاب کهف، سگی همراه خود داشتند که بر در غار خفته و با هیبتی شگفت، دو دست خود بر زمین گسترانیده بود[۲].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

سید حسن امین

تلخیص از: دایرﺓالمعارف بزرگ اسلامی.

  1. طبری. تاریخ. لیدن: 1879 م، 1/778ـ781.
  2. طبری. تفسیر. 15/133ـ135.