پرش به محتوا

کتاب درمانی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
۱٬۶۷۰ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
۱٬۶۷۰ ویرایش‌ها
 
خط ۱: خط ۱:
 
[[پرونده:کتاب درمانی.jpg|بندانگشتی|300x300پیکسل|کتاب‌درمانی ، قابل بازیابی از<nowiki/>https://nelearn.ir/1399/04/02/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C/]]
كتاب‌درمانی . استفاده از مطالب خواندنی به‌منظور درمان بیماری‌های جسمی و روانی كتاب‌درمانی نام دارد و به‌عنوان رشته خاصی از كتابداری بیمارستانی و سازمانی به‌شمار می‌رود (:3 ذیل "كتاب‌درمانی"). اصطلاح كتاب‌درمانی تركیبی از واژه‌های یونانی بیبلوس به معنی كتاب‌ها و تراپیا به‌معنی درمان است (:9 ج 2، ص 448).
کتاب‌درمانی، استفاده از مطالب خواندنی به‌منظور درمان بیماری‌های جسمی و روانی کتاب‌درمانی نام دارد و به‌عنوان رشته خاصی از کتابداری بیمارستانی و سازمانی به‌شمار می‌رود<ref>سلطانی، پوری؛ راستین، فروردین. '''''دانشنامه كتابداری و اطلاع‌رسانی'''''. ذیل "كتاب‌درمانی".</ref>. اصطلاح کتاب‌درمانی ترکیبی از واژه‌های یونانی بیبلوس به معنی کتاب‌ها و تراپیا به‌معنی درمان است<ref name=":0">Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 448.</ref>.


=== تاریخچه ===
=== تاریخچه ===
. كتاب‌درمانی مفهوم جدیدی نیست، بر كتیبه سردر كتابخانه شهر باستانی تبس (در سواحل نیل) نوشته شده است: "شفاخانه روح" (:1 36-39). ارسطو معتقد بود كه ادبیات اثر درمانی دارد، همچنین رومیان باستان دریافته بودند كه میان خواندن و درمان ارتباط وجود دارد (8). یادداشت‌های "كالبدشناسی مالیخولیا" اثر رابرت برتون، ارجاعات بسیاری را در زمینه كاربرد ادبیات در كاهش آشفتگی‌های روحی ارائه كرده است. برتون، كتاب مقدس را به داروخانه‌ای تشبیه كرده است كه در آن داروی هر نوع بیماری یافت می‌شود. ارتباط مذهب با كتاب‌درمانی، شاهدی دال بر قدمت حضور كتابخانه‌ها در بیمارستان‌هاست. یكی از قدیمی‌ترین پیشینه‌های استفاده از كتاب‌درمانی در قرون وسطی و در قرن سیزدهم یافت شده است. در بیمارستان المنصور كه در قاهره ساخته شده بود، در طول مراقبت‌های پزشكی، خدمات خواندن قرآن توسط روحانیون برای بیماران ارائه می‌شد (:9 ج 2، ص 448). بنجامین راش در 1810، كتاب خواندن را به‌عنوان بخشی از طرح معالجه بیمار و شیوه‌ای دگرسوگرانه به‌منظور دور نگه‌داشتن ذهن بیماران از آشفتگی پیشنهاد كرد. اثری كه راش منتشر كرد تأثیر بسزایی در تمرین‌های روان‌پزشكی داشت و موجب شد خدمات كتابخانه‌ای به بیماران روانی در اواخر قرن نوزدهم به‌طور شگفت‌آوری پیشرفت كند. نخستین مقاله درباره كتاب‌درمانی در 1848، توسط جان مینسن گالت، در همایشی كه توسط انجمن مدیران مؤسسات پزشكی امریكایی برگزار شده بود، ارائه شد. در مقاله او اصول و كاربرد كتاب‌درمانی، گروه‌های بیماران، و نوع خواندنی‌های مناسب هر گروه معرفی شده بود (:9 ج 2، ص 449). گالت در 1853 عملا برای درمان بیماران روانی از كتاب خواندن بهره می‌گرفت. چون در كتاب‌درمانی علاوه بر شناخت بیماری، شناخت كتاب نیز ضرورت داشت و از طرفی باور به تأثیر این فن افزایش پیدا می‌كرد، كم‌كم ضرورت نوعی همكاری میان پزشكان و كتابداران احساس شد، به همین دلیل پس از مدتی كتاب‌درمانی به‌عنوان جنبه‌ای از حرفه كتابداری شناخته شد. نخستین همكاری بین كتابداری و روان‌پزشكی در بیمارستان مك‌لین در ویورلی ماساچوست آغاز شد (:2 43).
کتاب‌درمانی مفهوم جدیدی نیست، بر کتیبه سردر کتابخانه شهر باستانی تبس (در سواحل نیل) نوشته شده است: "شفاخانه روح"<ref name=":1">'''''بخش نخست: مفهوم و ارزش کتاب‌درمانی'''''. ترجمه میترا آل‌یاسین. تربیت. س.شانزدهم (آذر 1379)، ص36-39.</ref>. ارسطو معتقد بود که ادبیات اثر درمانی دارد، همچنین رومیان باستان دریافته بودند که میان خواندن و درمان ارتباط وجود دارد<ref name=":2">Salyp, B.J.; Salup, Alane. "Bibliotherapy: An Historical Overview". [ERIC DIGEST]. 1978 [On-line]. Available: [http://www.learnwell.org/biblio.+htm.+%5B2+Nov.+2004%5D; <nowiki>http://www.learnwell.org/biblio. htm. [2 Nov. 2004];</nowiki>].</ref>. یادداشت‌های "کالبدشناسی مالیخولیا" اثر رابرت برتون، ارجاعات بسیاری را در زمینه کاربرد ادبیات در کاهش آشفتگی‌های روحی ارائه کرده است. برتون، کتاب مقدس را به داروخانه‌ای تشبیه کرده است که در آن داروی هر نوع بیماری یافت می‌شود. ارتباط مذهب با کتاب‌درمانی، شاهدی دال بر قدمت حضور کتابخانه‌ها در بیمارستان‌هاست. یکی از قدیمی‌ترین پیشینه‌های استفاده از کتاب‌درمانی در قرون وسطی و در قرن سیزدهم یافت شده است. در بیمارستان المنصور که در قاهره ساخته شده بود، در طول مراقبت‌های پزشکی، خدمات خواندن قرآن توسط روحانیون برای بیماران ارائه می‌شد<ref name=":0" />. بنجامین راش در 1810، کتاب خواندن را به‌عنوان بخشی از طرح معالجه بیمار و شیوه‌ای دگرسوگرانه به‌منظور دور نگه‌داشتن ذهن بیماران از آشفتگی پیشنهاد کرد. اثری که راش منتشر کرد تأثیر بسزایی در تمرین‌های روان‌پزشکی داشت و موجب شد خدمات کتابخانه‌ای به بیماران روانی در اواخر قرن نوزدهم به‌طور شگفت‌آوری پیشرفت کند. نخستین مقاله درباره کتاب‌درمانی در 1848، توسط جان مینسن گالت، در همایشی که توسط انجمن مدیران مؤسسات پزشکی امریکایی برگزار شده بود، ارائه شد. در مقاله او اصول و کاربرد کتاب‌درمانی، گروه‌های بیماران، و نوع خواندنی‌های مناسب هر گروه معرفی شده بود<ref>Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 449.</ref>. گالت در 1853 عملا برای درمان بیماران روانی از کتاب خواندن بهره می‌گرفت. چون در کتاب‌درمانی علاوه بر شناخت بیماری، شناخت کتاب نیز ضرورت داشت و از طرفی باور به تأثیر این فن افزایش پیدا می‌کرد، کم‌کم ضرورت نوعی همکاری میان پزشکان و کتابداران احساس شد، به همین دلیل پس از مدتی کتاب‌درمانی به‌عنوان جنبه‌ای از حرفه کتابداری شناخته شد. نخستین همکاری بین کتابداری و روان‌پزشکی در [http://mcleanhospital.org/ بیمارستان مک‌لین در ویورلی ماساچوست] آغاز شد<ref name=":3">تیرگر، مژگان. '''''کتاب‌درمانی'''''. گلبانگ،3. [بی‌تا]، ص43.</ref>.


انجمن كتابداران امریكا*، یكی از نخستین سازمان‌های حرفه‌ای بود كه فعالانه كتابداری را از طریق ایجاد كتابخانه‌هایی در بیمارستان‌ها و یا مؤسسات، پیش از قرن بیستم، رواج داد (5). نوشته‌های ای. كتلین جونز نخستین پیشینه‌های كتابداری هستند كه با همكاری روان‌پزشك، نقشی مؤثر در درمان بیماران روانی از طریق كاربرد كتاب‌ها داشته است (:9 ج 2، ص 440). اصطلاح كتاب‌درمانی به شكل فعلی در منابع چاپی، نخستین‌بار در یكی از مقالات ساموئل مك كورد كرادرز، در 1916 به‌كار رفت. گرچه پیش از این روان‌پزشكان ضمن استفاده از این فن، به‌ترتیب آن را "خوانش ـ درمانی" و پس از آن "مشاوره از طریق كتاب" نیز می‌نامیدند.
[http://www.ala.org/ انجمن کتابداران امریکا]، یکی از نخستین سازمان‌های حرفه‌ای بود که فعالانه کتابداری را از طریق ایجاد کتابخانه‌هایی در بیمارستان‌ها و یا مؤسسات، پیش از قرن بیستم، رواج داد<ref name=":4">Elkins, H. "Ten Key Questions (and Ansewers) About Bibliotherapy", 1999. [On-line]. Available: [http://+www.indiana.+edu/~1525/x425-1525/m8bib2.html.+%5B10+Dec.+2004%5D; <nowiki>http:// www.indiana. edu/~1525/x425-1525/m8bib2.html. [10 Dec. 2004];</nowiki>].</ref>. نوشته‌های ای.کتلین جونز نخستین پیشینه‌های کتابداری هستند که با همکاری روان‌پزشک، نقشی مؤثر در درمان بیماران روانی از طریق کاربرد کتاب‌ها داشته است<ref>Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 440.</ref>. اصطلاح کتاب‌درمانی به شکل فعلی در منابع چاپی، نخستین‌بار در یکی از مقالات ساموئل مک کورد کرادرز، در 1916 به‌کار رفت. گرچه پیش از این روان‌پزشکان ضمن استفاده از این فن، به‌ترتیب آن را "خوانش ـ درمانی" و پس از آن "مشاوره از طریق کتاب" نیز می‌نامیدند.
[[پرونده:کارل منینگر.jpg|بندانگشتی|300x300پیکسل|کارل منینگر ، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.chegoft.com/567-karl-a-menninger-quotes/]]
در ابتدای این قرن بسیاری از پزشکان خواندن کتاب را برای حل مشکلات هیجانی بیماری‌های روانی توصیه کردند. افراد برجسته‌ای نظیر کارل و ویلیام منینگر، که هر دو پزشک بودند، ضمن اینکه مطالعات پژوهشی بالینی را درباره اثربخشی این‌گونه درمان در مطالعات 5 ساله خود طی دهه 1930 هدایت کردند<ref name=":4" />، کاربرد کتاب‌درمانی و رشد کتابخانه را در کلینیک منینگر نیز توسعه دادند. در حوزه تعلیم و تربیت، آموزگاران، کاربرد کتاب‌درمانی را از دهه 1940 آغاز کردند.


در ابتدای این قرن بسیاری از پزشكان ]خواندن [كتاب را برای حل مشكلات هیجانی بیماری‌های روانی توصیه كردند. افراد برجسته‌ای نظیر كارل و ویلیام منینگر، كه هر دو پزشك بودند، ضمن اینكه مطالعات پژوهشی بالینی را درباره اثربخشی این‌گونه درمان در مطالعات 5 ساله خود طی دهه 1930 هدایت كردند (5)، كاربرد كتاب‌درمانی و رشد كتابخانه را در كلینیك منینگر نیز توسعه دادند. در حوزه تعلیم و تربیت، آموزگاران، كاربرد كتاب‌درمانی را از دهه 1940 آغاز كردند.
در طول دهه 1950 مطالعه گروهی به درمان افراد الکلی افزوده شد. در دهه 1960 کتاب‌درمانی در برخی زمینه‌ها نظیر اعتیاد به مواد مخدر، ترس، تغییرات نگرشی، بلوغ اخلاقی، مرگ، و همه موارد استثنایی پیشرفت کرد. در 1961، به‌عنوان یک واژه متعارف توسط واژه‌نامه بین‌المللی وبستر پذیرفته شد<ref>Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 451.</ref>. در دهه 1970 یکی از نخستین کلاس‌های اصول نظری کتاب‌درمانی تدریس شد<ref name=":2" />. از این زمان به بعد روان‌شناسان، مربیان تربیتی، و صاحبان مشاغل مرتبط، به کتاب‌درمانی علاقه‌مند شدند تا جایی که طی ده‌ها سال، مقاله‌های متعددی در این زمینه منتشر شد، اگرچه بسیاری از این مقاله‌ها حاکی از عدم‌اعتماد به این روش درمانی جدید بود، اما تمایل قطعی برای توسعه آن ابراز می‌شد<ref name=":3" />.


در طول دهه 1950 مطالعه گروهی به درمان افراد الكلی افزوده شد. در دهه 1960 كتاب‌درمانی در برخی زمینه‌ها نظیر اعتیاد به مواد مخدر، ترس، تغییرات نگرشی، بلوغ اخلاقی، مرگ، و همه موارد استثنایی پیشرفت كرد. در 1961، به‌عنوان یك واژه متعارف توسط >واژه‌نامه بین‌المللی وبستر< پذیرفته شد (:9 ج 2، ص 451). در دهه 1970 یكی از نخستین كلاس‌های اصول نظری كتاب‌درمانی تدریس شد (8). از این زمان به بعد روان‌شناسان، مربیان تربیتی، و صاحبان مشاغل مرتبط، به كتاب‌درمانی علاقه‌مند شدند تا جایی كه طی ده‌ها سال، مقاله‌های متعددی در این زمینه منتشر شد، اگرچه بسیاری از این مقاله‌ها حاكی از عدم‌اعتماد به این روش درمانی جدید بود، اما تمایل قطعی برای توسعه آن ابراز می‌شد (:2 43).
=== هدف از کتاب‌درمانی ===
در کتاب‌درمانی، کتاب‌ها به‌عنوان ابزاری قدرتمند برای هدایت اندیشه و تفکر خوانندگان درنظر گرفته می‌شود. در واژه‌نامه تعلیم و تربیت هدف از کتاب‌درمانی این‌گونه مطرح شده است: <blockquote>نفوذ کامل از طریق فرایندی تعاملی میان خواننده و نوشتاری که مورداستفاده واقع می‌شود، به‌منظور سنجش شخصیت، رشد، سازگاری، و تعدیل بیماری‌های روانی یا مغزی ذهن. کتاب‌درمانی می‌تواند یک یا بیش از یک هدف داشته باشد از توسعه خودپنداره فردی[ و افزایش آگاهی و درک مسئله گرفته تا تغییر در عملکرد یا تغییر نگرش و رفتارهای خواننده.</blockquote>کتاب‌درمانی را می‌توان با دو رویکرد و دو هدف کلی انجام داد:


=== هدف از كتاب‌درمانی ===
# در کتاب‌درمانی پیشگیرانه به خواننده رویکردهای جدیدی برای فائق شدن بر مشکلاتی که در آینده با آنها مواجه خواهد شد، ارائه می‌شود؛
. در كتاب‌درمانی، كتاب‌ها به‌عنوان ابزاری قدرتمند برای هدایت اندیشه و تفكر خوانندگان درنظر گرفته می‌شود. در >واژه‌نامه تعلیم و تربیت< هدف از كتاب‌درمانی این‌گونه مطرح شده است: نفوذ كامل از طریق فرایندی تعاملی میان خواننده و نوشتاری كه مورداستفاده واقع می‌شود، به‌منظور سنجش شخصیت، رشد، سازگاری، و تعدیل بیماری‌های روانی یا مغزی ذهن. كتاب‌درمانی می‌تواند یك یا بیش از یك هدف داشته باشد از توسعه خودپنداره فردی[ و افزایش آگاهی و درك مسئله گرفته تا تغییر در عملكرد یا تغییر نگرش و رفتارهای خواننده.
# مددجو درباره شخصیت‌هایی مطالعه می‌کند که شرایط مشابه او را دارند و از این طریق برای حل مشکلات خود در زندگی واقعی اقدام می‌کند<ref name=":4" />.


كتاب‌درمانی را می‌توان با دو رویكرد و دو هدف كلی انجام داد:
=== اجرای کتاب‌درمانی و مراحل آن ===
هیچ روش ویژه‌ای برای کتاب‌درمانی تدوین نشده است. تشکیل کتابخانه می‌تواند فراگیرترین بخش این فعالیت باشد. این کتابخانه‌ها با کتابخانه‌های عمومی تفاوت دارند؛ زیرا هدف‌های خاص را تعقیب می‌کنند<ref name=":5">تیرگر، مژگان. '''''کتاب‌درمانی'''''. گلبانگ،3. [بی‌تا]، ص45.</ref>. این دوره درمانی چیزی فراتر از اختصاص دادن یک کتاب خاص به فرد است.


1) در كتاب‌درمانی پیشگیرانه به خواننده رویكردهای جدیدی برای فائق شدن بر مشكلاتی كه در آینده با آنها مواجه خواهد شد، ارائه می‌شود؛
کتاب‌درمانی، دوره کنکاشی است که نیاز به طرح‌ریزی دقیق دارد و در آن دو طرف (مددکار و مددجو) باید با کتاب‌درمانی موافق باشند<ref name=":6">Kortner Aiex, N."Bibliotherapy". [ERIC DIGEST].1993[On-line]. Available: [http://www.indiana.edu/~eric-rec/ieo/digests/d82.+html.+%5B10Dec.2004%5D <nowiki>http://www.indiana.edu/~eric-rec/ieo/digests/d82. html. [10Dec.2004]</nowiki>];</ref>. اگرچه نظرهای متعددی درباره مراحل کتاب‌درمانی وجود دارد، لیکن 5 مرحله بین همگان مشترک است:


2) مددجو درباره شخصیت‌هایی مطالعه می‌كند كه شرایط مشابه او را دارند و از این طریق برای حل مشكلات خود در زندگی واقعی اقدام می‌كند (5).
# شناسایی؛
# انتخاب نوشتار؛
# ارائه و همانندسازی؛
# پالایش (تخلیه هیجانی)؛
# و بصیرت


=== اجرای كتاب‌درمانی و مراحل آن ===
در طول دو مرحله اول، نیاز مددجو شناسایی شده و کتاب‌های مناسب بر اساس مسائل او انتخاب می‌شود؛ این انتخاب باید با آگاهی و مهارت صورت گیرد تا موجب ایجاد امید و احساس کاذب در مددجو نشود<ref name=":7">Hayati, A: "Bibliotherapy". [ERIC DIGEST]. 2002 [On-line]. Available: http://+www.reading.+indiana.edu/ieo/digests/d177.html.+%5B10Dec.2004%5D;</ref>. تاکنون معیاری برای انتخاب کتاب با هدف درمانی تعیین نشده است، تنها گاه‌به‌گاه کتابداران، پزشکان، و سایرین مواردی از کاربرد ادبیات و متون نوشتاری را که مزایا و منافعی در درمان بیماران مورد معالجه آنها داشته است، ذکر کرده‌اند<ref name=":8">Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 454.</ref>. مرحله همانندسازی، زمانی رخ می‌دهد که خواننده خود را با شخصیت یا شرایطی خاص در کتاب پیوند می‌دهد<ref name=":4" />؛ در مرحله پالایش، مددجویان به‌صورت شفاهی از طریق شرکت در بخش‌ها یا به‌صورت نوشتاری و یا شیوه‌های هنری نظیر اجرای نقش شخصیت‌ها ــ به تخلیه هیجانی خود می‌پردازند<ref name=":7" />؛ بصیرت، مرحله‌ای است که مددجو به فهم بهتری از شرایط خود، بعد از همانندسازی و پالایش، می‌رسد. در این مرحله ممکن است مددجو قادر به دیدن انگیزه‌های پنهان اعمال خود و یا قادر به کشف راه‌های جدیدی برای حل مجدد مسائل خود شود. این بینش، ابزاری است که به مددجو امکان کنترل شرایط و پیامدهای خاص را می‌دهد<ref name=":4" />.
. هیچ روش ویژه‌ای برای كتاب‌درمانی تدوین نشده است. تشكیل كتابخانه می‌تواند فراگیرترین بخش این فعالیت باشد. این كتابخانه‌ها با كتابخانه‌های عمومی تفاوت دارند؛ زیرا هدف‌های خاص را تعقیب می‌كنند (:2 45). این دوره درمانی چیزی فراتر از اختصاص دادن یك كتاب خاص به فرد است.


كتاب‌درمانی، دوره كنكاشی است كه نیاز به طرح‌ریزی دقیق دارد و در آن دو طرف (مددكار و مددجو) باید با كتاب‌درمانی موافق باشند (7). اگرچه نظرهای متعددی درباره مراحل كتاب‌درمانی وجود دارد، لیكن 5 مرحله بین همگان مشترك است: 1) شناسایی ؛ 2) انتخاب نوشتار؛ 3) ارائه و همانندسازی؛ )4 پالایش (تخلیه هیجانی)؛ و 5) بصیرت . در طول دو مرحله اول، نیاز مددجو شناسایی شده و كتاب‌های مناسب بر اساس مسائل او انتخاب می‌شود؛ این انتخاب باید با آگاهی و مهارت صورت گیرد تا موجب ایجاد امید و احساس كاذب در مددجو نشود (6). تاكنون معیاری برای انتخاب كتاب با هدف درمانی تعیین نشده است، تنها گاه‌به‌گاه كتابداران، پزشكان، و سایرین مواردی از كاربرد ادبیات و متون نوشتاری را كه مزایا و منافعی در درمان بیماران مورد معالجه آنها داشته است، ذكر كرده‌اند (:9 ج 2، ص 454). مرحله همانندسازی، زمانی رخ می‌دهد كه خواننده خود را با شخصیت یا شرایطی خاص در كتاب پیوند می‌دهد (5)؛ در مرحله پالایش، مددجویان به‌صورت شفاهی از طریق شركت در بخش‌ها ــ یا به‌صورت نوشتاری و یا شیوه‌های هنری نظیر اجرای نقش شخصیت‌ها ــ به تخلیه هیجانی خود می‌پردازند (6)؛ بصیرت، مرحله‌ای است كه مددجو به فهم بهتری از شرایط خود، بعد از همانندسازی و پالایش، می‌رسد. در این مرحله ممكن است مددجو قادر به دیدن انگیزه‌های پنهان اعمال خود و یا قادر به كشف راه‌های جدیدی برای حل مجدد مسائل خود شود. این بینش، ابزاری است كه به مددجو امكان كنترل شرایط و پیامدهای خاص را می‌دهد (5).
=== کتاب‌درمانی توسط چه کسانی اجرا می‌شود؟ ===
فرد کتاب‌درمان ممکن است آموزگار مدرسه، کتابدار، و یا متخصص بهداشت روانی باشد. نکته مهم آن است که کتاب‌درمانی می‌بایست با ظرافت بسیار انجام شود و هر کسی نمی‌تواند عهده‌دار اجرای آن باشد. هر فرد علاقه‌مند را که دارای ویژگی‌های ثبات و استواری شخصی و علاقه واقعی به‌کار با دیگران بدون قدرت‌نمایی، تهدید، و یا اخلاق‌گرایی باشد، می‌توان برای این فرایند توصیه کرد. به‌علاوه، کار با مراجع و متخصصان حوزه‌های مختلف نیز توصیه می‌شود، مانند گروهی که شامل کتابدار، مشاور، یا روان‌شناس مدرسه است. این همکاری به توازن فرایند کتاب‌درمانی کمک می‌کند، به‌طوری که هیچ‌کس مسئول نیست<ref name=":6" />.


=== كتاب‌درمانی توسط چه كسانی اجرا می‌شود؟ ===
=== تأثیرات کتاب‌درمانی ===
فرد كتاب‌درمان ممكن است آموزگار مدرسه، كتابدار، و یا متخصص بهداشت روانی باشد. نكته مهم آن است كه كتاب‌درمانی می‌بایست با ظرافت بسیار انجام شود و هر كسی نمی‌تواند عهده‌دار اجرای آن باشد. هر فرد علاقه‌مند را كه دارای ویژگی‌های ثبات و استواری شخصی و علاقه واقعی به‌كار با دیگران بدون قدرت‌نمایی، تهدید، و یا اخلاق‌گرایی باشد، می‌توان برای این فرایند توصیه كرد. به‌علاوه، كار با مراجع و متخصصان حوزه‌های مختلف نیز توصیه می‌شود، مانند گروهی كه شامل كتابدار، مشاور، یا روان‌شناس مدرسه است. این همكاری به توازن فرایند كتاب‌درمانی كمك می‌كند، به‌طوری كه هیچ‌كس مسئول نیست (7).
مطالعه کتاب، آن هم کتابی خاص یا بخش خاصی از متن کتاب که توسط درمانگر به‌مراجعه‌کننده خاصی توصیه می‌شود، می‌تواند این اثرها را داشته باشد:


=== تأثیرات كتاب‌درمانی ===
# توسعه شناخت و آگاهی؛  
. مطالعه كتاب، آن هم كتابی خاص یا بخش خاصی از متن كتاب كه توسط درمانگر به‌مراجعه‌كننده خاصی توصیه می‌شود، می‌تواند این اثرها را داشته باشد: 1) توسعه شناخت و آگاهی؛ 2) آشنایی با سرگذشت زندگی دیگران و اینكه چه راهكارهایی را برای غلبه بر مشكلات در پیش گرفته‌اند؛ 3) الگو قرار دادن و همانندسازی با شخصیت‌هایی كه مددجو در كتاب با آنان آشنا می‌شود؛ 4) آموختن دستورالعمل‌هایی برای زندگی بهتر و تقویت تفكر مثبت؛ 5) تداعی آزاد هنگام برخورد با مفاهیمی كه برای خواننده معنای ویژه‌ای دارند؛ 6) تحریك خواننده به تفكر، تحلیل نگرش‌ها، و رفتارها؛ 7) فراخوانی احساسات و تجربه‌های مخفی شده به سمت آگاهی؛ 8) كمك به شناخت علل رفتار خود و دیگران و تأمین سازگاری مطلوب (:2 44)؛ و 9) كمك جستن از كتاب به‌عنوان پناهگاه امنی كه آرزوها و رویاهای ما در آن به تحقق می‌پیوندد و پایان خوش آنها به ما امید می‌بخشد و پناهگاهی كه به هنگام نیاز، فارغ از واقعیت‌های روزمره به آنها روی می‌آوریم (:4 37). لازم به ذكر است، با وجود گذشت چندین دهه از تدوین پایه‌های نظری كتاب‌درمانی، هنوز تمامی جنبه‌های كاربردی و تأثیر آن در افراد نابهنجار و بیمار شناخته نشده است (:2 45).
# آشنایی با سرگذشت زندگی دیگران و اینکه چه راهکارهایی را برای غلبه بر مشکلات در پیش گرفته‌اند؛  
# الگو قرار دادن و همانندسازی با شخصیت‌هایی که مددجو در کتاب با آنان آشنا می‌شود؛  
# آموختن دستورالعمل‌هایی برای زندگی بهتر و تقویت تفکر مثبت؛  
# تداعی آزاد هنگام برخورد با مفاهیمی که برای خواننده معنای ویژه‌ای دارند؛  
# تحریک خواننده به تفکر، تحلیل نگرش‌ها، و رفتارها؛  
# فراخوانی احساسات و تجربه‌های مخفی شده به سمت آگاهی؛  
# کمک به شناخت علل رفتار خود و دیگران و تأمین سازگاری مطلوب<ref>تیرگر، مژگان. '''''کتاب‌درمانی'''''. گلبانگ،3. [بی‌تا]، ص44.</ref>؛ و  
# کمک جستن از کتاب به‌عنوان پناهگاه امنی که آرزوها و رویاهای ما در آن به تحقق می‌پیوندد و پایان خوش آنها به ما امید می‌بخشد و پناهگاهی که به هنگام نیاز، فارغ از واقعیت‌های روزمره به آنها روی می‌آوریم<ref name=":9">'''''نمونه‌های کاربردی کتاب‌درمانی'''''. ترجمه میترا آل‌یاسین. تربیت. س. شانزدهم (اسفند 1379)، ص37.</ref>. لازم به ذکر است، با وجود گذشت چندین دهه از تدوین پایه‌های نظری کتاب‌درمانی، هنوز تمامی جنبه‌های کاربردی و تأثیر آن در افراد نابهنجار و بیمار شناخته نشده است<ref name=":5" />.


=== كتاب‌درمانی به‌عنوان نوعی كودك‌درمانی ===
=== کتاب‌درمانی به‌عنوان نوعی کودک‌درمانی ===
. از نظر تاریخی، ادبیات كودكان و نوجوانان، در ابتدا، راهكاری بود برای كمك به قالب‌ریزی ذهن آنها. به‌علاوه، نوجوانان به كمك داستان، نكات اخلاقی و آموزنده را نیز فرا می‌گرفتند (5). امروزه، ادبیات كودكان محدوده وسیعی از موضوعاتی را دربرمی‌گیرد كه پیش‌تر گفت‌وگو درباره آنها منع شده بود. در كتاب‌های تخیلی و غیرتخیلی از مرگ، طلاق، روابط جنسی، اعتیاد، و دیگر نگرانی‌ها و دلمشغولی‌های كودك سخن گفته می‌شود (:1 36-39). كودكانی كه به توان نهفته در كتاب‌ها پی می‌برند، از آن به‌عنوان وسیله‌ای مفرح برای رفع تعارض، كاهش اضطراب، تخلیه هیجانات و احساسات، و كسب آرامش استفاده می‌كنند، كودكی كه این شیوه حل مسئله را فرا گرفته است در بزرگسالی نیز آن را به‌كار خواهد بست (:4 37). در كودك‌درمانی بهتر است از كتاب‌درمانی به‌عنوان شیوه‌ای جانبی و همراه با سایر شیوه‌های درمانی نظیر اقدامات دارویی و روان‌شناسی فردی، گروهی، و خانوادگی استفاده كرد. سه نوع كتاب‌درمانی با هدف كودك درمانی برای كودكان آسیب‌دیده هیجانی، كودكان با مشكلات سازگاری جزئی، و كودكان با نیازهای اساسی رشد وجود دارد (5).
از نظر تاریخی، ادبیات کودکان و نوجوانان، در ابتدا، راهکاری بود برای کمک به قالب‌ریزی ذهن آنها. به‌علاوه، نوجوانان به کمک داستان، نکات اخلاقی و آموزنده را نیز فرا می‌گرفتند<ref name=":4" />. امروزه، ادبیات کودکان محدوده وسیعی از موضوعاتی را دربرمی‌گیرد که پیش‌تر گفت‌وگو درباره آنها منع شده بود. در کتاب‌های تخیلی و غیرتخیلی از مرگ، طلاق، روابط جنسی، اعتیاد، و دیگر نگرانی‌ها و دلمشغولی‌های کودک سخن گفته می‌شود<ref name=":1" />. کودکانی که به توان نهفته در کتاب‌ها پی می‌برند، از آن به‌عنوان وسیله‌ای مفرح برای رفع تعارض، کاهش اضطراب، تخلیه هیجانات و احساسات، و کسب آرامش استفاده می‌کنند، کودکی که این شیوه حل مسئله را فرا گرفته است در بزرگسالی نیز آن را به‌کار خواهد بست<ref name=":9" />. در کودک‌درمانی بهتر است از کتاب‌درمانی به‌عنوان شیوه‌ای جانبی و همراه با سایر شیوه‌های درمانی نظیر اقدامات دارویی و روان‌شناسی فردی، گروهی، و خانوادگی استفاده کرد. سه نوع کتاب‌درمانی با هدف کودک درمانی برای کودکان آسیب‌دیده هیجانی، کودکان با مشکلات سازگاری جزئی، و کودکان با نیازهای اساسی رشد وجود دارد<ref name=":4" />.


=== امتیاز كتاب‌درمانی بر سایر روش‌های درمانی ===
=== امتیاز کتاب‌درمانی بر سایر روش‌های درمانی ===
. كتاب‌درمانی را می‌توان یك فن درمانی معرفی كرد كه می‌تواند در خدمت نظام‌ها و روش‌های درمانی مختلف قرار گیرد. كتاب‌درمانی امتیازهایی بر سایر روش‌های درمانی دارد كه از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره كرد: 1) فراگیر بودن. تعداد افرادی كه از مشكلات روان‌پریشی رنج می‌برند، بسیار زیاد است. غیر از این گروه، افراد دیگری وجود دارند كه به‌علت وجود موانعی در رشد و آگاهی‌شان، از تمام ظرفیت خود برای شاد، فعال، و مؤثر بودن استفاده نمی‌كنند، كتاب‌درمانی برای این گروه عظیم نیز مؤثر است؛ 2) پاسخ به نیازهای زیبایی‌شناختی. كتاب بهترین وسیله برای انتقال بسیاری از زیبایی‌هاست. به‌وسیله كتاب می‌توان زیبایی‌های تفكرات فلسفی، طنزهای گویا و معجزه‌گر، كلام موزون و دلچسب، تجسم یك صحنه اوج، و درك یك مفهوم عارفانه را ممكن ساخت كه در دیگر روش‌های درمانی مقدور نیست؛ 3) ارتباط مهرآمیز و گسترده با مردم. داستان‌ها می‌توانند خواننده را آنچنان در جریان حادثه‌های ریز و درشت، غم‌ها و شكست‌ها قرار دهند كه خواننده قادر شود افراد واقعی جامعه را با آنان همسان ببیند و همان احساس محبت و پیوستگی را كه در زمان خواندن رمان، نسبت به قهرمان‌های داستان دارد، به‌این افراد واقعی انتقال دهد؛ و 4) رسیدن به مرحله انتخاب. در كتاب‌درمانی می‌توان فرد را به میزانی از شناخت و آگاهی رساند كه خود انتخابگر باشد. امتیازهای كتاب‌درمانی منحصر به موارد مذكور نیست. درك این امتیازها برمبنای تجربه‌های تاریخی و شخصی دست‌اندركاران "كتاب" و مشاورانی است كه از فن كتاب‌درمانی استفاده كرده‌اند (:2 45).
کتاب‌درمانی را می‌توان یک فن درمانی معرفی کرد که می‌تواند در خدمت نظام‌ها و روش‌های درمانی مختلف قرار گیرد. کتاب‌درمانی امتیازهایی بر سایر روش‌های درمانی دارد که از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد:  


=== محدودیت‌های كتاب‌درمانی ===
# فراگیر بودن. تعداد افرادی که از مشکلات روان‌پریشی رنج می‌برند، بسیار زیاد است. غیر از این گروه، افراد دیگری وجود دارند که به‌علت وجود موانعی در رشد و آگاهی‌شان، از تمام ظرفیت خود برای شاد، فعال، و مؤثر بودن استفاده نمی‌کنند، کتاب‌درمانی برای این گروه عظیم نیز مؤثر است؛  
. كتاب‌درمانی در كنار مزیت‌های آن، محدودیت‌هایی نیز دارد، مانند 1) كاربرد آن در مورد بی‌سوادان و كم‌سوادان محدود است؛ 2) تعداد كتاب‌هایی كه تمام جنبه‌های درمانی را فرا بگیرند، اندك‌اند؛ 3) بیشتر كتاب‌های مربوط به شناخت و درمان بیماری‌های روانی و كتاب‌های مشابه در این زمینه برای تدریس در دانشگاه نوشته شده‌اند و متن آنها برای عامه مردم ساده نشده است؛ 4) ممكن است برخی مددجویان پس از شروع كتاب از ادامه مطالعه خودداری كنند و از خود مقاومت نشان دهند؛ 5) در روش كتاب‌درمانی مشاهده زبان بدن برای ارزیابی دقیق‌تر میسر نیست؛ 6) عادت به مطالعه در بسیاری جوامع رواج ندارد و افرادی كه توان خواندن دارند با روش صحیح مطالعه آشنا نیستند؛ 7) به‌دلیل كمبود روان‌پزشك امكان تعامل درمانی با بیماران كم است (:2 45)؛ 8) كتاب‌درمانی در درمان بیماری‌های حاد پاسخ نمی‌دهد؛ 9) كتاب‌درمانی را علم نمی‌دانند، بلكه ابزاری برای ایجاد تغییرات رفتاری و احساسی معرفی می‌كنند؛ 10) بررسی‌های موجود، كتاب‌درمانی را روشی غیرقطعی اعلام می‌كند (5)؛ )11 استانداردهای لازم برای فنون كتاب‌درمانی وجود ندارد؛ 12) كتابداران آموزش دیده و ماهر به انجام كتاب‌درمانی، كم رغبت دارند(:9ج2، ص 454)؛ 13) هیچ دوره رسمی برای كتاب‌درمانی ایجاد نشده است و در حال حاضر نیز مدارس كتابداری اندكی دوره‌هایی را كه به آموزش كتاب‌درمانی یا راهنمایی مددجویان روانی بپردازد، ارائه می‌كنند؛ 14) دانش مشاوران كتاب‌درمانی نسبت به نیازهای مطالعاتی مددجویان و دلایل گرایشات آنها به اثری خاص محدود است؛ و 15) پژوهش‌های اندكی درباره جنبه‌های مختلف فن كتاب‌درمانی صورت گرفته است (:9 ج 2، ص 455).
# پاسخ به نیازهای زیبایی‌شناختی. کتاب بهترین وسیله برای انتقال بسیاری از زیبایی‌هاست. به‌وسیله کتاب می‌توان زیبایی‌های تفکرات فلسفی، طنزهای گویا و معجزه‌گر، کلام موزون و دلچسب، تجسم یک صحنه اوج، و درک یک مفهوم عارفانه را ممکن ساخت که در دیگر روش‌های درمانی مقدور نیست؛  
# ارتباط مهرآمیز و گسترده با مردم. داستان‌ها می‌توانند خواننده را آنچنان در جریان حادثه‌های ریز و درشت، غم‌ها و شکست‌ها قرار دهند که خواننده قادر شود افراد واقعی جامعه را با آنان همسان ببیند و همان احساس محبت و پیوستگی را که در زمان خواندن رمان، نسبت به قهرمان‌های داستان دارد، به‌این افراد واقعی انتقال دهد؛ و  
# رسیدن به مرحله انتخاب. در کتاب‌درمانی می‌توان فرد را به میزانی از شناخت و آگاهی رساند که خود انتخابگر باشد. امتیازهای کتاب‌درمانی منحصر به موارد مذکور نیست. درک این امتیازها برمبنای تجربه‌های تاریخی و شخصی دست‌اندرکاران "کتاب" و مشاورانی است که از فن کتاب‌درمانی استفاده کرده‌اند<ref name=":5" />.


=== وضعیت فعلی ===
=== محدودیت‌های کتاب‌درمانی ===
. در حال حاضر، كاربرد كتاب‌درمانی محدود به كتابداران و پزشكان در بیمارستان‌ها و مؤسسات درمانی نمی‌شود. آموزگاران، روان‌شناسان، جامعه‌شناسان، و مشاوران نیز اصول كتاب‌درمانی را به‌كار می‌برند. همچنین از آن در حوزه‌های جامعه‌شناسی روانی و زندگی اجتماعی هم استفاده می‌كنند، زیرا امروزه بهداشت روانی خارج از مؤسسات درمانی، به‌عنوان مسئله‌ای اجتماعی مطرح است. در این زمینه كتاب‌درمانی به مدارس، مؤسسات تأدیبی، و مؤسسات بیماران كندذهن راه پیدا كرده است. در حوزه ادبیات كودكان نیز كمیته‌هایی از كتابداران كه در زمینه كودكان فعالیت دارند، به‌طور مستمر فهرست كتاب‌هایی را كه در شرایط ویژه و خاص كاربرد دارند، گردآوری و تهیه می‌كنند. طی دهه گذشته یا پیش‌تر، تحقیقات روان‌شناسی بیشتر بر روی استفاده كتاب‌درمانی از انواع آثار مكتوب به‌جای ادبیات سنتی متمركز بود. یافته‌های ابتدایی، موفقیت بیشتر آثار غیرداستانی نسبت به آثار داستانی و شعری را نشان می‌دهد. در سال‌های اخیر برخی خطوط، هر چند نه چندان آشكار، میان كتاب‌درمانی و جنبش "خودیاری" مشاهده شده است (5). گرچه چندین دهه از پذیرش كتاب‌درمانی به‌عنوان بخشی از روند درمان گذشته است، ولی مطالعه درباره آن همچنان در مرحله آزمایشی و تجربی باقی مانده و كاربردهای بالقوه آن كشف نشده است<ref>Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 452-450.</ref>.
کتاب‌درمانی در کنار مزیت‌های آن، محدودیت‌هایی نیز دارد، مانند:


== مآخذ ==
# کاربرد آن در مورد بی‌سوادان و کم‌سوادان محدود است؛
1) '''''بخش نخست: مفهوم و ارزش كتاب‌درمانی'''''. ترجمه میترا آل‌یاسین. تربیت. س.شانزدهم (آذر 1379)، ص36-39.
# تعداد کتاب‌هایی که تمام جنبه‌های درمانی را فرا بگیرند، اندک‌اند؛
# بیشتر کتاب‌های مربوط به شناخت و درمان بیماری‌های روانی و کتاب‌های مشابه در این زمینه برای تدریس در دانشگاه نوشته شده‌اند و متن آنها برای عامه مردم ساده نشده است؛
# ممکن است برخی مددجویان پس از شروع کتاب از ادامه مطالعه خودداری کنند و از خود مقاومت نشان دهند؛
# در روش کتاب‌درمانی مشاهده زبان بدن برای ارزیابی دقیق‌تر میسر نیست؛
# عادت به مطالعه در بسیاری جوامع رواج ندارد و افرادی که توان خواندن دارند با روش صحیح مطالعه آشنا نیستند؛
# به‌دلیل کمبود روان‌پزشک امکان تعامل درمانی با بیماران کم است<ref name=":5" />؛
# کتاب‌درمانی در درمان بیماری‌های حاد پاسخ نمی‌دهد؛
# کتاب‌درمانی را علم نمی‌دانند، بلکه ابزاری برای ایجاد تغییرات رفتاری و احساسی معرفی می‌کنند؛
# بررسی‌های موجود، کتاب‌درمانی را روشی غیرقطعی اعلام می‌کند<ref name=":4" />؛
# استانداردهای لازم برای فنون کتاب‌درمانی وجود ندارد؛
# کتابداران آموزش دیده و ماهر به انجام کتاب‌درمانی، کم رغبت دارند<ref name=":8" />؛
# هیچ دوره رسمی برای کتاب‌درمانی ایجاد نشده است و در حال حاضر نیز مدارس کتابداری اندکی دوره‌هایی را که به آموزش کتاب‌درمانی یا راهنمایی مددجویان روانی بپردازد، ارائه می‌کنند؛
# دانش مشاوران کتاب‌درمانی نسبت به نیازهای مطالعاتی مددجویان و دلایل گرایشات آنها به اثری خاص محدود است؛ و  
# پژوهش‌های اندکی درباره جنبه‌های مختلف فن کتاب‌درمانی صورت گرفته است<ref>Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 455.</ref>.


2) تیرگر، مژگان. '''''كتاب‌درمانی'''''. گلبانگ،3. [بی‌تا]، ص43-45.
=== وضعیت فعلی ===
 
در حال حاضر، کاربرد کتاب‌درمانی محدود به کتابداران و پزشکان در بیمارستان‌ها و مؤسسات درمانی نمی‌شود. آموزگاران، روان‌شناسان، جامعه‌شناسان، و مشاوران نیز اصول کتاب‌درمانی را به‌کار می‌برند. همچنین از آن در حوزه‌های جامعه‌شناسی روانی و زندگی اجتماعی هم استفاده می‌کنند، زیرا امروزه بهداشت روانی خارج از مؤسسات درمانی، به‌عنوان مسئله‌ای اجتماعی مطرح است. در این زمینه کتاب‌درمانی به مدارس، مؤسسات تأدیبی، و مؤسسات بیماران کندذهن راه پیدا کرده است. در حوزه ادبیات کودکان نیز کمیته‌هایی از کتابداران که در زمینه کودکان فعالیت دارند، به‌طور مستمر فهرست کتاب‌هایی را که در شرایط ویژه و خاص کاربرد دارند، گردآوری و تهیه می‌کنند. طی دهه گذشته یا پیش‌تر، تحقیقات روان‌شناسی بیشتر بر روی استفاده کتاب‌درمانی از انواع آثار مکتوب به‌جای ادبیات سنتی متمرکز بود. یافته‌های ابتدایی، موفقیت بیشتر آثار غیرداستانی نسبت به آثار داستانی و شعری را نشان می‌دهد. در سال‌های اخیر برخی خطوط، هر چند نه چندان آشکار، میان کتاب‌درمانی و جنبش "خودیاری" مشاهده شده است<ref name=":4" />. گرچه چندین دهه از پذیرش کتاب‌درمانی به‌عنوان بخشی از روند درمان گذشته است، ولی مطالعه درباره آن همچنان در مرحله آزمایشی و تجربی باقی مانده و کاربردهای بالقوه آن کشف نشده است<ref>Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 452-450.</ref>.
3) سلطانی، پوری؛ راستین، فروردین. '''''دانشنامه كتابداری و اطلاع‌رسانی'''''. ذیل "كتاب‌درمانی".
 
4) '''''نمونه‌های كاربردی كتاب‌درمانی'''''. ترجمه میترا آل‌یاسین. تربیت. س. شانزدهم (اسفند 1379)، ص32-37.
 
5) Elkins, H. "Ten Key Questions (and Ansewers) About Bibliotherapy", 1999. [On-line]. Available: [http://&#x20;www.indiana.&#x20;edu/~1525/x425-1525/m8bib2.html.&#x20;&#x5B;10&#x20;Dec.&#x20;2004&#x5D;; <nowiki>http:// www.indiana. edu/~1525/x425-1525/m8bib2.html. [10 Dec. 2004];</nowiki>]
 
6) Hayati, A: "Bibliotherapy". [ERIC DIGEST]. 2002 [On-line]. Available: http://&#x20;www.reading.&#x20;indiana.edu/ieo/digests/d177.html.&#x20;&#x5B;10Dec.2004&#x5D;;
 
7) Kortner Aiex, N."Bibliotherapy". [ERIC DIGEST].1993[On-line]. Available: [http://www.indiana.edu/~eric-rec/ieo/digests/d82.&#x20;html.&#x20;&#x5B;10Dec.2004&#x5D; <nowiki>http://www.indiana.edu/~eric-rec/ieo/digests/d82</nowiki><nowiki>. html. [10Dec.2004]</nowiki>];
 
8) Salyp, B.J.; Salup, Alane. "Bibliotherapy: An Historical Overview". [ERIC DIGEST]. 1978 [On-line]. Available: [http://www.learnwell.org/biblio.&#x20;htm.&#x20;&#x5B;2&#x20;Nov.&#x20;2004&#x5D;; <nowiki>http://www.learnwell.org/biblio</nowiki><nowiki>. htm. [2 Nov. 2004];</nowiki>]
 
9) Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 448-457.
 
# [1]. Bibliotherapy
# [2]. Biblos
# [3]. Therapia
# [4]. Anatomy of Melancholy
# [5]. Waverley
# [6]. Therapeutic Reading
# [7]. Bibliocounseling
# 8]. Self - Concept
# [9]. Preventive Bibliotherapy
# [10]. Identification
# [11]. Cathalsis
# [12]. Insight
# [13]. Body Language
# [14]. Self - Help


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۸۱: خط ۸۳:
* [[کتابخانه های ایران]]
* [[کتابخانه های ایران]]


== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
کتاب درمانی (1385). دایره المعارف کتابداری و اطلاع رسانی ایران. جلد اول، تهران: انتشارات سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران.
کتاب درمانی (1385). دایره المعارف کتابداری و اطلاع رسانی ایران. جلد اول، تهران: [https://www.nlai.ir/publishers انتشارات سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران].


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
افسانه محسن زاده
افسانه محسن زاده
[[رده:ارتباطات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۰

کتاب‌درمانی ، قابل بازیابی ازhttps://nelearn.ir/1399/04/02/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C/

کتاب‌درمانی، استفاده از مطالب خواندنی به‌منظور درمان بیماری‌های جسمی و روانی کتاب‌درمانی نام دارد و به‌عنوان رشته خاصی از کتابداری بیمارستانی و سازمانی به‌شمار می‌رود[۱]. اصطلاح کتاب‌درمانی ترکیبی از واژه‌های یونانی بیبلوس به معنی کتاب‌ها و تراپیا به‌معنی درمان است[۲].

تاریخچه

کتاب‌درمانی مفهوم جدیدی نیست، بر کتیبه سردر کتابخانه شهر باستانی تبس (در سواحل نیل) نوشته شده است: "شفاخانه روح"[۳]. ارسطو معتقد بود که ادبیات اثر درمانی دارد، همچنین رومیان باستان دریافته بودند که میان خواندن و درمان ارتباط وجود دارد[۴]. یادداشت‌های "کالبدشناسی مالیخولیا" اثر رابرت برتون، ارجاعات بسیاری را در زمینه کاربرد ادبیات در کاهش آشفتگی‌های روحی ارائه کرده است. برتون، کتاب مقدس را به داروخانه‌ای تشبیه کرده است که در آن داروی هر نوع بیماری یافت می‌شود. ارتباط مذهب با کتاب‌درمانی، شاهدی دال بر قدمت حضور کتابخانه‌ها در بیمارستان‌هاست. یکی از قدیمی‌ترین پیشینه‌های استفاده از کتاب‌درمانی در قرون وسطی و در قرن سیزدهم یافت شده است. در بیمارستان المنصور که در قاهره ساخته شده بود، در طول مراقبت‌های پزشکی، خدمات خواندن قرآن توسط روحانیون برای بیماران ارائه می‌شد[۲]. بنجامین راش در 1810، کتاب خواندن را به‌عنوان بخشی از طرح معالجه بیمار و شیوه‌ای دگرسوگرانه به‌منظور دور نگه‌داشتن ذهن بیماران از آشفتگی پیشنهاد کرد. اثری که راش منتشر کرد تأثیر بسزایی در تمرین‌های روان‌پزشکی داشت و موجب شد خدمات کتابخانه‌ای به بیماران روانی در اواخر قرن نوزدهم به‌طور شگفت‌آوری پیشرفت کند. نخستین مقاله درباره کتاب‌درمانی در 1848، توسط جان مینسن گالت، در همایشی که توسط انجمن مدیران مؤسسات پزشکی امریکایی برگزار شده بود، ارائه شد. در مقاله او اصول و کاربرد کتاب‌درمانی، گروه‌های بیماران، و نوع خواندنی‌های مناسب هر گروه معرفی شده بود[۵]. گالت در 1853 عملا برای درمان بیماران روانی از کتاب خواندن بهره می‌گرفت. چون در کتاب‌درمانی علاوه بر شناخت بیماری، شناخت کتاب نیز ضرورت داشت و از طرفی باور به تأثیر این فن افزایش پیدا می‌کرد، کم‌کم ضرورت نوعی همکاری میان پزشکان و کتابداران احساس شد، به همین دلیل پس از مدتی کتاب‌درمانی به‌عنوان جنبه‌ای از حرفه کتابداری شناخته شد. نخستین همکاری بین کتابداری و روان‌پزشکی در بیمارستان مک‌لین در ویورلی ماساچوست آغاز شد[۶].

انجمن کتابداران امریکا، یکی از نخستین سازمان‌های حرفه‌ای بود که فعالانه کتابداری را از طریق ایجاد کتابخانه‌هایی در بیمارستان‌ها و یا مؤسسات، پیش از قرن بیستم، رواج داد[۷]. نوشته‌های ای.کتلین جونز نخستین پیشینه‌های کتابداری هستند که با همکاری روان‌پزشک، نقشی مؤثر در درمان بیماران روانی از طریق کاربرد کتاب‌ها داشته است[۸]. اصطلاح کتاب‌درمانی به شکل فعلی در منابع چاپی، نخستین‌بار در یکی از مقالات ساموئل مک کورد کرادرز، در 1916 به‌کار رفت. گرچه پیش از این روان‌پزشکان ضمن استفاده از این فن، به‌ترتیب آن را "خوانش ـ درمانی" و پس از آن "مشاوره از طریق کتاب" نیز می‌نامیدند.

کارل منینگر ، قابل بازیابی ازhttps://www.chegoft.com/567-karl-a-menninger-quotes/

در ابتدای این قرن بسیاری از پزشکان خواندن کتاب را برای حل مشکلات هیجانی بیماری‌های روانی توصیه کردند. افراد برجسته‌ای نظیر کارل و ویلیام منینگر، که هر دو پزشک بودند، ضمن اینکه مطالعات پژوهشی بالینی را درباره اثربخشی این‌گونه درمان در مطالعات 5 ساله خود طی دهه 1930 هدایت کردند[۷]، کاربرد کتاب‌درمانی و رشد کتابخانه را در کلینیک منینگر نیز توسعه دادند. در حوزه تعلیم و تربیت، آموزگاران، کاربرد کتاب‌درمانی را از دهه 1940 آغاز کردند.

در طول دهه 1950 مطالعه گروهی به درمان افراد الکلی افزوده شد. در دهه 1960 کتاب‌درمانی در برخی زمینه‌ها نظیر اعتیاد به مواد مخدر، ترس، تغییرات نگرشی، بلوغ اخلاقی، مرگ، و همه موارد استثنایی پیشرفت کرد. در 1961، به‌عنوان یک واژه متعارف توسط واژه‌نامه بین‌المللی وبستر پذیرفته شد[۹]. در دهه 1970 یکی از نخستین کلاس‌های اصول نظری کتاب‌درمانی تدریس شد[۴]. از این زمان به بعد روان‌شناسان، مربیان تربیتی، و صاحبان مشاغل مرتبط، به کتاب‌درمانی علاقه‌مند شدند تا جایی که طی ده‌ها سال، مقاله‌های متعددی در این زمینه منتشر شد، اگرچه بسیاری از این مقاله‌ها حاکی از عدم‌اعتماد به این روش درمانی جدید بود، اما تمایل قطعی برای توسعه آن ابراز می‌شد[۶].

هدف از کتاب‌درمانی

در کتاب‌درمانی، کتاب‌ها به‌عنوان ابزاری قدرتمند برای هدایت اندیشه و تفکر خوانندگان درنظر گرفته می‌شود. در واژه‌نامه تعلیم و تربیت هدف از کتاب‌درمانی این‌گونه مطرح شده است:

نفوذ کامل از طریق فرایندی تعاملی میان خواننده و نوشتاری که مورداستفاده واقع می‌شود، به‌منظور سنجش شخصیت، رشد، سازگاری، و تعدیل بیماری‌های روانی یا مغزی ذهن. کتاب‌درمانی می‌تواند یک یا بیش از یک هدف داشته باشد از توسعه خودپنداره فردی[ و افزایش آگاهی و درک مسئله گرفته تا تغییر در عملکرد یا تغییر نگرش و رفتارهای خواننده.

کتاب‌درمانی را می‌توان با دو رویکرد و دو هدف کلی انجام داد:

  1. در کتاب‌درمانی پیشگیرانه به خواننده رویکردهای جدیدی برای فائق شدن بر مشکلاتی که در آینده با آنها مواجه خواهد شد، ارائه می‌شود؛
  2. مددجو درباره شخصیت‌هایی مطالعه می‌کند که شرایط مشابه او را دارند و از این طریق برای حل مشکلات خود در زندگی واقعی اقدام می‌کند[۷].

اجرای کتاب‌درمانی و مراحل آن

هیچ روش ویژه‌ای برای کتاب‌درمانی تدوین نشده است. تشکیل کتابخانه می‌تواند فراگیرترین بخش این فعالیت باشد. این کتابخانه‌ها با کتابخانه‌های عمومی تفاوت دارند؛ زیرا هدف‌های خاص را تعقیب می‌کنند[۱۰]. این دوره درمانی چیزی فراتر از اختصاص دادن یک کتاب خاص به فرد است.

کتاب‌درمانی، دوره کنکاشی است که نیاز به طرح‌ریزی دقیق دارد و در آن دو طرف (مددکار و مددجو) باید با کتاب‌درمانی موافق باشند[۱۱]. اگرچه نظرهای متعددی درباره مراحل کتاب‌درمانی وجود دارد، لیکن 5 مرحله بین همگان مشترک است:

  1. شناسایی؛
  2. انتخاب نوشتار؛
  3. ارائه و همانندسازی؛
  4. پالایش (تخلیه هیجانی)؛
  5. و بصیرت

در طول دو مرحله اول، نیاز مددجو شناسایی شده و کتاب‌های مناسب بر اساس مسائل او انتخاب می‌شود؛ این انتخاب باید با آگاهی و مهارت صورت گیرد تا موجب ایجاد امید و احساس کاذب در مددجو نشود[۱۲]. تاکنون معیاری برای انتخاب کتاب با هدف درمانی تعیین نشده است، تنها گاه‌به‌گاه کتابداران، پزشکان، و سایرین مواردی از کاربرد ادبیات و متون نوشتاری را که مزایا و منافعی در درمان بیماران مورد معالجه آنها داشته است، ذکر کرده‌اند[۱۳]. مرحله همانندسازی، زمانی رخ می‌دهد که خواننده خود را با شخصیت یا شرایطی خاص در کتاب پیوند می‌دهد[۷]؛ در مرحله پالایش، مددجویان به‌صورت شفاهی از طریق شرکت در بخش‌ها یا به‌صورت نوشتاری و یا شیوه‌های هنری نظیر اجرای نقش شخصیت‌ها ــ به تخلیه هیجانی خود می‌پردازند[۱۲]؛ بصیرت، مرحله‌ای است که مددجو به فهم بهتری از شرایط خود، بعد از همانندسازی و پالایش، می‌رسد. در این مرحله ممکن است مددجو قادر به دیدن انگیزه‌های پنهان اعمال خود و یا قادر به کشف راه‌های جدیدی برای حل مجدد مسائل خود شود. این بینش، ابزاری است که به مددجو امکان کنترل شرایط و پیامدهای خاص را می‌دهد[۷].

کتاب‌درمانی توسط چه کسانی اجرا می‌شود؟

فرد کتاب‌درمان ممکن است آموزگار مدرسه، کتابدار، و یا متخصص بهداشت روانی باشد. نکته مهم آن است که کتاب‌درمانی می‌بایست با ظرافت بسیار انجام شود و هر کسی نمی‌تواند عهده‌دار اجرای آن باشد. هر فرد علاقه‌مند را که دارای ویژگی‌های ثبات و استواری شخصی و علاقه واقعی به‌کار با دیگران بدون قدرت‌نمایی، تهدید، و یا اخلاق‌گرایی باشد، می‌توان برای این فرایند توصیه کرد. به‌علاوه، کار با مراجع و متخصصان حوزه‌های مختلف نیز توصیه می‌شود، مانند گروهی که شامل کتابدار، مشاور، یا روان‌شناس مدرسه است. این همکاری به توازن فرایند کتاب‌درمانی کمک می‌کند، به‌طوری که هیچ‌کس مسئول نیست[۱۱].

تأثیرات کتاب‌درمانی

مطالعه کتاب، آن هم کتابی خاص یا بخش خاصی از متن کتاب که توسط درمانگر به‌مراجعه‌کننده خاصی توصیه می‌شود، می‌تواند این اثرها را داشته باشد:

  1. توسعه شناخت و آگاهی؛
  2. آشنایی با سرگذشت زندگی دیگران و اینکه چه راهکارهایی را برای غلبه بر مشکلات در پیش گرفته‌اند؛
  3. الگو قرار دادن و همانندسازی با شخصیت‌هایی که مددجو در کتاب با آنان آشنا می‌شود؛
  4. آموختن دستورالعمل‌هایی برای زندگی بهتر و تقویت تفکر مثبت؛
  5. تداعی آزاد هنگام برخورد با مفاهیمی که برای خواننده معنای ویژه‌ای دارند؛
  6. تحریک خواننده به تفکر، تحلیل نگرش‌ها، و رفتارها؛
  7. فراخوانی احساسات و تجربه‌های مخفی شده به سمت آگاهی؛
  8. کمک به شناخت علل رفتار خود و دیگران و تأمین سازگاری مطلوب[۱۴]؛ و
  9. کمک جستن از کتاب به‌عنوان پناهگاه امنی که آرزوها و رویاهای ما در آن به تحقق می‌پیوندد و پایان خوش آنها به ما امید می‌بخشد و پناهگاهی که به هنگام نیاز، فارغ از واقعیت‌های روزمره به آنها روی می‌آوریم[۱۵]. لازم به ذکر است، با وجود گذشت چندین دهه از تدوین پایه‌های نظری کتاب‌درمانی، هنوز تمامی جنبه‌های کاربردی و تأثیر آن در افراد نابهنجار و بیمار شناخته نشده است[۱۰].

کتاب‌درمانی به‌عنوان نوعی کودک‌درمانی

از نظر تاریخی، ادبیات کودکان و نوجوانان، در ابتدا، راهکاری بود برای کمک به قالب‌ریزی ذهن آنها. به‌علاوه، نوجوانان به کمک داستان، نکات اخلاقی و آموزنده را نیز فرا می‌گرفتند[۷]. امروزه، ادبیات کودکان محدوده وسیعی از موضوعاتی را دربرمی‌گیرد که پیش‌تر گفت‌وگو درباره آنها منع شده بود. در کتاب‌های تخیلی و غیرتخیلی از مرگ، طلاق، روابط جنسی، اعتیاد، و دیگر نگرانی‌ها و دلمشغولی‌های کودک سخن گفته می‌شود[۳]. کودکانی که به توان نهفته در کتاب‌ها پی می‌برند، از آن به‌عنوان وسیله‌ای مفرح برای رفع تعارض، کاهش اضطراب، تخلیه هیجانات و احساسات، و کسب آرامش استفاده می‌کنند، کودکی که این شیوه حل مسئله را فرا گرفته است در بزرگسالی نیز آن را به‌کار خواهد بست[۱۵]. در کودک‌درمانی بهتر است از کتاب‌درمانی به‌عنوان شیوه‌ای جانبی و همراه با سایر شیوه‌های درمانی نظیر اقدامات دارویی و روان‌شناسی فردی، گروهی، و خانوادگی استفاده کرد. سه نوع کتاب‌درمانی با هدف کودک درمانی برای کودکان آسیب‌دیده هیجانی، کودکان با مشکلات سازگاری جزئی، و کودکان با نیازهای اساسی رشد وجود دارد[۷].

امتیاز کتاب‌درمانی بر سایر روش‌های درمانی

کتاب‌درمانی را می‌توان یک فن درمانی معرفی کرد که می‌تواند در خدمت نظام‌ها و روش‌های درمانی مختلف قرار گیرد. کتاب‌درمانی امتیازهایی بر سایر روش‌های درمانی دارد که از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد:

  1. فراگیر بودن. تعداد افرادی که از مشکلات روان‌پریشی رنج می‌برند، بسیار زیاد است. غیر از این گروه، افراد دیگری وجود دارند که به‌علت وجود موانعی در رشد و آگاهی‌شان، از تمام ظرفیت خود برای شاد، فعال، و مؤثر بودن استفاده نمی‌کنند، کتاب‌درمانی برای این گروه عظیم نیز مؤثر است؛
  2. پاسخ به نیازهای زیبایی‌شناختی. کتاب بهترین وسیله برای انتقال بسیاری از زیبایی‌هاست. به‌وسیله کتاب می‌توان زیبایی‌های تفکرات فلسفی، طنزهای گویا و معجزه‌گر، کلام موزون و دلچسب، تجسم یک صحنه اوج، و درک یک مفهوم عارفانه را ممکن ساخت که در دیگر روش‌های درمانی مقدور نیست؛
  3. ارتباط مهرآمیز و گسترده با مردم. داستان‌ها می‌توانند خواننده را آنچنان در جریان حادثه‌های ریز و درشت، غم‌ها و شکست‌ها قرار دهند که خواننده قادر شود افراد واقعی جامعه را با آنان همسان ببیند و همان احساس محبت و پیوستگی را که در زمان خواندن رمان، نسبت به قهرمان‌های داستان دارد، به‌این افراد واقعی انتقال دهد؛ و
  4. رسیدن به مرحله انتخاب. در کتاب‌درمانی می‌توان فرد را به میزانی از شناخت و آگاهی رساند که خود انتخابگر باشد. امتیازهای کتاب‌درمانی منحصر به موارد مذکور نیست. درک این امتیازها برمبنای تجربه‌های تاریخی و شخصی دست‌اندرکاران "کتاب" و مشاورانی است که از فن کتاب‌درمانی استفاده کرده‌اند[۱۰].

محدودیت‌های کتاب‌درمانی

کتاب‌درمانی در کنار مزیت‌های آن، محدودیت‌هایی نیز دارد، مانند:

  1. کاربرد آن در مورد بی‌سوادان و کم‌سوادان محدود است؛
  2. تعداد کتاب‌هایی که تمام جنبه‌های درمانی را فرا بگیرند، اندک‌اند؛
  3. بیشتر کتاب‌های مربوط به شناخت و درمان بیماری‌های روانی و کتاب‌های مشابه در این زمینه برای تدریس در دانشگاه نوشته شده‌اند و متن آنها برای عامه مردم ساده نشده است؛
  4. ممکن است برخی مددجویان پس از شروع کتاب از ادامه مطالعه خودداری کنند و از خود مقاومت نشان دهند؛
  5. در روش کتاب‌درمانی مشاهده زبان بدن برای ارزیابی دقیق‌تر میسر نیست؛
  6. عادت به مطالعه در بسیاری جوامع رواج ندارد و افرادی که توان خواندن دارند با روش صحیح مطالعه آشنا نیستند؛
  7. به‌دلیل کمبود روان‌پزشک امکان تعامل درمانی با بیماران کم است[۱۰]؛
  8. کتاب‌درمانی در درمان بیماری‌های حاد پاسخ نمی‌دهد؛
  9. کتاب‌درمانی را علم نمی‌دانند، بلکه ابزاری برای ایجاد تغییرات رفتاری و احساسی معرفی می‌کنند؛
  10. بررسی‌های موجود، کتاب‌درمانی را روشی غیرقطعی اعلام می‌کند[۷]؛
  11. استانداردهای لازم برای فنون کتاب‌درمانی وجود ندارد؛
  12. کتابداران آموزش دیده و ماهر به انجام کتاب‌درمانی، کم رغبت دارند[۱۳]؛
  13. هیچ دوره رسمی برای کتاب‌درمانی ایجاد نشده است و در حال حاضر نیز مدارس کتابداری اندکی دوره‌هایی را که به آموزش کتاب‌درمانی یا راهنمایی مددجویان روانی بپردازد، ارائه می‌کنند؛
  14. دانش مشاوران کتاب‌درمانی نسبت به نیازهای مطالعاتی مددجویان و دلایل گرایشات آنها به اثری خاص محدود است؛ و
  15. پژوهش‌های اندکی درباره جنبه‌های مختلف فن کتاب‌درمانی صورت گرفته است[۱۶].

وضعیت فعلی

در حال حاضر، کاربرد کتاب‌درمانی محدود به کتابداران و پزشکان در بیمارستان‌ها و مؤسسات درمانی نمی‌شود. آموزگاران، روان‌شناسان، جامعه‌شناسان، و مشاوران نیز اصول کتاب‌درمانی را به‌کار می‌برند. همچنین از آن در حوزه‌های جامعه‌شناسی روانی و زندگی اجتماعی هم استفاده می‌کنند، زیرا امروزه بهداشت روانی خارج از مؤسسات درمانی، به‌عنوان مسئله‌ای اجتماعی مطرح است. در این زمینه کتاب‌درمانی به مدارس، مؤسسات تأدیبی، و مؤسسات بیماران کندذهن راه پیدا کرده است. در حوزه ادبیات کودکان نیز کمیته‌هایی از کتابداران که در زمینه کودکان فعالیت دارند، به‌طور مستمر فهرست کتاب‌هایی را که در شرایط ویژه و خاص کاربرد دارند، گردآوری و تهیه می‌کنند. طی دهه گذشته یا پیش‌تر، تحقیقات روان‌شناسی بیشتر بر روی استفاده کتاب‌درمانی از انواع آثار مکتوب به‌جای ادبیات سنتی متمرکز بود. یافته‌های ابتدایی، موفقیت بیشتر آثار غیرداستانی نسبت به آثار داستانی و شعری را نشان می‌دهد. در سال‌های اخیر برخی خطوط، هر چند نه چندان آشکار، میان کتاب‌درمانی و جنبش "خودیاری" مشاهده شده است[۷]. گرچه چندین دهه از پذیرش کتاب‌درمانی به‌عنوان بخشی از روند درمان گذشته است، ولی مطالعه درباره آن همچنان در مرحله آزمایشی و تجربی باقی مانده و کاربردهای بالقوه آن کشف نشده است[۱۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ↑ سلطانی، پوری؛ راستین، فروردین. دانشنامه كتابداری و اطلاع‌رسانی. ذیل "كتاب‌درمانی".
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 448.
  3. ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ بخش نخست: مفهوم و ارزش کتاب‌درمانی. ترجمه میترا آل‌یاسین. تربیت. س.شانزدهم (آذر 1379)، ص36-39.
  4. ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ Salyp, B.J.; Salup, Alane. "Bibliotherapy: An Historical Overview". [ERIC DIGEST]. 1978 [On-line]. Available: http://www.learnwell.org/biblio. htm. [2 Nov. 2004];.
  5. ↑ Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 449.
  6. ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ تیرگر، مژگان. کتاب‌درمانی. گلبانگ،3. [بی‌تا]، ص43.
  7. ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ ۷٫۴ ۷٫۵ ۷٫۶ ۷٫۷ ۷٫۸ Elkins, H. "Ten Key Questions (and Ansewers) About Bibliotherapy", 1999. [On-line]. Available: http:// www.indiana. edu/~1525/x425-1525/m8bib2.html. [10 Dec. 2004];.
  8. ↑ Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 440.
  9. ↑ Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 451.
  10. ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ ۱۰٫۳ تیرگر، مژگان. کتاب‌درمانی. گلبانگ،3. [بی‌تا]، ص45.
  11. ↑ ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Kortner Aiex, N."Bibliotherapy". [ERIC DIGEST].1993[On-line]. Available: http://www.indiana.edu/~eric-rec/ieo/digests/d82. html. [10Dec.2004];
  12. ↑ ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ Hayati, A: "Bibliotherapy". [ERIC DIGEST]. 2002 [On-line]. Available: http://+www.reading.+indiana.edu/ieo/digests/d177.html.+%5B10Dec.2004%5D;
  13. ↑ ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 454.
  14. ↑ تیرگر، مژگان. کتاب‌درمانی. گلبانگ،3. [بی‌تا]، ص44.
  15. ↑ ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ نمونه‌های کاربردی کتاب‌درمانی. ترجمه میترا آل‌یاسین. تربیت. س. شانزدهم (اسفند 1379)، ص37.
  16. ↑ Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 455.
  17. ↑ Tews, R.M. "Bibliotherapy". Encyclopedia of Library and Information Science. Vol 2, PP. 452-450.

منبع اصلی

کتاب درمانی (1385). دایره المعارف کتابداری و اطلاع رسانی ایران. جلد اول، تهران: انتشارات سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران.

نویسنده مقاله

افسانه محسن زاده

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=کتاب_درمانی&oldid=12466»