اهل سنت و جماعت: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''اهل سنّت و جماعت'''، سنّت، در لغت، بهمعناي سيره و طريقت و رسم و روش و در اصطلاح شرع، بهمعني قول، فعل و تقرير پيامبر است. در عرف فرهنگي، اهل سنّت و جماعت، آن گروه از مسلماناناند كه ميگويند پس از قرآن، از روش و طريقت و اقوال و افعال پيغمبر (ص...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
اهل سنّت و جماعت، سنّت، در لغت، بهمعنای سیره و طریقت و رسم و روش و در اصطلاح شرع، بهمعنی قول، فعل و تقریر پیامبر است. در عرف فرهنگی، اهل سنّت و جماعت، آن گروه از مسلماناناند که میگویند پس از قرآن، از روش و طریقت و اقوال و افعال پیغمبر (ص) و خلفای راشدین پیروی میکنند. علمای اهل سنّت گویند: هر کس به سنّت رسولالله (ص) و سیره صحابه عمل کند، سنّیست. اهل سنّت بعد از قرآن، فقط فعل و قول و تقریر پیغمبر (ص) را ملاک احکام شرع می دانند و اعمال و افعال خلفای چهارگانه و سایر صحابه را سرمشق و مستند خود قرار میدهند. اصطلاح اهل سنّت و جماعت از یکسوی در برابر اهل بدعت گفته می شود که رسوم و قواعد و معتقدات نوظهور ـ که صحابه و تابعین بر آن نبودند ـ احداث نمودهاند و در دین چیزهایی افزوده یا از آن کاستهاند و از سوی دیگر، اهل سنّت در مقابل شیعه گفته می شود، زیرا شیعه فقط متمسّک به روایات چهارده معصوم (و نه خلفای ثلاثه) هستند و فعل و قول و تقریر معصوم را ملاک و مستند می شمارند و ائمـه معصومین (ع) را مأخذ و مخزن سنّت رسولالله (ص) و احکام شرع می دانند و از اصحاب پیغمبر (ص) فقط سنّت علی و فاطمه و حسنین علیهمالسلام را حجت می شمارند و در فقه اخباری را که جز از طریق ائمـه اثنیعشر (ع) به رسولالله (ص) برسد، معتبر نمی دانند، به این جهت شیعیان نزد اهل سنّت، اهل بدعت و رفض شمرده می شوند. | |||
== نویسنده مقاله == | |||
سید حسن امین | |||
تلخیص از: '''''دایرةالمعارف تشیّع''''' | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۸
اهل سنّت و جماعت، سنّت، در لغت، بهمعنای سیره و طریقت و رسم و روش و در اصطلاح شرع، بهمعنی قول، فعل و تقریر پیامبر است. در عرف فرهنگی، اهل سنّت و جماعت، آن گروه از مسلماناناند که میگویند پس از قرآن، از روش و طریقت و اقوال و افعال پیغمبر (ص) و خلفای راشدین پیروی میکنند. علمای اهل سنّت گویند: هر کس به سنّت رسولالله (ص) و سیره صحابه عمل کند، سنّیست. اهل سنّت بعد از قرآن، فقط فعل و قول و تقریر پیغمبر (ص) را ملاک احکام شرع می دانند و اعمال و افعال خلفای چهارگانه و سایر صحابه را سرمشق و مستند خود قرار میدهند. اصطلاح اهل سنّت و جماعت از یکسوی در برابر اهل بدعت گفته می شود که رسوم و قواعد و معتقدات نوظهور ـ که صحابه و تابعین بر آن نبودند ـ احداث نمودهاند و در دین چیزهایی افزوده یا از آن کاستهاند و از سوی دیگر، اهل سنّت در مقابل شیعه گفته می شود، زیرا شیعه فقط متمسّک به روایات چهارده معصوم (و نه خلفای ثلاثه) هستند و فعل و قول و تقریر معصوم را ملاک و مستند می شمارند و ائمـه معصومین (ع) را مأخذ و مخزن سنّت رسولالله (ص) و احکام شرع می دانند و از اصحاب پیغمبر (ص) فقط سنّت علی و فاطمه و حسنین علیهمالسلام را حجت می شمارند و در فقه اخباری را که جز از طریق ائمـه اثنیعشر (ع) به رسولالله (ص) برسد، معتبر نمی دانند، به این جهت شیعیان نزد اهل سنّت، اهل بدعت و رفض شمرده می شوند.
نویسنده مقاله
سید حسن امین
تلخیص از: دایرةالمعارف تشیّع