حبس: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''حبس،''' مالكيت مالي براي مدت معلوم؛ سلب آزادي از كسي و نگهداشتن او در زندان. حبس، در لغت، بازداشتن، بند كردن، توقيف كردن، زندان و بند<sup>1</sup> است. در حقوق مدني، حبس از عقود احسان است<sup>2</sup> و نوعي وقف كه كسي، ديگري را بر مال خود مسلط گرداند، در صو...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''حبس،''' | '''حبس،''' مالکیت مالی برای مدت معلوم؛ سلب آزادی از کسی و نگهداشتن او در زندان. | ||
حبس، در لغت، بازداشتن، بند | حبس، در لغت، بازداشتن، بند کردن، توقیف کردن، زندان و بند<ref>دهخدا، علیاکبر. '''''لغتنامة دهخدا'''''. جلد 6، ذیل لغت حبس.</ref> است. در حقوق مدنی، حبس از عقود احسان است<ref name=":0">جعفریلنگرودی، محمدجعفر. '''''ترمینولوژی حقوق'''''. تهران: گنج دانش، 208.</ref> و نوعی وقف که کسی، دیگری را بر مال خود مسلط گرداند، در صورتیکه مالکیت خود را نیز حفظ کند؛<ref>نجفی، محمدحسن. '''''جواهرالکلام'''''. دارالاحیاء التراث العربی، 28/153 به بعد.</ref> حبس بر سه گونه است: «سُکنی» که مال حبس شده مسکن و خانه است؛ «عُمریٰ» که مال حبس شده را برای تمام مدت عمر، در اختیار دیگری گذارد؛ «رُتبی» که مال حبس شده را برای مدت معیّنی، در اختیار دیگری قرار میدهد؛<ref>'''''قانون''''' '''''مدنی'''''. فصل دوم، حق انتقاع، مادة 40 به بعد.</ref> آنکس که مال خود را حبس کند، «حابس» است، مال مورد حبس، «محبوس» و کسیکه حبس، به نفع او شده «محبوسٌ علیه». حبس، از جهاتی، متفاوت از وقف است: 1) ملک محبوس از مالکیت حبس کننده، خارج نمیشود، هر چند برای حبس، مدت معین نشود؛ 2) میتوان برای حبس، مدت معین کرد؛ 3) اگر حبس مالی کنند و مدت معین نکنند، به محض فوت حابس، ملک جزء ترکه محسوب شده، حبس از بین میرود<ref name=":0" /> در حقوق جزا، حبس، سلب آزادی و اختیار نفس است در مدت معین یا نامحدود، نیز بازداشت مجرمین، پس از محکومیت<ref>انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. '''''دانشنامة حقوق خصوصی'''''. تهران: محراب فکر، جلد 2، ص. 809.</ref>. | ||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۷
حبس، مالکیت مالی برای مدت معلوم؛ سلب آزادی از کسی و نگهداشتن او در زندان.
حبس، در لغت، بازداشتن، بند کردن، توقیف کردن، زندان و بند[۱] است. در حقوق مدنی، حبس از عقود احسان است[۲] و نوعی وقف که کسی، دیگری را بر مال خود مسلط گرداند، در صورتیکه مالکیت خود را نیز حفظ کند؛[۳] حبس بر سه گونه است: «سُکنی» که مال حبس شده مسکن و خانه است؛ «عُمریٰ» که مال حبس شده را برای تمام مدت عمر، در اختیار دیگری گذارد؛ «رُتبی» که مال حبس شده را برای مدت معیّنی، در اختیار دیگری قرار میدهد؛[۴] آنکس که مال خود را حبس کند، «حابس» است، مال مورد حبس، «محبوس» و کسیکه حبس، به نفع او شده «محبوسٌ علیه». حبس، از جهاتی، متفاوت از وقف است: 1) ملک محبوس از مالکیت حبس کننده، خارج نمیشود، هر چند برای حبس، مدت معین نشود؛ 2) میتوان برای حبس، مدت معین کرد؛ 3) اگر حبس مالی کنند و مدت معین نکنند، به محض فوت حابس، ملک جزء ترکه محسوب شده، حبس از بین میرود[۲] در حقوق جزا، حبس، سلب آزادی و اختیار نفس است در مدت معین یا نامحدود، نیز بازداشت مجرمین، پس از محکومیت[۵].
مآخذ
- ↑ دهخدا، علیاکبر. لغتنامة دهخدا. جلد 6، ذیل لغت حبس.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ جعفریلنگرودی، محمدجعفر. ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش، 208.
- ↑ نجفی، محمدحسن. جواهرالکلام. دارالاحیاء التراث العربی، 28/153 به بعد.
- ↑ قانون مدنی. فصل دوم، حق انتقاع، مادة 40 به بعد.
- ↑ انصاری، مسعود؛ طاهری، محمدعلی. دانشنامة حقوق خصوصی. تهران: محراب فکر، جلد 2، ص. 809.