پرش به محتوا

شرع: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''شرع، يا شريعت''' راه خداوند بر بندگان خود، از احكام و اعتقادات. شرع، در لغت، دين و آئين و كيش و مذهب است و راه راستي كه حق تعالي براي بندگان، مقرر فرموده و بدان امر كرده.<sup>1</sup> در قرآن كريم آمده است:« ثُمَّ جَعَلناكَ علي شَريعَةِ مِن اَلاَمْر»؛...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''شرع، يا شريعت''' راه خداوند بر بندگان خود، از احكام و اعتقادات.
'''شرع، یا شریعت''' راه خداوند بر بندگان خود، از احکام و اعتقادات.


شرع، در لغت، دين و آئين و كيش و مذهب است و راه راستي كه حق تعالي براي بندگان، مقرر فرموده و بدان امر كرده.<sup>1</sup> در قرآن كريم آمده است:« ثُمَّ جَعَلناكَ علي شَريعَةِ مِن اَلاَمْر»؛ يعني پس تو را بر راه و روشي كه از امر ما است قرار داديم؛<sup>2</sup> بنابراين كلمة شريعت، مرادف با كلمة دين است<sup>3</sup> و قواعد و مقررات نازل شده از طريق وحي به انبياء كه شامل مسائل اعتقادي، اخلاقي و حقوقي است؛<sup>4</sup> امور اعتقادي، مانند اعتقاد به وحدت خدا، روز حَشر، رسالت پيامبر اسلام<sup>(ص)</sup> و ...؛ امور اخلاقي، چون مستحبات و مكروهات و عبادات؛ امور حقوقي، اعم از مدني و كيفري و ساير مسائل حقوقي گردآوري شده در باب جهاد و مانند آن كه شامل الف: آن‌چه در نصوص قوانين شرع، به طور خاص يا عام بيان شده است، ب) آن‌چه براي اجراي مقدمات مذكور، ضروري است، مانند مقررات استخدامي و اداري و گردآوري و مصرف وجوه عمومي و ... .<sup>5</sup> 
شرع، در لغت، دین و آئین و کیش و مذهب است و راه راستی که حق تعالی برای بندگان، مقرر فرموده و بدان امر کرده<ref>دهخدا، علی‌اكبر. '''''لغت‌نامة دهخدا'''''. تهران: مؤسسه دهخدا، ج9/14219.</ref>. در قرآن کریم آمده است:


«ثُمَّ جَعَلناکَ علی شَریعَةِ مِن اَلاَمْر»؛ یعنی پس تو را بر راه و روشی که از امر ما است قرار دادیم<ref>قرآن کریم،   سوره 45/17.</ref>؛


بنابراین کلمة شریعت، مرادف با کلمة دین است<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایرةالمعارف بزرگ فارسی'''''. فرانکلین: ج2/1471.</ref> و قواعد و مقررات نازل شده از طریق وحی به انبیاء که شامل مسائل اعتقادی، اخلاقی و حقوقی است<ref name=":0">جعفری‌لنگرودی، محمدجعفر. '''''ترمینولوژی حقوق'''''. تهران: گنج دانش، ص386. </ref>؛ امور اعتقادی، مانند اعتقاد به وحدت خدا، روز حَشر، رسالت پیامبر اسلام<sup>(ص)</sup> و ...؛ امور اخلاقی، چون مستحبات و مکروهات و عبادات؛ امور حقوقی، اعم از مدنی و کیفری و سایر مسائل حقوقی گردآوری شده در باب جهاد و مانند آن که شامل الف: آن‌چه در نصوص قوانین شرع، به طور خاص یا عام بیان شده است، ب) آن‌چه برای اجرای مقدمات مذکور، ضروری است، مانند مقررات استخدامی و اداری و گردآوری و مصرف وجوه عمومی و ... <ref name=":0" />.
 


'''مآخذ:'''


1.    دهخدا، علي‌اكبر. '''''لغت‌نامة دهخدا'''''. تهران: مؤسسه دهخدا، ج9/14219.


2.     سوره 45/17.
== مآخذ ==
 
3.    مصاحب، غلامحسين. '''''دايرةالمعارف بزرگ فارسي'''''. فرانكلين: ج2/1471.
 
4.    جعفري‌لنگرودي، محمدجعفر. '''''ترمينولوژي حقوق'''''. تهران: گنج دانش، ص386.
 
5.    همان. همانجا.
 
 
اسدالله معظمی گودرزی

نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۲

شرع، یا شریعت راه خداوند بر بندگان خود، از احکام و اعتقادات.

شرع، در لغت، دین و آئین و کیش و مذهب است و راه راستی که حق تعالی برای بندگان، مقرر فرموده و بدان امر کرده[۱]. در قرآن کریم آمده است:

«ثُمَّ جَعَلناکَ علی شَریعَةِ مِن اَلاَمْر»؛ یعنی پس تو را بر راه و روشی که از امر ما است قرار دادیم[۲]؛

بنابراین کلمة شریعت، مرادف با کلمة دین است[۳] و قواعد و مقررات نازل شده از طریق وحی به انبیاء که شامل مسائل اعتقادی، اخلاقی و حقوقی است[۴]؛ امور اعتقادی، مانند اعتقاد به وحدت خدا، روز حَشر، رسالت پیامبر اسلام(ص) و ...؛ امور اخلاقی، چون مستحبات و مکروهات و عبادات؛ امور حقوقی، اعم از مدنی و کیفری و سایر مسائل حقوقی گردآوری شده در باب جهاد و مانند آن که شامل الف: آن‌چه در نصوص قوانین شرع، به طور خاص یا عام بیان شده است، ب) آن‌چه برای اجرای مقدمات مذکور، ضروری است، مانند مقررات استخدامی و اداری و گردآوری و مصرف وجوه عمومی و ... [۴].



مآخذ

  1. دهخدا، علی‌اكبر. لغت‌نامة دهخدا. تهران: مؤسسه دهخدا، ج9/14219.
  2. قرآن کریم،   سوره 45/17.
  3. مصاحب، غلامحسین. دایرةالمعارف بزرگ فارسی. فرانکلین: ج2/1471.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ جعفری‌لنگرودی، محمدجعفر. ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش، ص386.