بالکانلو: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''بالكانلو'''، يا پالكانلو از طوايف ايل كرد شكاك، ساكن استانهاي آذربايجان شرقي و غربي و خراسان. بالكانلوها در شهرهاي اسكو، تبريز، بناب، ملكان استان آذربايجان شرقي و شهرهاي بوكان و مهاباد و مياندوآب استان آذربايجان غربي پراكندهاند.<sup>(1)</sup>...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[بالکانلو]]'''، یا پالکانلو از طوایف ایل کرد شکاک، ساکن استانهای اذربایجان شرقی و غربی و خراسان. | ||
بالکانلوها در شهرهای اسکو، تبریز، بناب، ملکان استان اذربایجان شرقی و شهرهای بوکان و مهاباد و میاندواب استان اذربایجان غربی پراکندهاند<ref> '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها.''''' تهران: 1378، ص 14، 15، 17، 18، 22، 28. </ref>. دستهای از بالکانلوها به نواحی قوچان، ترکمنصحرا درگز و روستاهای مرزی ایران و ترکمنستان در استان خراسان کوچانده شدند<ref> توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. تهران: 1359، ج 1، ص 7، 488-489؛ میرنیا، سیدعلی. '''''ایلها و طایفههای عشایری خراسان'''''. تهران: 1369، ص 113.</ref>. | |||
نیمی از بالکانلوها کوچنده هستند. و در نواحی دو استان اذربایجان غربی و شرقی ییلاق و قشلاق میکنند<ref>اسکندرینیا، ابراهیم. '''''ساختار سازمان ایلات و شیوهمعیشت عشایر اذربایجان غربی'''''. انزلی: 1366، ص 378-376.</ref>. بخش بزرگی از بالکانلوهای خراسان یکجانشین هستند و در روستاهای منطقه جریستان قوچان سکونت دارند<ref>اسکندرینیا، ابراهیم.انزلی: 1366 ، ص 369-373.</ref>. | |||
بالکانلوها به 9 «زومه» (اوبه) و هر یک به نام بزرگی از اوبه تقسیم میشوند. بزرگان و رؤسای این طایفه از اوبه حاجی پاپر یکی از اوبههای نهگانه برخاستهاند<ref> اسکندرینیا، ابراهیم.انزلی: 1366 ، ص 369-373.</ref>. شمار جمعیت کوچنده بالکانلوها در اذربایجان غربی و شرقی 183 خانوار و 1220 نفر و در استان خراسان 590 نفر بوده است. بالکانلوها به پرورش اسب و گاومیش و بز و گوسفند و ...<ref> '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' تهران: 1378، ص 25، 72؛ میرنیا، سیدعلی. تهران: 1369.</ref> و زراعت و کشاورزی مشغولند<ref>توحدی، کلیمالله.تهران: 1359 ، ص 289.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== ماخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
معصومه ابراهیمی | معصومه ابراهیمی | ||
نسخهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۵
بالکانلو، یا پالکانلو از طوایف ایل کرد شکاک، ساکن استانهای اذربایجان شرقی و غربی و خراسان.
بالکانلوها در شهرهای اسکو، تبریز، بناب، ملکان استان اذربایجان شرقی و شهرهای بوکان و مهاباد و میاندواب استان اذربایجان غربی پراکندهاند[۱]. دستهای از بالکانلوها به نواحی قوچان، ترکمنصحرا درگز و روستاهای مرزی ایران و ترکمنستان در استان خراسان کوچانده شدند[۲].
نیمی از بالکانلوها کوچنده هستند. و در نواحی دو استان اذربایجان غربی و شرقی ییلاق و قشلاق میکنند[۳]. بخش بزرگی از بالکانلوهای خراسان یکجانشین هستند و در روستاهای منطقه جریستان قوچان سکونت دارند[۴].
بالکانلوها به 9 «زومه» (اوبه) و هر یک به نام بزرگی از اوبه تقسیم میشوند. بزرگان و رؤسای این طایفه از اوبه حاجی پاپر یکی از اوبههای نهگانه برخاستهاند[۵]. شمار جمعیت کوچنده بالکانلوها در اذربایجان غربی و شرقی 183 خانوار و 1220 نفر و در استان خراسان 590 نفر بوده است. بالکانلوها به پرورش اسب و گاومیش و بز و گوسفند و ...[۶] و زراعت و کشاورزی مشغولند[۷].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص 14، 15، 17، 18، 22، 28.
- ↑ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. تهران: 1359، ج 1، ص 7، 488-489؛ میرنیا، سیدعلی. ایلها و طایفههای عشایری خراسان. تهران: 1369، ص 113.
- ↑ اسکندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوهمعیشت عشایر اذربایجان غربی. انزلی: 1366، ص 378-376.
- ↑ اسکندرینیا، ابراهیم.انزلی: 1366 ، ص 369-373.
- ↑ اسکندرینیا، ابراهیم.انزلی: 1366 ، ص 369-373.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 25، 72؛ میرنیا، سیدعلی. تهران: 1369.
- ↑ توحدی، کلیمالله.تهران: 1359 ، ص 289.