پرش به محتوا

بخت گشایی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''بخت‌گشايي'''، اعمال و رفتارهايي كه همراه با آداب خاص مذهبي و جادويي براي گشايش بخت بستة دخترانِ «دمِ‌بَخْت» و شوهر نرفته و در خانه مانده و گشايش كار زنان «سياه‌ْبخت» و كارِ بستة مردان صورت مي‌گيرد. اعتقاد به نقش مؤثر بخت يا اقبال به مثابه...» ایجاد کرد
 
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''بخت‌گشايي'''، اعمال و رفتارهايي كه همراه با آداب خاص مذهبي و جادويي براي گشايش بخت بستة دخترانِ «دمِ‌بَخْت» و شوهر نرفته و در خانه مانده و گشايش كار زنان «سياه‌ْبخت» و كارِ بستة مردان صورت مي‌گيرد.  
'''[[بخت گشایی|بخت‌گشایی]]'''، اعمال و رفتارهایی كه همراه با اداب خاص مذهبی و جادویی برای گشایش بخت بسته دخترانِ «دمِ‌بَخْت» و شوهر نرفته و در خانه مانده و گشایش كار زنان «سیاه‌ْبخت» و كارِ بسته مردان صورت می‌گیرد.  


اعتقاد به نقش مؤثر بخت يا اقبال به مثابه نيرويي مستقل و پنهان در زندگي و سرنوشت آدمي، همراه رواج سحر و جادو در رفع مصائب و مشكلات، اهميت بخت و سرنوشت را در امور دنيوي مورد توجه همگان قرار داد.<sup>1</sup> در ايران باستان توسل به ايزدان بخت خوب (بهره) را همراه داشت.<sup>2</sup> در فرهنگ اسلامي نيز بخت با واژگان قضا و قدر، يا مشيت الهي همراه شد و همچون نيرويي تغييرناپذير در سرنوشت بشر پنداشته شد.<sup>3</sup> به عقيدة عامه ارواح خبيث، شيطان و موجودات وهمي سرنوشت آدمي را تغيير مي‌دهند و بخت انسان را سياه يا بسته مي‌كنند. بنابراين با انجام پاره‌اي اعمال جادويي مي‌توان بخت بسته را گشود.
اعتقاد به نقش مؤثر بخت یا اقبال به مثابه نیرویی مستقل و پنهان در زندگی و سرنوشت ادمی، همراه رواج سحر و جادو در رفع مصائب و مشكلات، اهمیت بخت و سرنوشت را در امور دنیوی مورد توجه همگان قرار داد<ref>كتیرایی، محمود. '''''از خشت تا خشت'''''. تهران: 1378، ص89، حاشیه.</ref>. در ایران باستان توسل به ایزدان بخت خوب (بهره) را همراه داشت<ref>'''''وندیداد'''''. ترجمه محمدعلی حسنی، حیدراباد دكن: 1357ق/ 1948م، فرگرد 21، بند 1، فرگرد 5، بند 9.</ref>. در فرهنگ اسلامی نیز بخت با واژگان قضا و قدر، یا مشیت الهی همراه شد و همچون نیرویی تغییرناپذیر در سرنوشت بشر پنداشته شد<ref>      Iranica, III / 536- 537.


مردم معمولاً در اوقاتي نزدیک به ایام جشن‌هاي قومي ـ ملي مانند نوروز، چهارشنبه سوري و سيزده‌بدر و شب‌هاي جمعه و احيا (29، 21 و 23 رمضان) و هنگام مراسم عقد و عروسي و ختنه‌سوران بخت‌گشايي مي‌كنند. مكان‌هايي مانند پاي‌ منار مساجد، امامزاده‌ها، ميادين شهر، كنار رودخانه‌ها و سبزه‌زارها، گرمابه‌هاي يهوديان و امثال آنها معمولاً در زمرة اماكن بخت‌گشايي بوده‌اند.<sup>4</sup> مردم مناطق مختلف ايران با خواندن دعا و برخی آيات قرآني، گرفتن روزه، روضه‌خواني و نذر و نياز، يا به كار بردن اشيا و وسايلي كه جنبة نمادين داشتند، مانند توپ مرواريد در ميدان ارگ تهران، كه در قدیم زنان تهراني شب‌هاي چهارشنبه سوري روي لولة آن سوار مي‌شدند، يا باز كردن گره نخ و گشودن قفل، يا شكستن و پاره كردن چيزي، يا تكرار عملي در 3 يا 7 مرتبه و مانند آنها بخت بستة خود را مي‌گشودند.<sup>4</sup>
                           داعی الاسلام، محمدعلی'''''. فرهنگ نظام'''''. تهران: 1362، ص1/609- 610.</ref>. به عقیده عامه ارواح خبیث، شیطان و موجودات وهمی سرنوشت ادمی را تغییر می‌دهند و بخت انسان را سیاه یا بسته می‌كنند. بنابراین با انجام پاره‌ای اعمال جادویی می‌توان بخت بسته را گشود.


                                                    تلخيص از مقالة «بخت‌گشايي» دايرةالمعارف بزرگ اسلامي
مردم معمولاً در اوقاتی نزدیک به ایام جشن‌های قومی ـ ملی مانند نوروز، چهارشنبه سوری و سیزده‌بدر و شب‌های جمعه و احیا (29، 21 و 23 رمضان) و هنگام مراسم عقد و عروسی و ختنه‌سوران بخت‌گشایی می‌كنند. مكان‌هایی مانند پای‌ منار مساجد، امامزاده‌ها، میادین شهر، كنار رودخانه‌ها و سبزه‌زارها، گرمابه‌های یهودیان و امثال انها معمولاً در زمره اماكن بخت‌گشایی بوده‌اند.<sup>4</sup> مردم مناطق مختلف ایران با خواندن دعا و برخی ایات قرانی، گرفتن روزه، روضه‌خوانی و نذر و نیاز، یا به كار بردن اشیا و وسایلی كه جنبه نمادین داشتند، مانند توپ مروارید در میدان ارگ تهران، كه در قدیم زنان تهرانی شب‌های چهارشنبه سوری روی لوله ان سوار می‌شدند، یا باز كردن گره نخ و گشودن قفل، یا شكستن و پاره كردن چیزی، یا تكرار عملی در 3 یا 7 مرتبه و مانند انها بخت بسته خود را می‌گشودند<ref>وكیلیان، احمد. '''''رمضان در فرهنگ''''' '''''مردم'''''. تهران: 1370، ص111- 112، 152- 153؛ شهری، جعفر. '''''طهران قدیم'''''. 1371، ص4/139، 519؛ 3/364؛ هدایت، صادق'''''. نیرنگستان'''''. تهران: 1311، ص150؛ شكورزاده، ابراهیم. '''''عقاید و رسوم مردم خراسان.''''' تهران: 1363، ص85- 90.</ref>.


  ج11، 1381ش، ص477 تا 480 نوشتة جعفر اسحاقي تيموري 
== نیز نگاه کنید به ==


== ماخذ ==




'''''مآخذ:'''''
== منبع اصلی ==
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،


1. كتيرايي، محمود. '''''از خشت تا خشت'''''. تهران: 1378، ص89، حاشيه.
== نویسنده مقاله ==
 
جعفر اسحاق تیموری
2. '''''ونديداد'''''. ترجمة محمدعلي حسني، حيدرآباد دكن: 1357ق/ 1948م، فرگرد 21، بند 1، فرگرد 5، بند 9.
 
3.      Iranica, III / 536- 537.


                           داعي الاسلام، محمدعلي'''''. فرهنگ نظام'''''. تهران: 1362، ص1/609- 610.
تلخیص از مقاله «بخت‌گشایی» دایرهالمعارف بزرگ اسلامی


4. وكيليان، احمد. '''''رمضان در فرهنگ''''' '''''مردم'''''. تهران: 1370، ص111- 112، 152- 153؛ شهري، جعفر. '''''طهران قديم'''''. 1371، ص4/139، 519؛ 3/364؛ هدايت، صادق'''''. نيرنگستان'''''. تهران: 1311، ص150؛ شكورزاده، ابراهيم. '''''عقايد و رسوم مردم خراسان.''''' تهران: 1363، ص85- 90.
  ج11، 1381ش، ص477 تا 480 نوشته جعفر اسحاقی تیموری
 
 
 
جعفر اسحاق تیموری

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۱

بخت‌گشایی، اعمال و رفتارهایی كه همراه با اداب خاص مذهبی و جادویی برای گشایش بخت بسته دخترانِ «دمِ‌بَخْت» و شوهر نرفته و در خانه مانده و گشایش كار زنان «سیاه‌ْبخت» و كارِ بسته مردان صورت می‌گیرد.

اعتقاد به نقش مؤثر بخت یا اقبال به مثابه نیرویی مستقل و پنهان در زندگی و سرنوشت ادمی، همراه رواج سحر و جادو در رفع مصائب و مشكلات، اهمیت بخت و سرنوشت را در امور دنیوی مورد توجه همگان قرار داد[۱]. در ایران باستان توسل به ایزدان بخت خوب (بهره) را همراه داشت[۲]. در فرهنگ اسلامی نیز بخت با واژگان قضا و قدر، یا مشیت الهی همراه شد و همچون نیرویی تغییرناپذیر در سرنوشت بشر پنداشته شد[۳]. به عقیده عامه ارواح خبیث، شیطان و موجودات وهمی سرنوشت ادمی را تغییر می‌دهند و بخت انسان را سیاه یا بسته می‌كنند. بنابراین با انجام پاره‌ای اعمال جادویی می‌توان بخت بسته را گشود.

مردم معمولاً در اوقاتی نزدیک به ایام جشن‌های قومی ـ ملی مانند نوروز، چهارشنبه سوری و سیزده‌بدر و شب‌های جمعه و احیا (29، 21 و 23 رمضان) و هنگام مراسم عقد و عروسی و ختنه‌سوران بخت‌گشایی می‌كنند. مكان‌هایی مانند پای‌ منار مساجد، امامزاده‌ها، میادین شهر، كنار رودخانه‌ها و سبزه‌زارها، گرمابه‌های یهودیان و امثال انها معمولاً در زمره اماكن بخت‌گشایی بوده‌اند.4 مردم مناطق مختلف ایران با خواندن دعا و برخی ایات قرانی، گرفتن روزه، روضه‌خوانی و نذر و نیاز، یا به كار بردن اشیا و وسایلی كه جنبه نمادین داشتند، مانند توپ مروارید در میدان ارگ تهران، كه در قدیم زنان تهرانی شب‌های چهارشنبه سوری روی لوله ان سوار می‌شدند، یا باز كردن گره نخ و گشودن قفل، یا شكستن و پاره كردن چیزی، یا تكرار عملی در 3 یا 7 مرتبه و مانند انها بخت بسته خود را می‌گشودند[۴].

نیز نگاه کنید به

ماخذ

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

جعفر اسحاق تیموری

تلخیص از مقاله «بخت‌گشایی» دایرهالمعارف بزرگ اسلامی

  ج11، 1381ش، ص477 تا 480 نوشته جعفر اسحاقی تیموری

  1. كتیرایی، محمود. از خشت تا خشت. تهران: 1378، ص89، حاشیه.
  2. وندیداد. ترجمه محمدعلی حسنی، حیدراباد دكن: 1357ق/ 1948م، فرگرد 21، بند 1، فرگرد 5، بند 9.
  3.       Iranica, III / 536- 537.                            داعی الاسلام، محمدعلی. فرهنگ نظام. تهران: 1362، ص1/609- 610.
  4. وكیلیان، احمد. رمضان در فرهنگ مردم. تهران: 1370، ص111- 112، 152- 153؛ شهری، جعفر. طهران قدیم. 1371، ص4/139، 519؛ 3/364؛ هدایت، صادق. نیرنگستان. تهران: 1311، ص150؛ شكورزاده، ابراهیم. عقاید و رسوم مردم خراسان. تهران: 1363، ص85- 90.