دوزله: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''دوزله'''، سازي از گروه سازهاي هوا صدا<sup>*</sup>ي زبانهدار مضاعف. اين ساز دو لولة صوتي و دو زبانة يك لايه دارد. هر زبانه بر روي يك لوله صوتي قرار ميگيرد. امروزه انواعي از اين ساز در برخي نواحي ايران مانند كردستان، كرمانشان، شمال و جنوب خراسان، ا...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''دوزله'''، | '''دوزله'''، سازی از گروه سازهای هوا صدا<sup>*</sup>ی زبانهدار مضاعف. | ||
این ساز دو لوله صوتی و دو زبانه یک لایه دارد. هر زبانه بر روی یک لوله صوتی قرار میگیرد. امروزه انواعی از این ساز در برخی نواحی ایران مانند کردستان، کرمانشان، شمال و جنوب خراسان، ایلام، مناطقی از خوزستان، هرمزگان، بوشهر و نقاط محدودی از ترکمن صحرا رایج است. این ساز به شکلها و از جنسهای گوناگون به نام دوزله در (کردستان کرمانشاهان، ایلام، قشمه، دوسازه، دونیِ، نی جفتی، و قلم جفتی در نواحی دیگر ایران و جنسهای مختلف شناخته میشود. جنس آن در کردستان، کرمانشاهان، ایلام و خراسان از استخوان یا نیِ یاندرتاً لولههای فلزی و در بوشهر و هرمزگان از نی است. جنس زبانهها نیز از نی و در موارد معدود و جدید از فلز است. | |||
سازهای گروه دوزله را به شیوههای نفس برگردان فقط در مجالس عروسی و شادمانی مینوازند. این ساز دارای 5 تا 7 سوراخ در جلو هر کدام از دو لوله صوتی و فاقد سوراخ در پست لولههاست. به هنگام نواختن دوزله، قمشه یا نی جفتی مانند دایره، تمبک و دهل همراهی کنند<ref>اطلاعات این مدخل از طریق کارمیدانی بدست آمده است</ref><ref>درویشی، محمدرضا، '''''دایرهالمعارف سازهای ایران،''' جلد 4''</ref> | |||
به | == نیز نگاه کنید به == | ||
== ''مآخذ'' == | |||
'' | |||
نسخهٔ ۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۲
دوزله، سازی از گروه سازهای هوا صدا*ی زبانهدار مضاعف.
این ساز دو لوله صوتی و دو زبانه یک لایه دارد. هر زبانه بر روی یک لوله صوتی قرار میگیرد. امروزه انواعی از این ساز در برخی نواحی ایران مانند کردستان، کرمانشان، شمال و جنوب خراسان، ایلام، مناطقی از خوزستان، هرمزگان، بوشهر و نقاط محدودی از ترکمن صحرا رایج است. این ساز به شکلها و از جنسهای گوناگون به نام دوزله در (کردستان کرمانشاهان، ایلام، قشمه، دوسازه، دونیِ، نی جفتی، و قلم جفتی در نواحی دیگر ایران و جنسهای مختلف شناخته میشود. جنس آن در کردستان، کرمانشاهان، ایلام و خراسان از استخوان یا نیِ یاندرتاً لولههای فلزی و در بوشهر و هرمزگان از نی است. جنس زبانهها نیز از نی و در موارد معدود و جدید از فلز است.
سازهای گروه دوزله را به شیوههای نفس برگردان فقط در مجالس عروسی و شادمانی مینوازند. این ساز دارای 5 تا 7 سوراخ در جلو هر کدام از دو لوله صوتی و فاقد سوراخ در پست لولههاست. به هنگام نواختن دوزله، قمشه یا نی جفتی مانند دایره، تمبک و دهل همراهی کنند[۱][۲]