اختر: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۱

اختر، روزنامه سیاسی اختر چاپ اسلامبول یكی از مهم‌ترین روزنامه‌ها در تاریخ مطبوعات زبان فارسی است. اختر اولین نشریه منظّمی است كه توسط ایرانیان در خارج از كشور انتشار یافته است. نخستین شماره اختر پنج‌شنبه 16 ذیحجه 1292ق/ 13 ژانویه 1875م به چاپ رسید. آخرین شماره در سال 23 منتشر شده است. بنابراین از این نشریه در طی این سال‌ها حدود 21 دوره انتشار پیدا كرده است. این روزنامه در مدت انتشار بارها توقیف شد. اختر در آغاز هفته‌ای پنج شماره و از سال دوم هفته‌ای دو شماره و در سال‌های آخر هفته‌ای یك شماره منتشر گردید. روزنامه اختر چاپخانه‌ای مخصوص خود داشت^[۱]. مدیر اختر، آقا محمدطاهر قراچه‌داغی تبریزی (متوفی 21 ذیقعده 1325 در اسلامبول) بود. او اما در اداره امور روزنامه كمتر دخالت داشت. اكثر مطالب مهم را نجفعلی‌خان تبریزی مترجم سفارت ایران در اسلامبول می‌نوشت، سپس میرزا محسن‌خان تبریزی سردبیر روزنامه شد. سفیر ایران میرزا محسن‌خان معین‌الملك هم به نشریه اختر برای انتشار آن كمك می‌رساند. از همكاران برجسته اختر، میرزا آقاخان كرمانی بود كه مدت یكسال با آن همكاری داشت^[۲]. همچنین شیخ احمد روحی، میرزا حبیب اصفهانی و میرزا یوسف مستشار‌الدوله با اختر همكاری می‌كردند^[۳].

آخرین شماره اختر در سال 23 انتشار در تاریخ 30 ربیع‌الاول 1314ق/ 8 سپتامبر 1896 در سال اول پادشاهی مظفرالدین شاه انتشار یافت از آن به بعد، روزنامه به دستور حكومت عثمانی تعطیل شد^[۴]. برخی گفته‌اند اختر وابسته به دولت ایران بود، اما شواهدی در دست است كه ناصرالدین‌ شاه از پاره‌ای مضامین مندرج در آن عصبانی بود و ورود آن را به ایران ممنوع كرده بود. البته روش ثابتی نبود و گاه این ممنوعیت لغو می‌گردید. اختر روزنامه‌ای روشنگر بود و مقالاتی در آن به چاپ می‌رسید كه در روشنگری افكار عمومی مؤثر می‌شد. این روزنامه تنها نشریه ملی در برابر نشریه‌های رسمی منتشره دولت ایران بود و ضمن مطالب آن همواره از آزادی سخن می‌رفت، استبداد و جهل نكوهش می‌شد. در این روزنامه همچنین مطالب انتقادی از دستگاه‌های اداری ایران به چاپ می‌رسید و به خصوص سرمقاله‌های آن همواره مشتمل بر مباحث انتقادی سیاسی بود^[۵]^[۶].

نیز نگاه کنید به

کتابشناسی

سید عبد الحسین آل داوود

↑ پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.249 -250.
↑ پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.250.
↑ پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.251.
↑ پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد2،ص.458.
↑ پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.255.
↑ صدرهاشمی، سیدمحمد(1363). تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان:

[1] پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.249 -250.

[2] پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.250.

[3] پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.251.

[4] پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد2،ص.458.

[5] پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.255.

[6] صدرهاشمی، سیدمحمد(1363). تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان:

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 '''اختر،''' روزنامه سیاسی اختر چاپ اسلامبول یكی از مهم‌ترین روزنامه‌ها در تاریخ مطبوعات زبان فارسی است. اختر اولین نشریه منظّمی است كه توسط ایرانیان در خارج از كشور انتشار یافته است. نخستین شماره اختر پنج‌شنبه 16 ذیحجه 1292ق/ 13 ژانویه 1875م به چاپ رسید. آخرین شماره در سال 23 منتشر شده است. بنابراین از این نشریه در طی این سال‌ها حدود 21 دوره انتشار پیدا كرده است. این روزنامه در مدت انتشار بارها توقیف شد. اختر در آغاز هفته‌ای پنج شماره و از سال دوم هفته‌ای دو شماره و در سال‌های آخر هفته‌ای یك شماره منتشر گردید. روزنامه اختر چاپخانه‌ای مخصوص خود داشت<ref>پروین،  ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.249 -250.    </ref>.  مدیر اختر، آقا محمدطاهر قراچه‌داغی تبریزی (متوفی 21 ذیقعده 1325 در اسلامبول) بود. او اما در اداره امور روزنامه كمتر دخالت داشت. اكثر مطالب مهم را نجفعلی‌خان تبریزی مترجم سفارت ایران در اسلامبول می‌نوشت، سپس میرزا محسن‌خان تبریزی سردبیر روزنامه شد. سفیر ایران میرزا محسن‌خان معین‌الملك هم به نشریه اختر برای انتشار آن كمك می‌رساند. از همكاران برجسته اختر، میرزا آقاخان كرمانی بود كه مدت یكسال با آن همكاری داشت<ref>پروین،  ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.250.</ref>. همچنین شیخ احمد روحی، میرزا حبیب اصفهانی و میرزا یوسف مستشار‌الدوله با اختر همكاری می‌كردند<ref>پروین،  ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.251.</ref>.
-آخرین شماره اختر در سال 23 انتشار در تاریخ 30 ربیع‌الاول 1314ق/ 8 سپتامبر 1896 در سال اول پادشاهی مظفرالدین شاه انتشار یافت از آن به بعد، روزنامه به دستور حكومت عثمانی تعطیل شد<ref>پروین،  ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد2،ص.458.</ref>.  برخی گفته‌اند اختر وابسته به دولت ایران بود، اما شواهدی در دست است كه ناصرالدین‌ شاه از پاره‌ای مضامین مندرج در آن عصبانی بود و ورود آن را به ایران ممنوع كرده بود. البته روش ثابتی نبود و گاه این ممنوعیت لغو می‌گردید. اختر روزنامه‌ای روشنگر بود و مقالاتی در آن به چاپ می‌رسید كه در روشنگری افكار عمومی مؤثر می‌شد. این روزنامه تنها نشریه ملی در برابر نشریه‌های رسمی منتشره دولت ایران بود و ضمن مطالب آن همواره از آزادی سخن می‌رفت، استبداد و جهل نكوهش می‌شد. در این روزنامه همچنین مطالب انتقادی از دستگاه‌های اداری ایران به چاپ می‌رسید و به خصوص سرمقاله‌های آن همواره مشتمل بر مباحث انتقادی سیاسی بود<ref>پروین،  ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.255.</ref>.
+آخرین شماره اختر در سال 23 انتشار در تاریخ 30 ربیع‌الاول 1314ق/ 8 سپتامبر 1896 در سال اول پادشاهی مظفرالدین شاه انتشار یافت از آن به بعد، روزنامه به دستور حكومت عثمانی تعطیل شد<ref>پروین،  ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد2،ص.458.</ref>.  برخی گفته‌اند اختر وابسته به دولت ایران بود، اما شواهدی در دست است كه ناصرالدین‌ شاه از پاره‌ای مضامین مندرج در آن عصبانی بود و ورود آن را به ایران ممنوع كرده بود. البته روش ثابتی نبود و گاه این ممنوعیت لغو می‌گردید. اختر روزنامه‌ای روشنگر بود و مقالاتی در آن به چاپ می‌رسید كه در روشنگری افكار عمومی مؤثر می‌شد. این روزنامه تنها نشریه ملی در برابر نشریه‌های رسمی منتشره دولت ایران بود و ضمن مطالب آن همواره از آزادی سخن می‌رفت، استبداد و جهل نكوهش می‌شد. در این روزنامه همچنین مطالب انتقادی از دستگاه‌های اداری ایران به چاپ می‌رسید و به خصوص سرمقاله‌های آن همواره مشتمل بر مباحث انتقادی سیاسی بود<ref>پروین،  ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.255.</ref><ref>صدرهاشمی، سیدمحمد(1363). تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: </ref>.
 == نیز نگاه کنید به ==
@@ خط ۸: / خط ۸: @@
-'''منابع:'''
-پروین، دكتر ناصرالدین. '''''تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان'''''. تهران: مركز نشر دانشگاهی، 1377، ج1/250-255، ج2/458.
-صدرهاشمی، سیدمحمد. '''''تاریخ جرائد و مجلات ایران'''''. اصفهان: 1363، ج1/.
 سید عبد الحسین آل داوود