دیوان اطعمه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
دیوان اَطْعَمه، اشعار طنزآمیز در وصف خوراکها و حاوی اصطلاحهای مربوط به آشپزی<sup>*</sup> و ابزار پخت و پز متداول در سدههای 8 و 9. سراینده اشعار مولانا شیخ ابواسحاق حلاج شیرازی، معروف به بسحاق اطعمه، از شاعران عصر تیموری و متوفی در 827 یا 830 ق است که ظاهراً به کار حلاّجی اشتغال داشته است. | دیوان اَطْعَمه، اشعار طنزآمیز در وصف خوراکها و حاوی اصطلاحهای مربوط به آشپزی<sup>*</sup> و ابزار پخت و پز متداول در سدههای 8 و 9. سراینده اشعار مولانا شیخ ابواسحاق حلاج شیرازی، معروف به بسحاق اطعمه، از شاعران عصر تیموری و متوفی در 827 یا 830 ق است که ظاهراً به کار حلاّجی اشتغال داشته است. | ||
دیوان اطعمه از مجموعه اشعار معروف به «شهر آشوب» یا «شهرانگیز» در وصف صنایع و فنون و حرف و اخلاق و رفتار صنعتگران و پیشهوران و ابزار و و شیوه کار آنها در فرهنگ و ادب فارسی است، که در استقبال اشعار جدی شاعران و در بیان ریاکاری منعمان و محرومیت ناداران سروده شده. دیوان منظومه «سفره کنزالاشتها» و «داستان زَعْفَر و بُغْرا» و مجموعه قصاید و ترجیعات،... و رسالههای منشور «ماجرای برنج و بُغْرا»، «خواب نامه» و «فرهنگ دیوان اطعمه» را در بر میگیرد. دیوان اطعمه نخستین بار در 1299ق در ایران، سپس در 1303ق به کوشش میرزا حبیب اصفهانی<sup>*</sup> در استانبول چاپ شد. پس از آن نیز چند بار از روی نسخه ویراسته میرزاحبیب در تهران و شیراز به چاپ رسید. | دیوان اطعمه از مجموعه اشعار معروف به «شهر آشوب» یا «شهرانگیز» در وصف صنایع و فنون و حرف و اخلاق و رفتار صنعتگران و پیشهوران و ابزار و و شیوه کار آنها در فرهنگ و ادب فارسی است، که در استقبال اشعار جدی شاعران و در بیان ریاکاری منعمان و محرومیت ناداران سروده شده. دیوان منظومه «سفره کنزالاشتها» و «داستان زَعْفَر و بُغْرا» و مجموعه قصاید و ترجیعات،... و رسالههای منشور «ماجرای برنج و بُغْرا»، «خواب نامه» و «فرهنگ دیوان اطعمه» را در بر میگیرد. دیوان اطعمه نخستین بار در 1299ق در ایران، سپس در 1303ق به کوشش میرزا حبیب اصفهانی<sup>*</sup> در استانبول چاپ شد. پس از آن نیز چند بار از روی نسخه ویراسته میرزاحبیب در تهران و شیراز به چاپ رسید<ref>براون، ادوارد. تاریخ ادبی ایران. ترجمه علیاصغر حکمت، تهران: امیرکبیر، 1357، ص 291، 459، 461-462.</ref><ref>بلوکباشی، علی. نقد و نظر. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، 1377، ص 167ـ169، حاشیه 1، ص 168.</ref><ref>دائره المعارف بزرگ اسلامی. ج 12، زیر «بسحاق اطعمه».</ref><ref>مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی. ج 1، زیر «بسحاق اطعمه».</ref><ref>دیوان مولانا بسحق حلاج شیرازی. شیراز: معرفت، بیتا.</ref>. | ||
== مآخذ == | |||
منبع اصلی | |||
نویسنده مقاله | |||
علی بلوک باشی | |||
نسخهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۲
دیوان اَطْعَمه، اشعار طنزآمیز در وصف خوراکها و حاوی اصطلاحهای مربوط به آشپزی* و ابزار پخت و پز متداول در سدههای 8 و 9. سراینده اشعار مولانا شیخ ابواسحاق حلاج شیرازی، معروف به بسحاق اطعمه، از شاعران عصر تیموری و متوفی در 827 یا 830 ق است که ظاهراً به کار حلاّجی اشتغال داشته است.
دیوان اطعمه از مجموعه اشعار معروف به «شهر آشوب» یا «شهرانگیز» در وصف صنایع و فنون و حرف و اخلاق و رفتار صنعتگران و پیشهوران و ابزار و و شیوه کار آنها در فرهنگ و ادب فارسی است، که در استقبال اشعار جدی شاعران و در بیان ریاکاری منعمان و محرومیت ناداران سروده شده. دیوان منظومه «سفره کنزالاشتها» و «داستان زَعْفَر و بُغْرا» و مجموعه قصاید و ترجیعات،... و رسالههای منشور «ماجرای برنج و بُغْرا»، «خواب نامه» و «فرهنگ دیوان اطعمه» را در بر میگیرد. دیوان اطعمه نخستین بار در 1299ق در ایران، سپس در 1303ق به کوشش میرزا حبیب اصفهانی* در استانبول چاپ شد. پس از آن نیز چند بار از روی نسخه ویراسته میرزاحبیب در تهران و شیراز به چاپ رسید[۱][۲][۳][۴][۵].
مآخذ
منبع اصلی
نویسنده مقاله
علی بلوک باشی
- ↑ براون، ادوارد. تاریخ ادبی ایران. ترجمه علیاصغر حکمت، تهران: امیرکبیر، 1357، ص 291، 459، 461-462.
- ↑ بلوکباشی، علی. نقد و نظر. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، 1377، ص 167ـ169، حاشیه 1، ص 168.
- ↑ دائره المعارف بزرگ اسلامی. ج 12، زیر «بسحاق اطعمه».
- ↑ مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی. ج 1، زیر «بسحاق اطعمه».
- ↑ دیوان مولانا بسحق حلاج شیرازی. شیراز: معرفت، بیتا.