احمد بهار مست: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
فارغالتحصیل 1310ش از دانشکده افسری با رتبه ممتاز در صنف پیاده. برای تحصیلات تکمیلی نظامی به آمریکا اعزام گردید. در 1330ش با درجه سرتیپی به فرماندهی لشکر رضائیه منصوب شد<ref>عاقلی، باقر (1380). شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر. تهران: نشر گفتار- علمی، جلد اول، ص 328. | فارغالتحصیل 1310ش از دانشکده افسری با رتبه ممتاز در صنف پیاده. برای تحصیلات تکمیلی نظامی به آمریکا اعزام گردید. در 1330ش با درجه سرتیپی به فرماندهی لشکر رضائیه منصوب شد<ref>عاقلی، باقر (1380). شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر. تهران: نشر گفتار- علمی، جلد اول، ص 328. | ||
بروشور روز ارتش (1340).</ref>. | بروشور روز ارتش (1340).</ref>. پس از وقایع 15 خرداد 1342ش دفاع از سید محمود طالقانی، از سران نهضت آزادی و «حاج طیب حاج رضایی»، میداندار میوه و ترهبار را در دادگاههی نظامی بر عهده گرفت و محاکمه آنان را خلاف قانون دانست. چندی پس از آن به جهات مختلف او را به 3 سال زندان محکوم کردند. پس از رهایی از زندان به گوشهای پناه برد و دچار افسردگی و اعتیاد شد<ref>عاقلی، باقر (1380). شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر. تهران: نشر گفتار- علمی، جلد اول، ص 329-382.</ref>. | ||
پس از وقایع 15 خرداد 1342ش دفاع از سید محمود طالقانی، از سران نهضت آزادی و «حاج طیب حاج رضایی»، میداندار میوه و ترهبار را در دادگاههی نظامی بر عهده گرفت و محاکمه آنان را خلاف قانون دانست. چندی پس از آن به جهات مختلف او را به 3 سال زندان محکوم کردند. پس از رهایی از زندان به گوشهای پناه برد و دچار افسردگی و اعتیاد شد<ref>عاقلی، باقر (1380). شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر. تهران: نشر گفتار- علمی، جلد اول، ص 329-382.</ref>. | |||
از آثار او: «استعمال توپخانه در جنگ»، «جغرافیای نظامی ایران»، «دورهی توپخانه»، «فرماندهی خداوند جنگ، سپهبد فردوسی» (شعر)<ref>حاج سید جوادی، سید کمال (1377). اثر آفرینان: زندگینامهی نامآوران فرهنگی ایران (از آغاز تا سال 1300ه . ش). تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. ص 84.</ref>. | از آثار او: «استعمال توپخانه در جنگ»، «جغرافیای نظامی ایران»، «دورهی توپخانه»، «فرماندهی خداوند جنگ، سپهبد فردوسی» (شعر)<ref>حاج سید جوادی، سید کمال (1377). اثر آفرینان: زندگینامهی نامآوران فرهنگی ایران (از آغاز تا سال 1300ه . ش). تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. ص 84.</ref>. | ||
| خط ۱۳: | خط ۱۱: | ||
بزم بهرام گور، درام منظومه در دو پرده، چاپخانه ارتش، تهران، 1332، 28 ص. بیژن و منیژه، تهران 1331، ص 30 چاپ دوم 1326؛ رزم بیژن و هومان، چاپخانه ارتش، تهران 1321؛ روان ایران یا شکست اهریمنان، تهران 1325؛ نبرد.<sup>4</sup> | بزم بهرام گور، درام منظومه در دو پرده، چاپخانه ارتش، تهران، 1332، 28 ص. بیژن و منیژه، تهران 1331، ص 30 چاپ دوم 1326؛ رزم بیژن و هومان، چاپخانه ارتش، تهران 1321؛ روان ایران یا شکست اهریمنان، تهران 1325؛ نبرد.<sup>4</sup> | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[هراند استپانیان]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمود عزیزی | محمود عزیزی | ||
نسخهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۹
بهار مست، احمد (1327ق / 1907م-1346ش). نویسنده، نمایشنامهنویس و شاعر.
فارغالتحصیل 1310ش از دانشکده افسری با رتبه ممتاز در صنف پیاده. برای تحصیلات تکمیلی نظامی به آمریکا اعزام گردید. در 1330ش با درجه سرتیپی به فرماندهی لشکر رضائیه منصوب شد[۱]. پس از وقایع 15 خرداد 1342ش دفاع از سید محمود طالقانی، از سران نهضت آزادی و «حاج طیب حاج رضایی»، میداندار میوه و ترهبار را در دادگاههی نظامی بر عهده گرفت و محاکمه آنان را خلاف قانون دانست. چندی پس از آن به جهات مختلف او را به 3 سال زندان محکوم کردند. پس از رهایی از زندان به گوشهای پناه برد و دچار افسردگی و اعتیاد شد[۲].
از آثار او: «استعمال توپخانه در جنگ»، «جغرافیای نظامی ایران»، «دورهی توپخانه»، «فرماندهی خداوند جنگ، سپهبد فردوسی» (شعر)[۳].
نمایشنامهها:
بزم بهرام گور، درام منظومه در دو پرده، چاپخانه ارتش، تهران، 1332، 28 ص. بیژن و منیژه، تهران 1331، ص 30 چاپ دوم 1326؛ رزم بیژن و هومان، چاپخانه ارتش، تهران 1321؛ روان ایران یا شکست اهریمنان، تهران 1325؛ نبرد.4
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ عاقلی، باقر (1380). شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر. تهران: نشر گفتار- علمی، جلد اول، ص 328. بروشور روز ارتش (1340).
- ↑ عاقلی، باقر (1380). شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر. تهران: نشر گفتار- علمی، جلد اول، ص 329-382.
- ↑ حاج سید جوادی، سید کمال (1377). اثر آفرینان: زندگینامهی نامآوران فرهنگی ایران (از آغاز تا سال 1300ه . ش). تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. ص 84.
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
محمود عزیزی