پرش به محتوا

احمد موسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:89.jpg|بندانگشتی|تصویر داستانی از کلیله و دمنه، کار احمد موسی، کتابخانۀ دانشکدۀ ادبیات استانبول، برگرفته از سایت دایره المعارف بزرگ اسلامی، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.cgie.org.ir/fa/article/228165/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C]]
[[پرونده:89.jpg|بندانگشتی|تصویر داستانی از کلیله و دمنه، کار احمد موسی، کتابخانۀ دانشکدۀ ادبیات استانبول، برگرفته از سایت دایره المعارف بزرگ اسلامی، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.cgie.org.ir/fa/article/228165/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C]]
احمد موسی، نگارگر نوآور ایرانی، فعال در نیمه نخست سده هشتم / سده چهاردهم هـ.جری  
احمد موسی، نگارگر نوآور ایرانی، فعال در نیمه نخست سده هشتم / سده چهاردهم هـ.جری.


از اولین نگارگران شناخته شده و صاحب سبک ایرانی است<ref>پاكباز، روئين (1378). دايرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 7.</ref>. او نقاشی را نزد پدرش آموخت و در دربار ابوسعید ایلخانی (واپسین سلطان ایلخانی) مشغول کار شد<ref>پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون. تهران: نارستان، ص 64.</ref>. او از تلفیق شیوه‌های چینی و ساسانی، به اصول زیبایی شناسی جدیدی دست یافت و تحولی در نقاشی ایرانی به وجود آورد<ref>دایره‌المعارف بزرگ اسلامی. ص 88-94.</ref>.  
از اولین نگارگران شناخته شده و صاحب سبک ایرانی است<ref>پاكباز، روئين (1378). دايرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 7.</ref>. او نقاشی را نزد پدرش آموخت و در دربار ابوسعید ایلخانی (واپسین سلطان ایلخانی) مشغول کار شد<ref>پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون. تهران: نارستان، ص 64.</ref>. او از تلفیق شیوه‌های چینی و ساسانی، به اصول زیبایی شناسی جدیدی دست یافت و تحولی در نقاشی ایرانی به وجود آورد<ref>دایره‌المعارف بزرگ اسلامی. ص 88-94.</ref>.  


از شاگردان او می‌توان به محمد دولتیار و شمس‌الدین اشاره کرد<ref>کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی (1369). احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن: پرینت تودی، ص 60.</ref>. سنت نگارگری او از طریق این شاگردان به جنید و خواجه عبدالحی (نگارگران برجسته سلطان احمد جلایر) رسید<ref>پاکباز، روئین. نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون. تهران: نارستان، ص 64.</ref>. تصاویر کتاب کلیله و دمنه محفوظ در کتابخانه دانشگاه استانبول، معراج‌نامه محفوظ در موزه توپکانی سرای استانبول<ref>دایره‌المعارف بزرگ اسلامی. ص 88-94.</ref> و شش تصویر از مرقعی در کتابخانه «فاتح» به او منسوب است<ref>کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی (1369). احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن: پرینت تودی، ص 60.</ref>.
از شاگردان او می‌توان به محمد دولتیار و شمس‌الدین اشاره کرد<ref>کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی (1369). احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن: پرینت تودی، ص 60.</ref>. سنت نگارگری او از طریق این شاگردان به جنید و خواجه عبدالحی (نگارگران برجسته سلطان احمد جلایر) رسید<ref>پاکباز، روئین. نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون. تهران: نارستان، ص 64.</ref>. تصاویر کتاب کلیله و دمنه محفوظ در کتابخانه دانشگاه استانبول، معراج‌نامه محفوظ در [[موزه|موزه توپکانی]] سرای استانبول<ref>دایره‌المعارف بزرگ اسلامی. ص 88-94.</ref> و شش تصویر از مرقعی در کتابخانه «فاتح» به او منسوب است<ref>کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی (1369). احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن: پرینت تودی، ص 60.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


== کتابشناسی ==
* [[ابوالحسن غفاری]]
 
== مآخذ ==
<references />
<references />


== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==


[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
علی بوذری
علی بوذری

نسخهٔ ‏۱۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۲

تصویر داستانی از کلیله و دمنه، کار احمد موسی، کتابخانۀ دانشکدۀ ادبیات استانبول، برگرفته از سایت دایره المعارف بزرگ اسلامی، قابل بازیابی ازhttps://www.cgie.org.ir/fa/article/228165/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C

احمد موسی، نگارگر نوآور ایرانی، فعال در نیمه نخست سده هشتم / سده چهاردهم هـ.جری.

از اولین نگارگران شناخته شده و صاحب سبک ایرانی است[۱]. او نقاشی را نزد پدرش آموخت و در دربار ابوسعید ایلخانی (واپسین سلطان ایلخانی) مشغول کار شد[۲]. او از تلفیق شیوه‌های چینی و ساسانی، به اصول زیبایی شناسی جدیدی دست یافت و تحولی در نقاشی ایرانی به وجود آورد[۳].

از شاگردان او می‌توان به محمد دولتیار و شمس‌الدین اشاره کرد[۴]. سنت نگارگری او از طریق این شاگردان به جنید و خواجه عبدالحی (نگارگران برجسته سلطان احمد جلایر) رسید[۵]. تصاویر کتاب کلیله و دمنه محفوظ در کتابخانه دانشگاه استانبول، معراج‌نامه محفوظ در موزه توپکانی سرای استانبول[۶] و شش تصویر از مرقعی در کتابخانه «فاتح» به او منسوب است[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. پاكباز، روئين (1378). دايرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 7.
  2. پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون. تهران: نارستان، ص 64.
  3. دایره‌المعارف بزرگ اسلامی. ص 88-94.
  4. کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی (1369). احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن: پرینت تودی، ص 60.
  5. پاکباز، روئین. نقاشی ایرانی از دیرباز تا کنون. تهران: نارستان، ص 64.
  6. دایره‌المعارف بزرگ اسلامی. ص 88-94.
  7. کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی (1369). احوال و آثار نقاشان قدیم و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن: پرینت تودی، ص 60.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بوذری