یزیدیان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
اكثر يزيديان در عراق ساكناند، ولي در كشورهاي همساية آن نيز يافت ميشوند.<sup>1</sup> | اكثر يزيديان در عراق ساكناند، ولي در كشورهاي همساية آن نيز يافت ميشوند.<sup>1</sup> | ||
نام ”يزيدي“ بي ارتباط با يزيد بن معاويه نيست،<sup>2</sup> ولي آن را به «يَزَتَة» اوستايي (= قابل ستايش) نيز مربوط كردهاند.<sup>3</sup> يزيديان احتمالاً بازماندگان طريقي خاص و ناشناس از دين غالب در ايران باستان هستند.<sup>4</sup> آنها حضرت محمد (ص) و ابراهيم (ع) را پيامبران الهي ميدانند، ولي نميتوان جامعة ايشان را كاملاً اسلامي دانست، اگرچه بي ارتباط با تصوف هم نيستند<sup>5</sup> و نظرية پيدايش جهان نزد آنان به آراء اهل حق بسيار نزديك است.<sup>6</sup> ايشان براي شيخ عدي بن مسافر، از مشايخ تصوف كه از تبار بني اميه بود، احترام بسيار قائلاند<sup>7</sup> و رهبر جامعة يزدي (”خليفه“) از بازماندگان اوست.<sup>8</sup> | نام ”يزيدي“ بي ارتباط با يزيد بن معاويه نيست،<sup>2</sup> ولي آن را به «يَزَتَة» اوستايي (= قابل ستايش) نيز مربوط كردهاند.<sup>3</sup> يزيديان احتمالاً بازماندگان طريقي خاص و ناشناس از دين غالب در ايران باستان هستند.<sup>4</sup> آنها حضرت محمد (ص) و ابراهيم (ع) را پيامبران الهي ميدانند، ولي نميتوان جامعة ايشان را كاملاً اسلامي دانست، اگرچه بي ارتباط با تصوف هم نيستند<sup>5</sup> و نظرية پيدايش جهان نزد آنان به آراء اهل حق بسيار نزديك است.<sup>6</sup> ايشان براي شيخ عدي بن مسافر، از مشايخ [[تصوف]] كه از تبار بني اميه بود، احترام بسيار قائلاند<sup>7</sup> و رهبر جامعة يزدي (”خليفه“) از بازماندگان اوست.<sup>8</sup> | ||
غير يزيديان غالباً آنها را ”شيطانپرست“ ميخوانند.<sup>9</sup> در حقيقت، يزيديان به خداي واحد خالق جهان ايمان دارند، اما بر اين باورند كه او كار عالم را به هفت فرشتة مقرب (”هفت سُرّ“) سپرده است كه در رأس آنها مَلَك طاووس قرار دارد. احتمال دارد كه اين مَلَك طاووس شيطان باشد.<sup>10</sup> مَلَك طاووس عامل خلاقة خداي اعلي است<sup>11</sup> و پيامبران همه مظاهر اويند.<sup>12</sup> نزد يزيديان استفاده از واژة شيطان و كلمات مرتبط با آن شديداً ممنوع است.<sup>13</sup> آنان هم به تناسخ معتقدند و هم به بهشت و دوزخ.<sup>14</sup> | غير يزيديان غالباً آنها را ”شيطانپرست“ ميخوانند.<sup>9</sup> در حقيقت، يزيديان به خداي واحد خالق جهان ايمان دارند، اما بر اين باورند كه او كار عالم را به هفت فرشتة مقرب (”هفت سُرّ“) سپرده است كه در رأس آنها مَلَك طاووس قرار دارد. احتمال دارد كه اين مَلَك طاووس شيطان باشد.<sup>10</sup> مَلَك طاووس عامل خلاقة خداي اعلي است<sup>11</sup> و پيامبران همه مظاهر اويند.<sup>12</sup> نزد يزيديان استفاده از واژة شيطان و كلمات مرتبط با آن شديداً ممنوع است.<sup>13</sup> آنان هم به تناسخ معتقدند و هم به بهشت و دوزخ.<sup>14</sup> | ||
نسخهٔ ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۲
يزيديان، جامعهاي ديني در بين كُردان با عقايد و آداب خاص.
اكثر يزيديان در عراق ساكناند، ولي در كشورهاي همساية آن نيز يافت ميشوند.1
نام ”يزيدي“ بي ارتباط با يزيد بن معاويه نيست،2 ولي آن را به «يَزَتَة» اوستايي (= قابل ستايش) نيز مربوط كردهاند.3 يزيديان احتمالاً بازماندگان طريقي خاص و ناشناس از دين غالب در ايران باستان هستند.4 آنها حضرت محمد (ص) و ابراهيم (ع) را پيامبران الهي ميدانند، ولي نميتوان جامعة ايشان را كاملاً اسلامي دانست، اگرچه بي ارتباط با تصوف هم نيستند5 و نظرية پيدايش جهان نزد آنان به آراء اهل حق بسيار نزديك است.6 ايشان براي شيخ عدي بن مسافر، از مشايخ تصوف كه از تبار بني اميه بود، احترام بسيار قائلاند7 و رهبر جامعة يزدي (”خليفه“) از بازماندگان اوست.8
غير يزيديان غالباً آنها را ”شيطانپرست“ ميخوانند.9 در حقيقت، يزيديان به خداي واحد خالق جهان ايمان دارند، اما بر اين باورند كه او كار عالم را به هفت فرشتة مقرب (”هفت سُرّ“) سپرده است كه در رأس آنها مَلَك طاووس قرار دارد. احتمال دارد كه اين مَلَك طاووس شيطان باشد.10 مَلَك طاووس عامل خلاقة خداي اعلي است11 و پيامبران همه مظاهر اويند.12 نزد يزيديان استفاده از واژة شيطان و كلمات مرتبط با آن شديداً ممنوع است.13 آنان هم به تناسخ معتقدند و هم به بهشت و دوزخ.14
يزيديان زمان انجام مراسم ديني ريسماني مقدس (همانند كُشتي زردشتي) به كمر ميبندند، به خورشيد در حال طلوع كرنش ميكنند و نخستين نقطهاي را كه پرتو خورشيد بدان بيفتد ميبوسند؛15 آنان در اعياد خود تصوير مَلَك طاووس را حمل ميكنند.16 كتب مقدس يزيديان مصحف رَشش و كتاب جلوه نام دارد.17
مآخذ:
1- Kreyenbroek, P. G., "Yazīdī", The Encyclopeadia of Islam (New Edition), Leiden, E. J. Brill. 2002, Vol. XI, P. 313; Glassé, C., The Concise Encyclopeadia of Islam, New York, Harper & Row Pub. Inc., 1989, P. 427.
2- Kregyenbroek. Ibid. Vol. XI, P. 314.
3- Ibid. Vol. XI, P. 313; Carnoy, A.J., "Yezidīs", The Encyclopeadia of Religion and Ethics, Edinburgh, England. 1980, Vol. XII, P. 830.
4- Carnoy. Ibid. P. 831.
5- Ibid. P. 830; Kreyenbroek. P. 314.
6- Kreyenbroek. Ibid.
7- Kreyenbroek. P. 313.
8- Carnoy. P. 830.
9- Kreyenbroek. Ibid.
10- Ibid. P. 314.
11- Carnoy. Ibid.
12- Ibid. P. 831.
13- Kreyenbroek. Ibid.
14- Ibid.
15- Ibid.
16- Glassé. Ibid.
17- Kreyenbroek. Ibid.
مسعود جلالی مقدم