مرقع گلشن: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:87989000000000.jpg|بندانگشتی|مرقع گلشن در کاخ گلستان، برگرفته از سایت تهران شناسی، قابل بازیابی از [https://tehranshenasi.com/1397/01/19/%D8%B2%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B3%D9%84%D8%B7%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86/%D9%85%D8%B1%D9%82%D8%B9-%DA%AF%D9%84%D8%B4%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D8%AE-%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C/ https://tehranshenasi.com/1397/01/19/]]] | |||
مرقع گلشن، گنجینه مرقع نگارهها و خوشنویسیهای دربار گورکانی هند. | مرقع گلشن، گنجینه مرقع نگارهها و خوشنویسیهای دربار گورکانی هند. | ||
همایون ـ پادشاه گورکانی ـ که برای مدتی مهمان شاه طهماسب صفوی در ایران بود، در هنگام بازگشت تنی چند از نگارگران ایرانی، از جمله: عبدالصمد، میر سید علی و ... را همراه خود به هند برد و ایشان در هند مکتب نقاشی گورکانی را پایهریزی کردند. مرقع گلشن گنجینهای از آثار این هنرمندان و شاگردان ایشان است. این مرقع که مشتمل بر 176 صفحه یا 88 ورق است، در واقع بازمانده دو مرقع گلشن و گلستان میباشد. متأسفانه برخی از صفحات این مرقعات، از جمله صفحات آغازین و انجامین مرقع گلشن، پراکنده شده ولی حدس غالب پژوهشگران آن است که تاریخ آغاز این کار، واپسین سالهای پادشاهی جهانگیر (1014-1037ق) و پایان کار 1046ق در دوران شاه جهان است. با استناد به مقدمه مرقع گلستان به قلم محمدحسین زرین قلم جهانگیرشاهی، این مرقع در تاریخ 1019ق / 1610م به پایان رسیده است. گرچه نام مصوران و خوشنویسان این مجموعه معلوم نیست ولی میتوان ردپای خوشنویسانی چون جعفر بایسنقری، اظهر تبریزی، میر علی هروی، سلطان علی مشهدی و نگارگرانی چون کمالالدین بهزاد، عبدالصمد، ابوالحسن نادرالزمان، منصور و ... را در این مجموعه مشاهده کرد. این مجموعه اکنون در کتابخانه [[کاخ گلستان]] محفوظ است<ref>سمسار، محمدحسن. کاخ گلستان. تهران: انتشارات زرین و سیمین، ص 281- 252.</ref>. | همایون ـ پادشاه گورکانی ـ که برای مدتی مهمان شاه طهماسب صفوی در ایران بود، در هنگام بازگشت تنی چند از نگارگران ایرانی، از جمله: عبدالصمد، میر سید علی و ... را همراه خود به هند برد و ایشان در هند مکتب نقاشی گورکانی را پایهریزی کردند. مرقع گلشن گنجینهای از آثار این هنرمندان و شاگردان ایشان است. | ||
این مرقع که مشتمل بر 176 صفحه یا 88 ورق است، در واقع بازمانده دو مرقع گلشن و گلستان میباشد. متأسفانه برخی از صفحات این مرقعات، از جمله صفحات آغازین و انجامین مرقع گلشن، پراکنده شده ولی حدس غالب پژوهشگران آن است که تاریخ آغاز این کار، واپسین سالهای پادشاهی جهانگیر (1014-1037ق) و پایان کار 1046ق در دوران شاه جهان است. با استناد به مقدمه مرقع گلستان به قلم محمدحسین زرین قلم جهانگیرشاهی، این مرقع در تاریخ 1019ق / 1610م به پایان رسیده است. | |||
گرچه نام مصوران و خوشنویسان این مجموعه معلوم نیست ولی میتوان ردپای خوشنویسانی چون جعفر بایسنقری، اظهر تبریزی، میر علی هروی، سلطان علی مشهدی و نگارگرانی چون کمالالدین بهزاد، عبدالصمد، ابوالحسن نادرالزمان، منصور و ... را در این مجموعه مشاهده کرد. این مجموعه اکنون در کتابخانه [[کاخ گلستان]] محفوظ است<ref>سمسار، محمدحسن. کاخ گلستان. تهران: انتشارات زرین و سیمین، ص 281- 252.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
نسخهٔ ۲۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۱
مرقع گلشن، گنجینه مرقع نگارهها و خوشنویسیهای دربار گورکانی هند.
همایون ـ پادشاه گورکانی ـ که برای مدتی مهمان شاه طهماسب صفوی در ایران بود، در هنگام بازگشت تنی چند از نگارگران ایرانی، از جمله: عبدالصمد، میر سید علی و ... را همراه خود به هند برد و ایشان در هند مکتب نقاشی گورکانی را پایهریزی کردند. مرقع گلشن گنجینهای از آثار این هنرمندان و شاگردان ایشان است.
این مرقع که مشتمل بر 176 صفحه یا 88 ورق است، در واقع بازمانده دو مرقع گلشن و گلستان میباشد. متأسفانه برخی از صفحات این مرقعات، از جمله صفحات آغازین و انجامین مرقع گلشن، پراکنده شده ولی حدس غالب پژوهشگران آن است که تاریخ آغاز این کار، واپسین سالهای پادشاهی جهانگیر (1014-1037ق) و پایان کار 1046ق در دوران شاه جهان است. با استناد به مقدمه مرقع گلستان به قلم محمدحسین زرین قلم جهانگیرشاهی، این مرقع در تاریخ 1019ق / 1610م به پایان رسیده است.
گرچه نام مصوران و خوشنویسان این مجموعه معلوم نیست ولی میتوان ردپای خوشنویسانی چون جعفر بایسنقری، اظهر تبریزی، میر علی هروی، سلطان علی مشهدی و نگارگرانی چون کمالالدین بهزاد، عبدالصمد، ابوالحسن نادرالزمان، منصور و ... را در این مجموعه مشاهده کرد. این مجموعه اکنون در کتابخانه کاخ گلستان محفوظ است[۱].
نیز نگاه کنید به
کتابشناسی
- ↑ سمسار، محمدحسن. کاخ گلستان. تهران: انتشارات زرین و سیمین، ص 281- 252.
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
علی بوذری