پرش به محتوا

هفت اورنگ: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:6151814663423350.jpg|بندانگشتی|هفت اورنگ جامی، برگرفته از کتابراه، قابل بازیابی از https://www.ketabrah.ir/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D9%81%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C/book/12203]]
'''هفت اورنگ'''، (964-973ق / 1556-1565م)، واپسین نسخه مصور در معیار نسخ سلطنتی.  
'''هفت اورنگ'''، (964-973ق / 1556-1565م)، واپسین نسخه مصور در معیار نسخ سلطنتی.  


خط ۵: خط ۶:
مهم‌ترین نسخه مصور کارگاه او، هفت اورنگ جامی بود. این نسخه دارای 28 نگاره است و پنج خوشنویس معتبر ـ از جمله محمود نیشابوری ـ کتابت آن را بر عهده داشتند. احتمالاً بخش‌های مختلف متن به طور جداگانه در مشهد و قزوین و هرات بازنویسی شده است. رد پای نگارگرانی چون میرزا علی<sup>*</sup>، مظفر علی<sup>*</sup>، آقا میرک<sup>*</sup>، شیخ محمد<sup>*</sup> در این نگاره‌ها قابل تشخیص است.  
مهم‌ترین نسخه مصور کارگاه او، هفت اورنگ جامی بود. این نسخه دارای 28 نگاره است و پنج خوشنویس معتبر ـ از جمله محمود نیشابوری ـ کتابت آن را بر عهده داشتند. احتمالاً بخش‌های مختلف متن به طور جداگانه در مشهد و قزوین و هرات بازنویسی شده است. رد پای نگارگرانی چون میرزا علی<sup>*</sup>، مظفر علی<sup>*</sup>، آقا میرک<sup>*</sup>، شیخ محمد<sup>*</sup> در این نگاره‌ها قابل تشخیص است.  


این نسخه اکنون در گالری فری‌یر واشینگتن محفوظ است<ref>تلخیص از: پاکباز، روئین. '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز'''''. تهران: نارستان، 1379، ص 93-94.</ref>.  
این نسخه اکنون در گالری فری‌یر واشینگتن محفوظ است<ref>تلخیص از: پاکباز، روئین(1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 93-94.</ref>.  


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==

نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۳

هفت اورنگ جامی، برگرفته از کتابراه، قابل بازیابی از https://www.ketabrah.ir/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D9%81%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C/book/12203

هفت اورنگ، (964-973ق / 1556-1565م)، واپسین نسخه مصور در معیار نسخ سلطنتی.

ابراهیم میرزا، برادرزاده شاه طهماسب ـ در 963ق / 1556م حاکم خراسان شد. این شاهزاده جوان در مشهد کارگاهی بر پا کرد و علاوه بر هنرمندان مقیم خراسان تعدادی از استادان مکتب تبریز را به خدمت گرفت.

مهم‌ترین نسخه مصور کارگاه او، هفت اورنگ جامی بود. این نسخه دارای 28 نگاره است و پنج خوشنویس معتبر ـ از جمله محمود نیشابوری ـ کتابت آن را بر عهده داشتند. احتمالاً بخش‌های مختلف متن به طور جداگانه در مشهد و قزوین و هرات بازنویسی شده است. رد پای نگارگرانی چون میرزا علی*، مظفر علی*، آقا میرک*، شیخ محمد* در این نگاره‌ها قابل تشخیص است.

این نسخه اکنون در گالری فری‌یر واشینگتن محفوظ است[۱].

نیز نگاه کنید به

کتابشناسی

  1. تلخیص از: پاکباز، روئین(1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 93-94.

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

علی بوذری