بالابان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
'''بالابان،''' از گروه سازهای هواصدا<sup>*</sup>ی زبانهدار با زبانهای منفرد و دو لایه. | '''بالابان،''' از گروه سازهای هواصدا<sup>*</sup>ی زبانهدار با زبانهای منفرد و دو لایه. | ||
در آذربایجان به بالابان و در کردستان و کرمانشاهان به نرمهنای<sup>*</sup> معروف است. نوعی از این ساز در ارمنستان رایج است که دودوک نامیده میشود. بالابان دارای بدنهای چوبی با هفت سوراخ صوتی در جلو و یک سوراخ صوتی در پشت بدنه و یک زبانه بزرگ و پهن میباشد. زبانه این ساز خود از سه قسمت تشکیل شده است که شامل قسمت اصلی زبانه، حلقهای برای تنظیم کوک و طوقی بیضی مانند برای محافظت از زبانه ـ در مواقعی که نواخته نمیشود ـ میباشد. زبانه بالابان در مقایسه با زبانه سازهای هواصدای دارای زبانه از همه بزرگتر و پهنتر است و به عبارتی مهمترین و حساسترین قسمت این ساز محسوب میشود. زبانه بالابان در اندازههای مختلفی وجود دارد که هر کدام برای یک کوک یا یک سقف صوتی متفاوت مورد استفاده قرار میگیرد. در کردستان و کرمانشاهان نرمهنای به همراهی تمبک نواخته میشود. رپرتوار نرمهنای در کردستان و کرمانشاهان شامل آهنگهای رقص و ترانههای کُردی میباشد. در آذربایجان شرقی بالابان در اجرای موسیقی عاشیقی شرکت دارد. بدین ترتیب موسیقی عاشیقی در آذربایجان شرقی شامل خواننده (عاشیق، نوازنده ساز عاشیقی<sup>*</sup>)، بالابان و قاوال<sup>*</sup> (دایره) است. رپرتوار بالابان در آذربایجان شرقی شامل هاواها یا مقامهای موسیقی عاشیقی و بعضاً آهنگهای رقص است<ref>پژوهشهای میدانی مؤلف و گفتوگو با نوازندگان بالابان و نرمهنای.</ref><ref>درویشی، محمدرضا (1390). '''''دایره المعارف سازهای ایران'''''. ج 4، تهران: موسسه فرهنگی و هنری ماهور، </ref>. | در آذربایجان به بالابان و در کردستان و کرمانشاهان به نرمهنای<sup>*</sup> معروف است. نوعی از این ساز در ارمنستان رایج است که دودوک نامیده میشود. بالابان دارای بدنهای چوبی با هفت سوراخ صوتی در جلو و یک سوراخ صوتی در پشت بدنه و یک زبانه بزرگ و پهن میباشد. زبانه این ساز خود از سه قسمت تشکیل شده است که شامل قسمت اصلی زبانه، حلقهای برای تنظیم کوک و طوقی بیضی مانند برای محافظت از زبانه ـ در مواقعی که نواخته نمیشود ـ میباشد. | ||
زبانه بالابان در مقایسه با زبانه سازهای هواصدای دارای زبانه از همه بزرگتر و پهنتر است و به عبارتی مهمترین و حساسترین قسمت این ساز محسوب میشود. زبانه بالابان در اندازههای مختلفی وجود دارد که هر کدام برای یک کوک یا یک سقف صوتی متفاوت مورد استفاده قرار میگیرد. در کردستان و کرمانشاهان نرمهنای به همراهی تمبک نواخته میشود. | |||
رپرتوار نرمهنای در کردستان و کرمانشاهان شامل آهنگهای رقص و ترانههای کُردی میباشد. در آذربایجان شرقی بالابان در اجرای موسیقی عاشیقی شرکت دارد. بدین ترتیب موسیقی عاشیقی در آذربایجان شرقی شامل خواننده (عاشیق، نوازنده ساز عاشیقی<sup>*</sup>)، بالابان و قاوال<sup>*</sup> (دایره) است. رپرتوار بالابان در آذربایجان شرقی شامل هاواها یا مقامهای موسیقی عاشیقی و بعضاً آهنگهای رقص است<ref>پژوهشهای میدانی مؤلف و گفتوگو با نوازندگان بالابان و نرمهنای.</ref><ref>درویشی، محمدرضا (1390). '''''دایره المعارف سازهای ایران'''''. ج 4، تهران: موسسه فرهنگی و هنری ماهور، </ref>. | |||
== '''مآخذ''' == | == '''مآخذ''' == | ||
نسخهٔ ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۲۲
بالابان، از گروه سازهای هواصدا*ی زبانهدار با زبانهای منفرد و دو لایه.
در آذربایجان به بالابان و در کردستان و کرمانشاهان به نرمهنای* معروف است. نوعی از این ساز در ارمنستان رایج است که دودوک نامیده میشود. بالابان دارای بدنهای چوبی با هفت سوراخ صوتی در جلو و یک سوراخ صوتی در پشت بدنه و یک زبانه بزرگ و پهن میباشد. زبانه این ساز خود از سه قسمت تشکیل شده است که شامل قسمت اصلی زبانه، حلقهای برای تنظیم کوک و طوقی بیضی مانند برای محافظت از زبانه ـ در مواقعی که نواخته نمیشود ـ میباشد.
زبانه بالابان در مقایسه با زبانه سازهای هواصدای دارای زبانه از همه بزرگتر و پهنتر است و به عبارتی مهمترین و حساسترین قسمت این ساز محسوب میشود. زبانه بالابان در اندازههای مختلفی وجود دارد که هر کدام برای یک کوک یا یک سقف صوتی متفاوت مورد استفاده قرار میگیرد. در کردستان و کرمانشاهان نرمهنای به همراهی تمبک نواخته میشود.
رپرتوار نرمهنای در کردستان و کرمانشاهان شامل آهنگهای رقص و ترانههای کُردی میباشد. در آذربایجان شرقی بالابان در اجرای موسیقی عاشیقی شرکت دارد. بدین ترتیب موسیقی عاشیقی در آذربایجان شرقی شامل خواننده (عاشیق، نوازنده ساز عاشیقی*)، بالابان و قاوال* (دایره) است. رپرتوار بالابان در آذربایجان شرقی شامل هاواها یا مقامهای موسیقی عاشیقی و بعضاً آهنگهای رقص است[۱][۲].
مآخذ
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی