دو تپله(دو طبله): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''دوتَپْله یا دو طبله،''' از گروه سازهای پوست صدا<sup>*</sup>ی یک طرفه (یک طرف بسته) مضاعف. | '''دوتَپْله یا دو طبله،''' از گروه سازهای پوست صدا<sup>*</sup>ی یک طرفه (یک طرف بسته) مضاعف. | ||
این ساز و تاس<sup>*</sup> در مجموعه سازهای خانواده نقاره قرار میگیرند و در واقع نقاره کردی به شمار میروند که در کردستان رایجاند. دو تپله متشکل از دو بدنه کاسه یا قدح مانند از جنس برنج یا مس است. بر دهانه کاسهها پوست کشیده شده و آن را با دو مضراب چرمی، که دوال مینامند، نواخته میشود. دوتپله در کردستان سازی منسوخ شده است و در گذشته از جمله سازهای رزمی این منطقه محسوب میشده که علاوه بر تهییج جنگاوران در موقع کارزار، در امر جاررسانی نیز به کار میرفته است. در گذشته این ساز بر روی زین اسب بسته میشد و فرد سوار بر اسب در حین حرکت به نواختن آن میپرداخت. با تغییر نظام ایلی و تغییر شرایط زندگی و کارزار، دوتپله نیز به تدریج به دست فراموشی سپرده شد<ref>پژوهشهای میدانی مؤلف. شرح كاملتر را نک: درویشی، محمدرضا. ''''' | این ساز و تاس<sup>*</sup> در مجموعه سازهای خانواده نقاره قرار میگیرند و در واقع نقاره کردی به شمار میروند که در کردستان رایجاند. دو تپله متشکل از دو بدنه کاسه یا قدح مانند از جنس برنج یا مس است. بر دهانه کاسهها پوست کشیده شده و آن را با دو مضراب چرمی، که دوال مینامند، نواخته میشود. دوتپله در کردستان سازی منسوخ شده است و در گذشته از جمله سازهای رزمی این منطقه محسوب میشده که علاوه بر تهییج جنگاوران در موقع کارزار، در امر جاررسانی نیز به کار میرفته است. در گذشته این ساز بر روی زین اسب بسته میشد و فرد سوار بر اسب در حین حرکت به نواختن آن میپرداخت. با تغییر نظام ایلی و تغییر شرایط زندگی و کارزار، دوتپله نیز به تدریج به دست فراموشی سپرده شد<ref>پژوهشهای میدانی مؤلف. شرح كاملتر را نک: درویشی، محمدرضا. '''''دایره المعارف سازهای ایران'''''. ج 3، در دست انتشار </ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[موسیقی کردستان]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمدرضا درویشی | |||
نسخهٔ ۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۷
دوتَپْله یا دو طبله، از گروه سازهای پوست صدا*ی یک طرفه (یک طرف بسته) مضاعف.
این ساز و تاس* در مجموعه سازهای خانواده نقاره قرار میگیرند و در واقع نقاره کردی به شمار میروند که در کردستان رایجاند. دو تپله متشکل از دو بدنه کاسه یا قدح مانند از جنس برنج یا مس است. بر دهانه کاسهها پوست کشیده شده و آن را با دو مضراب چرمی، که دوال مینامند، نواخته میشود. دوتپله در کردستان سازی منسوخ شده است و در گذشته از جمله سازهای رزمی این منطقه محسوب میشده که علاوه بر تهییج جنگاوران در موقع کارزار، در امر جاررسانی نیز به کار میرفته است. در گذشته این ساز بر روی زین اسب بسته میشد و فرد سوار بر اسب در حین حرکت به نواختن آن میپرداخت. با تغییر نظام ایلی و تغییر شرایط زندگی و کارزار، دوتپله نیز به تدریج به دست فراموشی سپرده شد[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ پژوهشهای میدانی مؤلف. شرح كاملتر را نک: درویشی، محمدرضا. دایره المعارف سازهای ایران. ج 3، در دست انتشار
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی