سنج: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۳۶

سنج از خانواده‌ی سازهای خودصدا^* است. این ساز متشکل از دوصفحه‌ی گرد فلزی بشقابی مانند و در برخی نمونه‌های نادر چوبی است. در وسط هر صفحه سوراخی وجود دارد که به آن نیز، تسمه یا دسته متصل می‌شود. این ساز در اندازه‌های مختلفی دیده می‌شود. نمونه‌هایی از آن که متعلق به دوره‌های پیش از اسلام است با جنس‌هایی چون مفرغ و ... بوده‌اند. برخی از نمونه‌های آن امروزه در مراسم عزاداری محرم مورد استفاده قرار می‌گیرند. شاخص‌ترین نمونه در این رابطه سنج بوشهر است.

نمونه‌های کوچک آن تحت عناوینی چون سنجک، زنگ، قاشقک، شرینگ، جینگ و ... در مناطقی از ایران متداول است. این‌گونه سنجک‌ها گاه توسط بند یا کِش به انگشتان دست بسته می‌شوند و در برخی از مناطق توسط رقصندگان زن یا مرد در حین رقصیدن به صدا درمی‌آیند. به طور کلی نمونه‌ی بزرگترین این ساز در ایران متعلق به مراسم سوگواری و نمونه‌های کوچکتر آن در مراسم عروسی و شادمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند^[۱]^[۲].

نیز نگاه کنید به

سازهای خودصدا

مآخذ

↑ اطلاعات این مدخل از طریق كار میدانی به دست آمده است.
↑ مشروح این اطلاعات در جلد دوم دایره‌المعارف سازهای ایران. محمدرضا درویشی منعكس است.

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

محمدرضا درویشی

[1] اطلاعات این مدخل از طریق كار میدانی به دست آمده است.

[2] مشروح این اطلاعات در جلد دوم دایره‌المعارف سازهای ایران. محمدرضا درویشی منعكس است.

[۱]

[۲]

نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۳۵ نمایش مبدأ Samei (بحث \| مشارکت‌ها) deletegroup ۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: ویرایشگر دیداری → تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۳۶ نمایش مبدأ Samei (بحث \| مشارکت‌ها) deletegroup ۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: ویرایشگر دیداری تفاوت با ویرایش جدیدتر ←
خط ۱:		خط ۱:
	'''سنج''' از خانواده‌ی سازهای خودصدا<sup>*</sup> است. این ساز متشکل از دوصفحه‌ی گرد فلزی بشقابی مانند و در برخی نمونه‌های نادر چوبی است. در وسط هر صفحه سوراخی وجود دارد که به آن نیز، تسمه یا دسته متصل می‌شود. این ساز در اندازه‌های ~~متخلفی~~ دیده می‌شود. نمونه‌هایی از آن که متعلق به دوره‌های پیش از اسلام است با جنس‌هایی چون مفرغ و ... بوده‌اند. برخی از نمونه‌های آن امروزه در مراسم عزاداری محرم مورد استفاده قرار می‌گیرند. شاخص‌ترین نمونه در این رابطه سنج بوشهر است.		'''سنج''' از خانواده‌ی سازهای خودصدا<sup>*</sup> است. این ساز متشکل از دوصفحه‌ی گرد فلزی بشقابی مانند و در برخی نمونه‌های نادر چوبی است. در وسط هر صفحه سوراخی وجود دارد که به آن نیز، تسمه یا دسته متصل می‌شود. این ساز در اندازه‌های مختلفی دیده می‌شود. نمونه‌هایی از آن که متعلق به دوره‌های پیش از اسلام است با جنس‌هایی چون مفرغ و ... بوده‌اند. برخی از نمونه‌های آن امروزه در مراسم عزاداری محرم مورد استفاده قرار می‌گیرند. شاخص‌ترین نمونه در این رابطه سنج بوشهر است.

	نمونه‌های کوچک آن تحت عناوینی چون سنجک، زنگ، قاشقک، شرینگ، جینگ و ... در مناطقی از ایران متداول است. این‌گونه سنجک‌ها گاه توسط بند یا کِش به انگشتان دست بسته می‌شوند و در برخی از مناطق توسط رقصندگان زن یا مرد در حین رقصیدن به صدا درمی‌آیند. به طور کلی نمونه‌ی بزرگترین این ساز در ایران متعلق به مراسم سوگواری و نمونه‌های کوچکتر آن در مراسم عروسی و شادمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند<ref>اطلاعات این مدخل از طریق كار میدانی به دست آمده است.</ref><ref>مشروح این اطلاعات در جلد دوم '''''دایره‌المعارف سازهای ایران'''''. محمدرضا درویشی منعكس است.</ref>.		نمونه‌های کوچک آن تحت عناوینی چون سنجک، زنگ، قاشقک، شرینگ، جینگ و ... در مناطقی از ایران متداول است. این‌گونه سنجک‌ها گاه توسط بند یا کِش به انگشتان دست بسته می‌شوند و در برخی از مناطق توسط رقصندگان زن یا مرد در حین رقصیدن به صدا درمی‌آیند. به طور کلی نمونه‌ی بزرگترین این ساز در ایران متعلق به مراسم سوگواری و نمونه‌های کوچکتر آن در مراسم عروسی و شادمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند<ref>اطلاعات این مدخل از طریق كار میدانی به دست آمده است.</ref><ref>مشروح این اطلاعات در جلد دوم '''''دایره‌المعارف سازهای ایران'''''. محمدرضا درویشی منعكس است.</ref>.