پیام نو: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''پيام نو،''' مجلة ادبي، هنري، علمي پيام نو ارگان رسمي انجمن روابط فرهنگي ايران و شوروي در 1323ش شروع به انتشار كرد. مجلة مذكور ناشر افكار انجمن و نخستين صاحب امتياز آن سعيد نفيسي [1274- 1345ش] بود [افشار، ص175]. پس از چند سال كه نفيسي اين مجله را اداره كرد...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''پیام نو،''' مجلة ادبی، هنری، علمی پیام نو ارگان رسمی انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی در 1323ش شروع به انتشار كرد. مجلة مذكور ناشر افكار انجمن و نخستین صاحب امتیاز آن سعید نفیسی [1274- 1345ش] بود [افشار، ص175]. پس از چند سال كه نفیسی این مجله را اداره كرد، بزرگ علوی ادارة آن را بر عهده گرفت. | ||
مجلة | مجلة پیام نو در تقویت روابط فرهنگی دو كشور ایران و شوروی نقش اساسی ایفا كرد. در این مجله مقالات متعددی در زمینة پژوهشهای تاریخی و ادبی و علمی و اجتماعی به چاپ رسیده و آثار برخی از نویسندگان و شاعران شوروی ترجمه و در شمارههای مختلف نشریة مذكور به طبع رسیده است. | ||
اعضای هیأت تحریریه در سال نخست افراد زیر بودند خانم فاطمه سیاح، سعید نفیسی، صادق هدایت، دكتر ذبیحالله صفا، [[عبدالحسین نوشین]] و عیسی بهنام اما دبیر هیأت تحریریه سعید نفیسی بود. هیأت تحریریه در شمارة نخست (مرداد 1323ش) مرام مجله را چنین توصیف كرده است: «مجلة پیام نو ناشر افكار و مرام انجمن روابط فرهنگی ایران با اتحاد جماهیر شوروی است. ملل نیز مانند اشخاص ناگزیر از رفت و آمد و نشست و برخاست و آمیزش با یكدیگرند... . آمیزشهایی كه در میان اقوام و ملل است تا بر پایة معنوی و هم اندیشگی استوار نباشد هر روز بیم آن میرود كه چون امید نفع برخاست دوستی نیز زایل شود. ... در میان ایران و شوروی صدها وجه اشتراك معنوی هست كه یك یا دو از آنها بسنده است كه ملل دیگر را از نزدیك به یكدیگر مربوط كند... [پیام نو، سال 1 شماره1 سرمقاله]. | |||
از دورة اول | از دورة اول پیام نو جمعاً 12 شماره منتشر گردید. نخستین شمارة دورة دوم پیام نو از آذر 1324ش شروع به انتشار كرد. از این پس در سرمقالههای نخست هر سال بزرگ علوی كه به عنوان سردبیر بود در مقاله مشی مجله را توصیف میكرد. از پیام نو مجموعاً هفت دوره منتشر شده است. از دورة هفتم فقط شش شماره منتشر گردید نخستین شماره در خرداد 1333ش و آخرین شماره در اسفند 1333ش منتشر گردیده است. از آن پس مجله پس از انتشار جمعاً 78 شماره در هفت دوره به كلی تعطیل شد. در این ادوار نویسندگان برجستهای با پیام نو همكاری داشته و آثار خود را در آن درج نمودهاند. خدمت فرهنگی این مجله پس از تعطیلی و پس از گذشت چند سال وقفه توسط نشریة پیام نوین<sup>*</sup> دنبال گردید. [پیام نوین س10 ش2، ص6-7]. | ||
'''مآخذ:''' | '''مآخذ:''' | ||
افشار، | افشار، ایرج. '''''نادره كاران.''''' تهران: نشر قطره، 1383، ص175؛ '''''مجلة پیام نوین.''''' سال 10 ش2 [بهمن و اسفند 1351، ص1 – 7: س10 ش7، ص 75 به بعد. | ||
سید علی آل داود | سید علی آل داود | ||
نسخهٔ ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۶
پیام نو، مجلة ادبی، هنری، علمی پیام نو ارگان رسمی انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی در 1323ش شروع به انتشار كرد. مجلة مذكور ناشر افكار انجمن و نخستین صاحب امتیاز آن سعید نفیسی [1274- 1345ش] بود [افشار، ص175]. پس از چند سال كه نفیسی این مجله را اداره كرد، بزرگ علوی ادارة آن را بر عهده گرفت.
مجلة پیام نو در تقویت روابط فرهنگی دو كشور ایران و شوروی نقش اساسی ایفا كرد. در این مجله مقالات متعددی در زمینة پژوهشهای تاریخی و ادبی و علمی و اجتماعی به چاپ رسیده و آثار برخی از نویسندگان و شاعران شوروی ترجمه و در شمارههای مختلف نشریة مذكور به طبع رسیده است.
اعضای هیأت تحریریه در سال نخست افراد زیر بودند خانم فاطمه سیاح، سعید نفیسی، صادق هدایت، دكتر ذبیحالله صفا، عبدالحسین نوشین و عیسی بهنام اما دبیر هیأت تحریریه سعید نفیسی بود. هیأت تحریریه در شمارة نخست (مرداد 1323ش) مرام مجله را چنین توصیف كرده است: «مجلة پیام نو ناشر افكار و مرام انجمن روابط فرهنگی ایران با اتحاد جماهیر شوروی است. ملل نیز مانند اشخاص ناگزیر از رفت و آمد و نشست و برخاست و آمیزش با یكدیگرند... . آمیزشهایی كه در میان اقوام و ملل است تا بر پایة معنوی و هم اندیشگی استوار نباشد هر روز بیم آن میرود كه چون امید نفع برخاست دوستی نیز زایل شود. ... در میان ایران و شوروی صدها وجه اشتراك معنوی هست كه یك یا دو از آنها بسنده است كه ملل دیگر را از نزدیك به یكدیگر مربوط كند... [پیام نو، سال 1 شماره1 سرمقاله].
از دورة اول پیام نو جمعاً 12 شماره منتشر گردید. نخستین شمارة دورة دوم پیام نو از آذر 1324ش شروع به انتشار كرد. از این پس در سرمقالههای نخست هر سال بزرگ علوی كه به عنوان سردبیر بود در مقاله مشی مجله را توصیف میكرد. از پیام نو مجموعاً هفت دوره منتشر شده است. از دورة هفتم فقط شش شماره منتشر گردید نخستین شماره در خرداد 1333ش و آخرین شماره در اسفند 1333ش منتشر گردیده است. از آن پس مجله پس از انتشار جمعاً 78 شماره در هفت دوره به كلی تعطیل شد. در این ادوار نویسندگان برجستهای با پیام نو همكاری داشته و آثار خود را در آن درج نمودهاند. خدمت فرهنگی این مجله پس از تعطیلی و پس از گذشت چند سال وقفه توسط نشریة پیام نوین* دنبال گردید. [پیام نوین س10 ش2، ص6-7].
مآخذ:
افشار، ایرج. نادره كاران. تهران: نشر قطره، 1383، ص175؛ مجلة پیام نوین. سال 10 ش2 [بهمن و اسفند 1351، ص1 – 7: س10 ش7، ص 75 به بعد.
سید علی آل داود