آدميّت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[آدمیت| | '''[[آدمیت|ادمیّت]]'''، نام دو هفتهنامه در عصر مشروطیت، که هر یک مدتی در تهران و شیراز انتشار یافتند. | ||
1) نامه هفتگی | 1) نامه هفتگی ادمیت تهران یکسال پس از انقلاب مشروطه از سال 1325ق / 1907م شروع به انتشار کرد. این روزنامه با انکه گرایش اجتماعی و سیاسی داشت با مشروطهخواهان مخالفت میورزید و مدیر ان میرزا عبدالمطلب یزدی به تصریح ادوارد برون در معرض سوء ظن ازادیخواهان قرار داشت او در دوره استبداد صغیر جزو یاران محمدعلی شاه قرار گرفت و جزو اعضای دادگاه ضدانقلابی شاه مستبد در امد و پس از فرار محمدعلی شاه، دستگیر و به زندان محکوم شد<ref>كسروی، سید احمد( 1356). تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیرکبیر، ص. 480.</ref>. زمان شروع و تعطیلی روزنامه به درستی معلوم نیست. رابینو قسمتی از سرمقاله سومین شماره 28 جمادیالاول 1327ق را در کتاب خود اورده است. | ||
2) نامه هفتگی | 2) نامه هفتگی ادمیت شیراز به مدیریت محمدحسین رکنزاده ادمیت شاعر و دانشمند شیرازی در سال 1305ش در ان شهر منتشر شد. این روزنامه تصاویری داشت و در سرلوحه هر شماره تصویری از سعدی در سمت چپ قرار گرفته بود. سرمقالههای این هفتهنامه در موضوعات اجتماعی و اقتصادی و بقیه مطالب ان خبری بود مخصوصاً اخبار استان فارس و شهرهای ساحلی خلیج فارس و دریای عمان. در سال اوّل کتابی به نام «سفر بنادر» به صورت پاورقی در ان چاپ میشد. | ||
ادمیت هیچگاه مرتب منتشر نشد و در سال اول تنها 22 شماره از ان به چاپ رسید<ref>براون، ادوارد(1335). تاریخ مطبوعات و ادبیات در ایران در دوره مشروطیت. ترجمه و تحشیه محمد عباسی، تهران: معرفت، ص. 165-166.</ref><ref>رابینو، ه. ل.( 1372). روزنامههای ایران. ترجمه و تدوین جعفر خمامیزاده، تهران: نشر ایلیا، ص. 33-34.</ref><ref>صدرهاشمی، محمد (1327). تاریخ جراید و مجلات ایران. ج 1، اصفهان: کمال،ص 103-105.</ref><ref>كسروی، سید احمد(1356). تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیرکبیر، ص. 480. </ref>. | |||
== | == ماخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
سیدعلی | سیدعلی الداود | ||
نسخهٔ ۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۶
ادمیّت، نام دو هفتهنامه در عصر مشروطیت، که هر یک مدتی در تهران و شیراز انتشار یافتند.
1) نامه هفتگی ادمیت تهران یکسال پس از انقلاب مشروطه از سال 1325ق / 1907م شروع به انتشار کرد. این روزنامه با انکه گرایش اجتماعی و سیاسی داشت با مشروطهخواهان مخالفت میورزید و مدیر ان میرزا عبدالمطلب یزدی به تصریح ادوارد برون در معرض سوء ظن ازادیخواهان قرار داشت او در دوره استبداد صغیر جزو یاران محمدعلی شاه قرار گرفت و جزو اعضای دادگاه ضدانقلابی شاه مستبد در امد و پس از فرار محمدعلی شاه، دستگیر و به زندان محکوم شد[۱]. زمان شروع و تعطیلی روزنامه به درستی معلوم نیست. رابینو قسمتی از سرمقاله سومین شماره 28 جمادیالاول 1327ق را در کتاب خود اورده است.
2) نامه هفتگی ادمیت شیراز به مدیریت محمدحسین رکنزاده ادمیت شاعر و دانشمند شیرازی در سال 1305ش در ان شهر منتشر شد. این روزنامه تصاویری داشت و در سرلوحه هر شماره تصویری از سعدی در سمت چپ قرار گرفته بود. سرمقالههای این هفتهنامه در موضوعات اجتماعی و اقتصادی و بقیه مطالب ان خبری بود مخصوصاً اخبار استان فارس و شهرهای ساحلی خلیج فارس و دریای عمان. در سال اوّل کتابی به نام «سفر بنادر» به صورت پاورقی در ان چاپ میشد.
ادمیت هیچگاه مرتب منتشر نشد و در سال اول تنها 22 شماره از ان به چاپ رسید[۲][۳][۴][۵].
ماخذ
- ↑ كسروی، سید احمد( 1356). تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیرکبیر، ص. 480.
- ↑ براون، ادوارد(1335). تاریخ مطبوعات و ادبیات در ایران در دوره مشروطیت. ترجمه و تحشیه محمد عباسی، تهران: معرفت، ص. 165-166.
- ↑ رابینو، ه. ل.( 1372). روزنامههای ایران. ترجمه و تدوین جعفر خمامیزاده، تهران: نشر ایلیا، ص. 33-34.
- ↑ صدرهاشمی، محمد (1327). تاریخ جراید و مجلات ایران. ج 1، اصفهان: کمال،ص 103-105.
- ↑ كسروی، سید احمد(1356). تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیرکبیر، ص. 480.
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
سیدعلی الداود