آخرت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[آخرت|اخرت]]'''، در لغت به معنی همیشه و بازپسین و مؤنث واژه اخر و صفتی است كه جانشین موصوف شده و در اصل «نشأه | '''[[آخرت|اخرت]]'''، در لغت به معنی همیشه و بازپسین و مؤنث واژه اخر و صفتی است كه جانشین موصوف شده و در اصل «نشأه آخرت» یا «دار آخرت» بوده است. (← قصص 28/83). در اصطلاح دانش كلام، به معنی «ان سرای»، «ان جهان» و نیز به معنی «رستاخیز»<ref>تهانوی، محمدعلی. '''''كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم'''''. تحقیق د. علی دحروج و دیگران، بیروت: مكتبه لبنان ناشرون، 1996م، ص 1/71.</ref> یا مطلق معاد، اعم از معاد روحانی و جسمانی و كلیه رویدادهایی است كه در رستاخیز رخ میدهد<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''روح (= روض) الجنان و روح الجنان'''''. تصحیح حاجی میرزا ابوالحسن شعرانی، تهران: كتابفروشی اسلامیه، بی تا، ص 1/67.</ref>. به نظر متكلمان، آخرت را از آن رو آخرت خواندهاند كه جهانی است پس از این جهان [← معاد]. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | دانشنامه ایران | ||
نسخهٔ ۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۸
اخرت، در لغت به معنی همیشه و بازپسین و مؤنث واژه اخر و صفتی است كه جانشین موصوف شده و در اصل «نشأه آخرت» یا «دار آخرت» بوده است. (← قصص 28/83). در اصطلاح دانش كلام، به معنی «ان سرای»، «ان جهان» و نیز به معنی «رستاخیز»[۱] یا مطلق معاد، اعم از معاد روحانی و جسمانی و كلیه رویدادهایی است كه در رستاخیز رخ میدهد[۲]. به نظر متكلمان، آخرت را از آن رو آخرت خواندهاند كه جهانی است پس از این جهان [← معاد].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
اصغر دادبه