آخرت: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''آخرت'''، در لغت به معني هميشه و بازپسين و مؤنث واژة آخر و صفتي است كه جانشين موصوف شده و در اصل «نشأة آخرت» يا «دار آخرت» بوده است. (← قصص 28/83). در اصطلاح دانش كلام، به معني «آن سراي»، «آن جهان» و نيز به معني «رستاخيز»<sup>(1)</sup> يا مطلق معاد، اعم از...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''آخرت'''، در لغت به | '''[[آخرت|اخرت]]'''، در لغت به معنی همیشه و بازپسین و مؤنث واژه اخر و صفتی است كه جانشین موصوف شده و در اصل «نشأه اخرت» یا «دار اخرت» بوده است. (← قصص 28/83). در اصطلاح دانش كلام، به معنی «ان سرای»، «ان جهان» و نیز به معنی «رستاخیز»<ref>تهانوی، محمدعلی. '''''كشاف اصطلاحات الفنون و العلوم'''''. تحقیق د. علی دحروج و دیگران، بیروت: مكتبه لبنان ناشرون، 1996م، ص 1/71.</ref> یا مطلق معاد، اعم از معاد روحانی و جسمانی و كلیه رویدادهایی است كه در رستاخیز رخ میدهد<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''روح (= روض) الجنان و روح الجنان'''''. تصحیح حاجی میرزا ابوالحسن شعرانی، تهران: كتابفروشی اسلامیه، بی تا، ص 1/67.</ref>. به نظر متكلمان، اخرت را از ان رو اخرت خواندهاند كه جهانی است پس از این جهان ]← معاد[ | ||
== '''ماخذ:''' == | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اصغر دادبه | اصغر دادبه | ||
نسخهٔ ۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۸
اخرت، در لغت به معنی همیشه و بازپسین و مؤنث واژه اخر و صفتی است كه جانشین موصوف شده و در اصل «نشأه اخرت» یا «دار اخرت» بوده است. (← قصص 28/83). در اصطلاح دانش كلام، به معنی «ان سرای»، «ان جهان» و نیز به معنی «رستاخیز»[۱] یا مطلق معاد، اعم از معاد روحانی و جسمانی و كلیه رویدادهایی است كه در رستاخیز رخ میدهد[۲]. به نظر متكلمان، اخرت را از ان رو اخرت خواندهاند كه جهانی است پس از این جهان ]← معاد[
ماخذ:
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
اصغر دادبه