پرش به محتوا

جامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:Jami-1.jpg|بندانگشتی|جامی بر گرفته از وبسایت نشاط اوران قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.eneshat.com/iranian/famous/jami-celebrities]]
[[پرونده:Jami-1.jpg|بندانگشتی|جامی بر گرفته از وبسایت نشاط اوران قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.eneshat.com/iranian/famous/jami-celebrities]]
'''[[جامی]]،''' اهل سنت و حنفی مذهب بود<ref>صفا، ذبیح‌الله. '''''تاریخ''''' '''''ادبیات''''' '''''در''''' '''''ایران'''''. تهران: 1363ش، 4/354.</ref>. وی از سال‌های اغاز تحصیلش در سمرقند به تصوف گرایید. در این دوره با تعلیمات نقشبندیه<ref>← نقشبندیه</ref> اشنا شد و پس از بازگشت به هرات، سعدالدین کاشغری را به عنوان مرشد خویش برگزید، و پس از مرگ کاشغری، جامی با خواجه عبیدالله احرار، اشنایی و قرابت یافت<ref>نجیب‌مایل هروی، جامی. تهران: 1377ش، 222.</ref> که بعدها از نظر فکری هم بسیار از او تأثیر پذیرفت<ref>جامی. '''''نفحات''''' '''''الانس'''''. مقدمه محمود عابدی، تهران: 1370، 9-10.</ref>. مجموعه اثار جامی نشان می‌دهد که وی روش سلوک در طریقت نقشبندیه را پیوسته تأیید و تبلیغ می‌کرده، و رساله‌ای هم درباره سلسله انتساب نقشبندیه نوشته است.<ref>هروی. '''''همان'''''. 230- 231.</ref> جامی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شارحان تصوف به ویژه تصوف ابن‌عربی، اثار بسیاری در زمینه معرفی و شرح موضوعات تصوف از خود به جای گذاشته است. می‌توان گفت زیربنای عقاید صوفیانه جامی، عقیده وحدت وجود ابن‌عربی است. با این تفاوت که جامی وحدت وجود را با شریعت منطبق می‌نماید و اصولاً میان این دو منافاتی نمی‌بیند. و شرط لازم برای درک سخنان پیامبر را در این دو قاعده دنبال می‌کند: ''طهارت ظاهر،'' یعنی رعایت موازین شرعی و پرهیز از خلاف ان؛ ''طهارت باطن،'' که عبارت است از قطع توجه از ماسوی‌الله<ref>  جامی. '''''مثنوی سلامان و ابسال'''''. چاپ زهرا مهاجری، تهران: 1376، مقدمه /22.</ref>.
'''[[جامی]]،''' اهل سنت و حنفی مذهب بود<ref>صفا، ذبیح‌الله. '''''تاریخ''''' '''''ادبیات''''' '''''در''''' '''''ایران'''''. تهران: 1363ش، 4/354.</ref>. وی از سال‌های اغاز تحصیلش در سمرقند به تصوف گرایید. در این دوره با تعلیمات نقشبندیه آشنا شد و پس از بازگشت به هرات، سعدالدین کاشغری را به عنوان مرشد خویش برگزید، و پس از مرگ کاشغری، جامی با خواجه عبیدالله احرار، آشنایی و قرابت یافت<ref>نجیب‌مایل هروی، جامی. تهران: 1377ش، 222.</ref> که بعدها از نظر فکری هم بسیار از او تأثیر پذیرفت<ref>جامی. '''''نفحات''''' '''''الانس'''''. مقدمه محمود عابدی، تهران: 1370، 9-10.</ref>.  
 
مجموعه آثار جامی نشان می‌دهد که وی روش سلوک در طریقت نقشبندیه را پیوسته تأیید و تبلیغ می‌کرده، و رساله‌ای هم درباره سلسله انتساب نقشبندیه نوشته است.<ref>هروی. '''''همان'''''. 230- 231.</ref>  
 
جامی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شارحان [[تصوف]] به ویژه [[تصوف]] ابن‌عربی، اثار بسیاری در زمینه معرفی و شرح موضوعات [[تصوف]] از خود به جای گذاشته است. می‌توان گفت زیربنای عقاید صوفیانه جامی، عقیده وحدت وجود ابن‌عربی است. با این تفاوت که جامی وحدت وجود را با شریعت منطبق می‌نماید و اصولاً میان این دو منافاتی نمی‌بیند. و شرط لازم برای درک سخنان پیامبر را در این دو قاعده دنبال می‌کند: ''طهارت ظاهر،'' یعنی رعایت موازین شرعی و پرهیز از خلاف ان؛ ''طهارت باطن،'' که عبارت است از قطع توجه از ماسوی‌الله<ref>  جامی. '''''مثنوی سلامان و ابسال'''''. چاپ زهرا مهاجری، تهران: 1376، مقدمه /22.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


* [[تصوف]]<br />


== ماخذ ==
== مآخذ ==
<references />
<references />


== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
امیر حسین ساکت اف
امیر حسین ساکت اف

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۵

جامی بر گرفته از وبسایت نشاط اوران قابل بازیابی ازhttps://www.eneshat.com/iranian/famous/jami-celebrities

جامی، اهل سنت و حنفی مذهب بود[۱]. وی از سال‌های اغاز تحصیلش در سمرقند به تصوف گرایید. در این دوره با تعلیمات نقشبندیه آشنا شد و پس از بازگشت به هرات، سعدالدین کاشغری را به عنوان مرشد خویش برگزید، و پس از مرگ کاشغری، جامی با خواجه عبیدالله احرار، آشنایی و قرابت یافت[۲] که بعدها از نظر فکری هم بسیار از او تأثیر پذیرفت[۳].

مجموعه آثار جامی نشان می‌دهد که وی روش سلوک در طریقت نقشبندیه را پیوسته تأیید و تبلیغ می‌کرده، و رساله‌ای هم درباره سلسله انتساب نقشبندیه نوشته است.[۴]

جامی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شارحان تصوف به ویژه تصوف ابن‌عربی، اثار بسیاری در زمینه معرفی و شرح موضوعات تصوف از خود به جای گذاشته است. می‌توان گفت زیربنای عقاید صوفیانه جامی، عقیده وحدت وجود ابن‌عربی است. با این تفاوت که جامی وحدت وجود را با شریعت منطبق می‌نماید و اصولاً میان این دو منافاتی نمی‌بیند. و شرط لازم برای درک سخنان پیامبر را در این دو قاعده دنبال می‌کند: طهارت ظاهر، یعنی رعایت موازین شرعی و پرهیز از خلاف ان؛ طهارت باطن، که عبارت است از قطع توجه از ماسوی‌الله[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: 1363ش، 4/354.
  2. نجیب‌مایل هروی، جامی. تهران: 1377ش، 222.
  3. جامی. نفحات الانس. مقدمه محمود عابدی، تهران: 1370، 9-10.
  4. هروی. همان. 230- 231.
  5.   جامی. مثنوی سلامان و ابسال. چاپ زهرا مهاجری، تهران: 1376، مقدمه /22.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

امیر حسین ساکت اف