جنید بغدادی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۲

جنید بغدادی بر گرفته از وبسایت ایمز قابل بازیابی ازhttps://aimsinternational.co.uk/story/2491

جنید بغدادی، ابوالقاسم جنید بن محمد بغدادی (حدود 210- 297 تا 299ق) از مشایخ بزرگ و دانشمندان تصوف ایرانی. وی در نهاوند یا احتمالاً بغداد تولد یافت. درکودکی به مکتب رفت و علوم متداول زمان را آموخت. کودکی با قریحه و پاک بود و از همان آغاز همه واجباتش را به جا می‌آورد، در بغداد آبگینه می‌فروخت و از این راه روزگار می‌گذرانید^[۱].

در هفت سالگی به تحصیل علوم دینی پرداخت. فقه را نزد «ابوعلی ثور» از بزرگان شافعی، آموخت و در اندک زمانی آوازه‌اش بدانجا رسید که فقها به شاگردیش مباهات می‌کردند^[۲]. در عرفان و طریقت نیز مرید بسیاری کسان شد که از آن میان می‌توان «حادث محاسبی» و «سَرَی سقَطَی» را نام برد.

سقطی دایی جنید بود و جنید را در هفت سالگی با خود به مکه برد^[۳] همنشینی و ارادت این دو نزدیک به 40 سال پایید^[۱]. جنید نیز همچون بسیاری دیگر از عارفان، از حسد و تنگ نظری ظاهرپرستان و متعصبان در امان نبوده است. وی بر خلاف رسم معمول برخی عرفا، عالمی آبرومند و پایبند به شریعت بود، و روش خود را منطبق با کتاب و سنّت می‌دانست، از سخنان اوست که هر کس، قرآن حفظ نداشته باشد و حدیث ننویسد قابل پیروی نیست.

نام وی در شمار راویان حدیث نیز آمده است، با این همه چندین بار به کفرش متهم کردند^[۴] نیز او را مجبور کردند که در صحنه دلخراش به شهادت رساندن حسین منصور حلاج شرکت جوید. جنید در بغداد درگذشت^[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ ^۱٫۲ عطار، فریدالدین. تذکرةالاولیاء. به کوشش نیکلسون، افست، دنیای کتاب، چاپ دوم، 7-6.
↑ بغدادی، خطیب. تاریخ بغداد. دارالکتاب العربی. بیروت: 7/242.
↑ هجویری، کشف‌المحجوب. ژوکوفسکی، تهران: طهوری، 1362ش، 161.
↑ روزبهان بقلی شیرازی. شرح شطحیات. به کوشش هانری کربن، تهران: 1966م، 32.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

امیرحسین ساکت اف

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ ^۱٫۲ عطار، فریدالدین. تذکرةالاولیاء. به کوشش نیکلسون، افست، دنیای کتاب، چاپ دوم، 7-6.

[2] بغدادی، خطیب. تاریخ بغداد. دارالکتاب العربی. بیروت: 7/242.

[3] هجویری، کشف‌المحجوب. ژوکوفسکی، تهران: طهوری، 1362ش، 161.

[4] روزبهان بقلی شیرازی. شرح شطحیات. به کوشش هانری کربن، تهران: 1966م، 32.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 [[پرونده:12-13.jpg|بندانگشتی|جنید بغدادی بر گرفته از وبسایت ایمز قابل بازیابی از<nowiki/>https://aimsinternational.co.uk/story/2491]]
-'''[[جنید بغدادی]]،''' ابوالقاسم جنید بن محمد بغدادی (حدود 210- 297 تا 299ق) از مشایخ بزرگ و دانشمندان تصوف ایرانی. وی در نهاوند یا احتمالاً بغداد تولد یافت. درکودکی به مکتب رفت و علوم متداول زمان رااموخت. کودکی با قریحه و پاک بود و از هماناغاز همهواجباتش را به جا می‌آورد، در بغدادابگینه می‌فروخت و از این راه روزگار می‌گذرانید<ref>عطار، فریدالدین. '''''تذکرةالاولیاء'''''. به کوشش نیکلسون، افست، دنیای کتاب، چاپ دوم، 7-6.</ref>. در هفت سالگی به تحصیل علوم دینی پرداخت. فقه را نزد «ابوعلی ثور» از بزرگان شافعی،اموخت و در اندک زمانیاوازه‌اش بدانجا رسید که فقها به شاگردیش مباهات می‌کردند<ref>  بغدادی، خطیب. '''''تاریخ''''' '''''بغداد'''''. دارالکتاب العربی. بیروت: 7/242.</ref> در عرفان و طریقت نیز مرید بسیاری کسان شد که ازان میان می‌توان «حادث محاسبی» و «سَرَی سقَطَی» را نام برد. سقطی دایی جنید بود و جنید را در هفت سالگی با خود به مکه برد<ref>هجویری، '''''کشف‌المحجوب'''''. ژوکوفسکی، تهران: طهوری، 1362ش، 161.</ref> همنشینی و ارادت این دو نزدیک به 40 سال پایید<ref>   عطار. '''''همانجا'''''.</ref>. جنید نیز همچون بسیاری دیگر از عارفان، از حسد و تنگ نظری ظاهرپرستان و متعصبان در امان نبوده است. وی بر خلاف رسم معمول برخی عرفا، عالمی ابرومند و پایبند به شریعت بود، و روش خود را منطبق با کتاب و سنّت می‌دانست، از سخنان اوست که هر کس، قرآن حفظ نداشته باشد و حدیث ننویسد قابل پیروی نیست. نام وی در شمار راویان حدیث نیزامده است، با این همه چندین بار به کفرش متهم کردند<ref>روزبهان بقلی شیرازی. '''''شرح''''' '''''شطحیات'''''. به کوشش هانری کربن، تهران: 1966م، 32.</ref> نیز او را مجبور کردند که در صحنهدلخراش به شهادت رساندن حسین منصور حلاج شرکت جوید. جنید در بغداد درگذشت<ref>  عطار. '''''تذکرةالاولیاء'''''.</ref>.
+'''[[جنید بغدادی]]،''' ابوالقاسم جنید بن محمد بغدادی (حدود 210- 297 تا 299ق) از مشایخ بزرگ و دانشمندان [[تصوف]] ایرانی. وی در نهاوند یا احتمالاً بغداد تولد یافت. درکودکی به مکتب رفت و علوم متداول زمان را آموخت. کودکی با قریحه و پاک بود و از همان آغاز همه واجباتش را به جا می‌آورد، در بغداد آبگینه می‌فروخت و از این راه روزگار می‌گذرانید<ref name=":0">عطار، فریدالدین. '''''تذکرةالاولیاء'''''. به کوشش نیکلسون، افست، دنیای کتاب، چاپ دوم، 7-6.</ref>.
+در هفت سالگی به تحصیل علوم دینی پرداخت. فقه را نزد «ابوعلی ثور» از بزرگان [[شافعی]]، آموخت و در اندک زمانی آوازه‌اش بدانجا رسید که فقها به شاگردیش مباهات می‌کردند<ref>  بغدادی، خطیب. '''''تاریخ''''' '''''بغداد'''''. دارالکتاب العربی. بیروت: 7/242.</ref>. در عرفان و طریقت نیز مرید بسیاری کسان شد که از آن میان می‌توان «حادث محاسبی» و «سَرَی سقَطَی» را نام برد.
+سقطی دایی جنید بود و جنید را در هفت سالگی با خود به مکه برد<ref>هجویری، '''''کشف‌المحجوب'''''. ژوکوفسکی، تهران: طهوری، 1362ش، 161.</ref> همنشینی و ارادت این دو نزدیک به 40 سال پایید<ref name=":0" />. جنید نیز همچون بسیاری دیگر از عارفان، از حسد و تنگ نظری ظاهرپرستان و متعصبان در امان نبوده است. وی بر خلاف رسم معمول برخی عرفا، عالمی آبرومند و پایبند به شریعت بود، و روش خود را منطبق با کتاب و سنّت می‌دانست، از سخنان اوست که هر کس، [[قرآن]] حفظ نداشته باشد و حدیث ننویسد قابل پیروی نیست.
+نام وی در شمار راویان حدیث نیز آمده است، با این همه چندین بار به کفرش متهم کردند<ref>روزبهان بقلی شیرازی. '''''شرح''''' '''''شطحیات'''''. به کوشش هانری کربن، تهران: 1966م، 32.</ref> نیز او را مجبور کردند که در صحنه دلخراش به شهادت رساندن حسین [[حلاج|منصور حلاج]] شرکت جوید. جنید در بغداد درگذشت<ref name=":0" />.
 == نیز نگاه کنید به ==
+* [[تصوف]]
+* [[شافعی]]<br />
+== مآخذ ==
-== ماخذ ==
 <references />
 == منبع اصلی ==
-سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 == نویسنده مقاله ==
 امیرحسین ساکت اف