ایل میلان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
دامداری و پرورش بز،گوسفند، اسب و گاومیش و... از مهمترین مشاغل میلانیهاست. كشاورزی و صنایع دستی مانند جاجیم، خورجین و نمد كه از پشم دامها به دست میاید نیز از دیگر مشاغل میلانیهاست<ref>اسكندرینیا، ابراهیم. '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. ص 114 و 170.</ref>. | دامداری و پرورش بز،گوسفند، اسب و گاومیش و... از مهمترین مشاغل میلانیهاست. كشاورزی و صنایع دستی مانند جاجیم، خورجین و نمد كه از پشم دامها به دست میاید نیز از دیگر مشاغل میلانیهاست<ref>اسكندرینیا، ابراهیم. '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. ص 114 و 170.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== ماخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی | |||
== نویسنده مقاله == | |||
معصومه ابراهیمی | |||
معصومه | |||
نسخهٔ ۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۲
میلان، از ایلات بزرگ و مهم كرد استان اذربایجان غربی.
نام ایل را برخی برگرفته از شخصی به نام میلان میدانند كه با زیلان برادر بود و دو ایل بزرگ كرد زیلان و میلان را تشكیل دادند؛ برخی دیگر برگرفته از نام شخصی به نام میلی دانستهاند[۱].
مردم ایل میلان در مناطق شرق و شمال شرقی شهرستان ماكو تا نواحی اطراف رودخانة ارس و نواحی كوهستانی مرز ایران و تركیه پراكندهاند[۲]. در گذشته قسمت بزرگی از كوچندگان استان اذربایجان غربی را ایل میلان تشكیل میداد. امروزه اكثر میلانیها یكجانشین شدهاند و فقط گروههای كوچكی از انها نیز برای چرای دامهایشان بین شهرستانهای استانهای چالدران، خوی، سردشت و ماكو استان اذربایجان غربی، ییلاق و قشلاق میكنند[۳].
در زمان حكومتهای صفویان و افشاریان گروههایی از مردم ایل میلان برای دفاع از سرحدات شمال شرق ایران در برابر یورش ازبکها به خراسان كوچانده شدند[۴] اینها میلانلو* خوانده میشوند[۵].
ساختار ایلی به صورت: ایل، طایفه، باو، زومه (اوه = اوبه) و مال است[۶].
ایل میلان از 12 طایفه و 124 زومه تشكیل شده است كه هر كدام نیز به واحدهای كوچکتری تقسیم میشوند. برخی از مهمترین طوایف میلان عبارتند از شیخكانلو، امویی، دودكانلو[۷].
از جمعیت كل میلانیها اطلاع دقیقی در دست نیست. شمار خانوارهای كوچندة این ایل در 1377ش 2079 خانوار و 14880 نفر براورد شده است[۸].
مردم ایل میلان اذربایجان سنی شافعی مذهب هستند[۹].
دامداری و پرورش بز،گوسفند، اسب و گاومیش و... از مهمترین مشاغل میلانیهاست. كشاورزی و صنایع دستی مانند جاجیم، خورجین و نمد كه از پشم دامها به دست میاید نیز از دیگر مشاغل میلانیهاست[۱۰].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 50؛ كلانتری، منوچهر. «ایل میلان»، هنر و مردم. س 4، ش 43، اردیبهشت 1345، ص 21-30.
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم.ساختار سازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی . ص 20.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص 21-30
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها.. ص 51.
- ↑ توحدی، كلیمالله. حركت تاریخی كرد به خراسان. مشهد: 1359، ص 1/520.
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم. حركت تاریخی كرد به خراسان. ص 31 و 33.
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم.حركت تاریخی كرد به خراسان. ص 257.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 21.
- ↑ توحدی، كلیمالله. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. 2/211.
- ↑ اسكندرینیا، ابراهیم. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. ص 114 و 170.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی