پرش به محتوا

پز: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
پز(posing)، حالت دادن و شیوه تعیین چگونه قرار گرفتن شخص یا اشخاص در برابر دوربین، به منظور نشان دادن خصوصیاتی معین یا حالتی خوشایند از موضوع است. این اصطلاح بیشتر در عكس‌هایی كه در [[عکاسخانه|عكاسخانه‌]]<nowiki/>ها گرفته می‌شد، رواج یافت و بر پایه اندازه عكس‌ها، اصطلاحات پُز سه در چهار یا شش در چهار و ... به كار می‌رفت. همچنین در زبان فرانسه، این كلمه ( pose ) به معنای نور دادن به صفحه حساس عكاسی نیز كاربرد دارد<ref>عباسی، اسماعیل. '''''فرهنگ عكاسی'''''. تهران: انتشارات سروش، 1375، ص 70.</ref>.  
پز(posing)، حالت دادن و شیوه تعیین چگونه قرار گرفتن شخص یا اشخاص در برابر دوربین، به منظور نشان دادن خصوصیاتی معین یا حالتی خوشایند از موضوع است. این اصطلاح بیشتر در عكس‌هایی كه در [[عکاسخانه|عكاسخانه‌]]<nowiki/>ها گرفته می‌شد، رواج یافت و بر پایه اندازه عكس‌ها، اصطلاحات پُز سه در چهار یا شش در چهار و ... به كار می‌رفت. همچنین در زبان فرانسه، این كلمه ( pose ) به معنای نور دادن به صفحه حساس عكاسی نیز كاربرد دارد<ref>عباسی، اسماعیل. '''''فرهنگ عكاسی'''''. تهران: انتشارات سروش، 1375، ص 70.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۵: خط ۱۵:
== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
محمدرضا طهماسب پور
محمدرضا طهماسب پور
[[رده:هنر]]
[[رده:عکاسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۹

پز(posing)، حالت دادن و شیوه تعیین چگونه قرار گرفتن شخص یا اشخاص در برابر دوربین، به منظور نشان دادن خصوصیاتی معین یا حالتی خوشایند از موضوع است. این اصطلاح بیشتر در عكس‌هایی كه در عكاسخانه‌ها گرفته می‌شد، رواج یافت و بر پایه اندازه عكس‌ها، اصطلاحات پُز سه در چهار یا شش در چهار و ... به كار می‌رفت. همچنین در زبان فرانسه، این كلمه ( pose ) به معنای نور دادن به صفحه حساس عكاسی نیز كاربرد دارد[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. عباسی، اسماعیل. فرهنگ عكاسی. تهران: انتشارات سروش، 1375، ص 70.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا طهماسب پور