آرامش در حضور دیگران: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''آرامش در حضور ديگران (ناصر تقوايي، 1349)''' سياسيترين فيلم سينماي ايران در دهة 1340 و 1350، كه براساس فيلمنامهاي از دكتر غلامحسين ساعدي و با حضور اكبر مشكين، ثريا قاسمي، محمدعلي سپانلو، منوچهر آتشي و پرتو نوريعلا در مقام بازيگر ساخته شد، و...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آرامش در حضور دیگران (ناصر تقوایی، 1349) | |||
سیاسیترین فیلم سینمای ایران در دهه 1340 و 1350، که براساس فیلمنامهای از دکتر غلامحسین ساعدی و با حضور اکبر مشکین، ثریا قاسمی، محمدعلی سپانلو، منوچهر آتشی و پرتو نوریعلا در مقام بازیگر ساخته شد، و پس از نخستین نمایش در «جشن هنر شیراز» (شهریور 1349) در محاق توقیف چند ساله قرار گرفت؛ اما بعد از آنکه در سی و سومین جشنواره فیلم ونیز (ایتالیا، 1351/ 1972 میلادی) دیپلم افتخار به آن اهدا شد، به مدت چند شب در سینما کاپری (فروردین 1352) به نمایش درآمد، و از آن زمان تا کنون اجازه نمایش عمومی آن لغو شده است. فیلم به داستان زندگی نابههنجار یک سرهنگ بازنشسته ارتش شاهنشاهی میپردازد که در پیرانهسر به الکل پناه برده است. دیپلم افتخار جشنواره بینالمللی فیلم ونیز (1972) به این فیلم اهدا شد. | |||
عباس بهارلو | |||
نک: ، «اقتباس ادبی در سینمای ایران»، شهناز مرادی کوچی، انتشارات آگاه، 1368، ص 52 تا 67. | |||
و: «معرفی و نقد آثار ناصر تقوایی»، غلام حیدری، انتشارات بهنگار، 1369، ص 207 تا 262. | |||
و: «...به روایت ناصر تقوایی»، احمد طالبینژاد، انتشارات روزنهکار، 1375، ص 54 تا 43. | |||
نسخهٔ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۷
آرامش در حضور دیگران (ناصر تقوایی، 1349)
سیاسیترین فیلم سینمای ایران در دهه 1340 و 1350، که براساس فیلمنامهای از دکتر غلامحسین ساعدی و با حضور اکبر مشکین، ثریا قاسمی، محمدعلی سپانلو، منوچهر آتشی و پرتو نوریعلا در مقام بازیگر ساخته شد، و پس از نخستین نمایش در «جشن هنر شیراز» (شهریور 1349) در محاق توقیف چند ساله قرار گرفت؛ اما بعد از آنکه در سی و سومین جشنواره فیلم ونیز (ایتالیا، 1351/ 1972 میلادی) دیپلم افتخار به آن اهدا شد، به مدت چند شب در سینما کاپری (فروردین 1352) به نمایش درآمد، و از آن زمان تا کنون اجازه نمایش عمومی آن لغو شده است. فیلم به داستان زندگی نابههنجار یک سرهنگ بازنشسته ارتش شاهنشاهی میپردازد که در پیرانهسر به الکل پناه برده است. دیپلم افتخار جشنواره بینالمللی فیلم ونیز (1972) به این فیلم اهدا شد.
عباس بهارلو
نک: ، «اقتباس ادبی در سینمای ایران»، شهناز مرادی کوچی، انتشارات آگاه، 1368، ص 52 تا 67.
و: «معرفی و نقد آثار ناصر تقوایی»، غلام حیدری، انتشارات بهنگار، 1369، ص 207 تا 262.
و: «...به روایت ناصر تقوایی»، احمد طالبینژاد، انتشارات روزنهکار، 1375، ص 54 تا 43.