اسماعيل (ع): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''اسماعیل (ع)'''، فرزند حضرت ابراهیم (ع) از کنیز مصریش هاجر. در منابع اسلامی او ملقب به ذبیح و از پیامبران الهی است<ref>مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63؛ ابن حنبل. '''''المسند'''''. ج 4، بیروت: ص 324؛ ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 100؛ ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 148 و 179. </ref>. نام او 11 بار در ''[[قرآن|قرآن کریم]]'' آمده است. | ||
اسماعيل از دو | [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] از دو واژه عبری اسمع و ایل، به معنای ”خدایا بشنو“، تشکیل شده است<ref>بغوی، حسین. '''''معالم التنزیل'''''. بیروت: 1405ق / 1985م، جزء 1، ص 153؛ مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، تهران: 1345، ص 145.</ref>. در ''کتاب مقدس'' (پیدایش، باب 16) از نحوه وجود یافتن [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] سخن به میان آمده و در منابع اسلامی نیز نازایی ساره همسر ابراهیم و زاده شدن [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] از هاجر ذکر شده است<ref>ابن سعد، محمد. '''''الطبقات الکبیر'''''. به کوشش ادوارد زاخاو، لیدن: بریل، 1322ق، جزء 1، ص 23؛ مقدسی. همان. جزء 3، ص53؛ ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 89؛ یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.</ref>. هم در ''کتاب مقدس'' (پیدایش، 41:21) و هم در روایات اسلامی بنا به فرمان الهی و درخواست ساره، ابراهیم هاجر و طفل خردسالش [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] را بیرون کرد. در روایات اخیر، وی آنان را به کوه فاران که محلی بی آب و علف در مکه بود برد و آن دو را به امان خدا گذاشت.<sup>4</sup> چون تشنگی بر آنها غلبه کرد، هاجر در پی آب 7 بار مسیر صفا تا مروه را پیمود و هیچ نیافت تا اینکه متوجه آبی روان در زیر پای [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] شد، آبی که به زمزم معروف شده است.<sup>5</sup> ''کتاب مقدس'' نیز پیدا شدن آب در زیر پای [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] را ذکر کرده است (پیدایش، 18:21-19). در روایت ''کتاب مقدس'' اسحاق، فرزند ابراهیم از ساره، ذبیح معروف است و در منابع اسلامی [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]]؛ حتی در حدیثی از حضرت رسول (ص)، ایشان خود را «ابنالذبیحین» خواندهاند و آن اشاره است به [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] (ع) و عبدالله بن عبدالمطلب.<sup>6</sup> | ||
گفته شده | گفته شده که [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] با دختری از قبیله جُرْهُم ازدواج کرد و زبان عربی را از جُرْهُمیان فرا گرفت.<sup>7</sup> [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] را ”ابوالعرب“ نیز خواندهاند، و اعراب خود را از نسل وی میدانند.<sup>8</sup> همچنین، بنا بر روایات اسلامی، به فرمان الهی [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] در ساختن خانه کعبه و تطهیر آن از پلیدیها به ابراهیم کمک کرد و تمامی مناسک و مراسم حج را نیز، همراه پدر به جای آورد. (بقره/2/127)<sup>9</sup> وی پس از ابراهیم سالها عهدهدار امور خانه کعبه بود و هر ساله مراسم حج را به جای میآورد.<sup>10</sup> عمر او را 130 سال و گاهی بیشتر نیز آوردهاند، قبر وی در ناحیه حجر در کنار قبر مادرش است.<sup>11</sup> | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
'''مآخذ | == '''مآخذ''' == | ||
1- | |||
2- | |||
3- | |||
4- ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 145.؛ مسعودی، علی. '''''اثبات الوصیه'''''. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه، ص 26؛ مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 60؛ طبری. '''''تاریخ طبری'''''. ج 1، ص 129-130. | |||
5- ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 90؛ ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 146؛ یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.؛ طبری. همان. ج 1، ص129، 131-132؛ ابن هشام، '''''السیره النبویه'''''. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، جزء 1، ص 116. | |||
6- یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 27؛ ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 149، 150، 153؛ ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 93-95؛ طبری. همان. ج 1، ص 135-136، 140-141؛ احمد ابن حنبل. همان. ج 4، ص 324؛ مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63-64. | |||
7- ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 90؛ طبری. همان. ج 1، ص 131-132؛ یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 26، 221؛ ابن بابویه. '''''الخصال'''''. ج 1، بیروت: مؤسسهالاعلمی، 1410ق، ص 319؛ احمد بن حنبل. همان. ج 4، ص 324؛ مسعودی. همان. ص 26، 28. | |||
8- طبری. همان. ج 1، ص 160؛ ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 101؛ مسعودی. همان. ص 28؛ احمد ابن حنبل. همان. ج 4، ص 107، 324؛ مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61، جزء 4، ص 106-107؛ ابن هشام. همان. ج 1، ص 8. | |||
9- ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص91-92؛ طبری. همان. ج 1، ص 129؛ ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 153. | |||
10- یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 221؛ اابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 92؛ مسعودی. همان. ص 28. | |||
11- طبری. همان. ج 1، ص 160؛ ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص101، ابن هشام. همان. ج 1، ص 6؛ مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61؛ احمد بن حنبل. همان. ج 4، ص 324. | |||
11- | |||
نسخهٔ ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۵
اسماعیل (ع)، فرزند حضرت ابراهیم (ع) از کنیز مصریش هاجر. در منابع اسلامی او ملقب به ذبیح و از پیامبران الهی است[۱]. نام او 11 بار در قرآن کریم آمده است.
اسماعیل از دو واژه عبری اسمع و ایل، به معنای ”خدایا بشنو“، تشکیل شده است[۲]. در کتاب مقدس (پیدایش، باب 16) از نحوه وجود یافتن اسماعیل سخن به میان آمده و در منابع اسلامی نیز نازایی ساره همسر ابراهیم و زاده شدن اسماعیل از هاجر ذکر شده است[۳]. هم در کتاب مقدس (پیدایش، 41:21) و هم در روایات اسلامی بنا به فرمان الهی و درخواست ساره، ابراهیم هاجر و طفل خردسالش اسماعیل را بیرون کرد. در روایات اخیر، وی آنان را به کوه فاران که محلی بی آب و علف در مکه بود برد و آن دو را به امان خدا گذاشت.4 چون تشنگی بر آنها غلبه کرد، هاجر در پی آب 7 بار مسیر صفا تا مروه را پیمود و هیچ نیافت تا اینکه متوجه آبی روان در زیر پای اسماعیل شد، آبی که به زمزم معروف شده است.5 کتاب مقدس نیز پیدا شدن آب در زیر پای اسماعیل را ذکر کرده است (پیدایش، 18:21-19). در روایت کتاب مقدس اسحاق، فرزند ابراهیم از ساره، ذبیح معروف است و در منابع اسلامی اسماعیل؛ حتی در حدیثی از حضرت رسول (ص)، ایشان خود را «ابنالذبیحین» خواندهاند و آن اشاره است به اسماعیل (ع) و عبدالله بن عبدالمطلب.6
گفته شده که اسماعیل با دختری از قبیله جُرْهُم ازدواج کرد و زبان عربی را از جُرْهُمیان فرا گرفت.7 اسماعیل را ”ابوالعرب“ نیز خواندهاند، و اعراب خود را از نسل وی میدانند.8 همچنین، بنا بر روایات اسلامی، به فرمان الهی اسماعیل در ساختن خانه کعبه و تطهیر آن از پلیدیها به ابراهیم کمک کرد و تمامی مناسک و مراسم حج را نیز، همراه پدر به جای آورد. (بقره/2/127)9 وی پس از ابراهیم سالها عهدهدار امور خانه کعبه بود و هر ساله مراسم حج را به جای میآورد.10 عمر او را 130 سال و گاهی بیشتر نیز آوردهاند، قبر وی در ناحیه حجر در کنار قبر مادرش است.11
نیز نگاه کنید به
مآخذ
1-
2-
3-
4- ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 145.؛ مسعودی، علی. اثبات الوصیه. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه، ص 26؛ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 60؛ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 129-130.
5- ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 90؛ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 146؛ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.؛ طبری. همان. ج 1، ص129، 131-132؛ ابن هشام، السیره النبویه. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، جزء 1، ص 116.
6- یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 27؛ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 149، 150، 153؛ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 93-95؛ طبری. همان. ج 1، ص 135-136، 140-141؛ احمد ابن حنبل. همان. ج 4، ص 324؛ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63-64.
7- ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 90؛ طبری. همان. ج 1، ص 131-132؛ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 26، 221؛ ابن بابویه. الخصال. ج 1، بیروت: مؤسسهالاعلمی، 1410ق، ص 319؛ احمد بن حنبل. همان. ج 4، ص 324؛ مسعودی. همان. ص 26، 28.
8- طبری. همان. ج 1، ص 160؛ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 101؛ مسعودی. همان. ص 28؛ احمد ابن حنبل. همان. ج 4، ص 107، 324؛ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61، جزء 4، ص 106-107؛ ابن هشام. همان. ج 1، ص 8.
9- ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص91-92؛ طبری. همان. ج 1، ص 129؛ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 153.
10- یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 221؛ اابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 92؛ مسعودی. همان. ص 28.
11- طبری. همان. ج 1، ص 160؛ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص101، ابن هشام. همان. ج 1، ص 6؛ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61؛ احمد بن حنبل. همان. ج 4، ص 324.
- ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63؛ ابن حنبل. المسند. ج 4، بیروت: ص 324؛ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 100؛ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 148 و 179.
- ↑ بغوی، حسین. معالم التنزیل. بیروت: 1405ق / 1985م، جزء 1، ص 153؛ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، تهران: 1345، ص 145.
- ↑ ابن سعد، محمد. الطبقات الکبیر. به کوشش ادوارد زاخاو، لیدن: بریل، 1322ق، جزء 1، ص 23؛ مقدسی. همان. جزء 3، ص53؛ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 89؛ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.